Over wat er met een lopende wedstrijd gebeurt als het netwerk wegvalt, de app afsluit of de batterij het begeeft — en wat je dan echt kwijt bent.
De sporthal van zaterdagochtend is zelden een plek met vier streepjes bereik. Betonnen wanden, een tribune vol telefoons, een mast die net iets te ver weg staat. Precies daar moet een coach zijn wedstrijd bijhouden. Score bijhouden zonder internet was voor Dennis Boekhout dan ook nooit een randgeval, maar het uitgangspunt: hij bouwde Koach op zijn eigen telefoon, in zijn eigen zaal.
Een gesprek over de vraag die elke coach stelt vóór hij voor het eerst live gaat tellen: wat als het misgaat? Over wat er dan op je toestel staat, wat je echt kwijt bent, en de uitweg die er altijd is.
“Wat als het misgaat. Dat is altijd de eerste vraag, en ik vind het een goede vraag. Je staat op het punt om je hele wedstrijd aan een telefoon toe te vertrouwen. Als dat ding halverwege besluit dat het klaar is, sta je daar met een set die je niet meer kunt reconstrueren.
“In de meeste zalen waar ik kom is het bereik slecht. Kelderzalen, een hal achter een dijk, twee streepjes die het niet houden zodra de tribune vol zit. Een app die zonder internet niets doet, hoort daar gewoon niet.”
“Vorig seizoen, uitwedstrijd. Mijn telefoon ging uit op 19-17 in de derde set. Niet crashen — gewoon leeg, scherm zwart, weg. Ik dacht: nu ben ik het kwijt. Ik heb een powerbank kunnen lenen van een ouder op de tribune, en toen de app weer opstartte stond de wedstrijd er nog precies zo bij. 19-17, dezelfde opstelling, dezelfde speler aan service.
“Dat was het moment waarop ik wist dat dát deel klopte. Niet omdat ik het zo had bedacht, maar omdat het me overkwam.”
“Op je telefoon. Dat is het hele antwoord. Elke tik gaat eerst naar het toestel zelf en pas daarna, als het kan, naar de server. Niet andersom. De stand, de servicevolgorde, wie er in het veld staat, wie de spelverdeler is, welke libero erin zit, of je best-of-drie of best-of-vijf speelt, en de hele ongedaan-maken-stapel: dat ligt allemaal op je eigen toestel.
“Dat klinkt logisch, maar het is precies de plek waar het bij ons in het begin misging. Ik had velden die wél naar de server gingen maar niet lokaal werden bewaard. Startte de app opnieuw op, dan sprong de service bij elke setwissel naar de tegenstander, wat je ook had gekozen. Zulke dingen vind je alleen door het een winter lang zelf te gebruiken.”
“Ja, bovenin. Valt de verbinding weg, dan komt daar een donker balkje te staan met ‘Offline modus’. Houd je je vinger erop, dan staat er dat je wijzigingen op dit toestel worden bewaard en automatisch worden gesynchroniseerd zodra er weer verbinding is.
“Zodra er weer bereik is, wordt dat balkje oranje: ‘Synchroniseren’, met het aantal wijzigingen dat nog wacht. Dat aantal loopt terug naar nul en dan is het weg. Ik wil dat je dat kunt zien zonder erover na te denken. Een app die stilletjes doet alsof alles goed gaat, is erger dan een app die eerlijk zegt dat hij even niets kan versturen.”
“Alles wat van buiten moet komen. De poulestand en het wedstrijdprogramma haalt Koach bij de bond op — bij ons is dat de Nevobo, de Nederlandse volleybalbond. Geen verbinding, geen stand: je leest gewoon dat hij niet kon worden opgehaald. Hetzelfde geldt voor het inlezen van je programma en voor het delen van een uitslag.
“En je teamgenoten zien niets van je wedstrijd tot jij weer bereik hebt. Dat is de eerlijke grens. Tellen kan zonder internet, samen kijken niet.”
“Dan start je hem opnieuw op en pak je de wedstrijd op waar je was. Ook zonder bereik: de app bewaart bij elke wijziging een verse kopie van je hele team op het toestel, dus een koude start haalt gewoon de laatste stand terug.
“Het duurde alleen even voor dat helemaal klopte. In het begin kwam de stand wel terug, maar de opstelling waarmee set één begon niet, of stond de automatische liberowissel ineens uit. Dat zijn dingen die je pas merkt als je in de zaal staat en er nog twee sets te spelen zijn.”
“Dat doet hij bewust. Zolang er een wedstrijd loopt, houdt Koach je scherm wakker. Anders valt je telefoon midden in een rally in slaap en moet je ontgrendelen, de app terughalen en dan pas tikken — en dat is precies het moment waarop een punt niet wordt vastgelegd.
“Maar dat kost stroom, daar ben ik eerlijk over. Twee uur scorebord met het scherm aan trekt je batterij leeg. Ik heb een powerbank in mijn tas liggen zoals ik ook een reservefluitje heb. Dat is geen tekortkoming van de app, dat is gewoon wat een scherm doet.”
“Bijna niets, maar niet niets, en ik ga niet doen alsof. In het slechtste geval de tik die je op dat moment aan het maken was. Die kopie op je toestel wordt vlak na elke wijziging weggeschreven, dus je praat over de laatste seconden, niet over de laatste set.
“Wat je wél echt kunt kwijtraken, zijn punten die iemand anders tegelijk op zijn eigen telefoon heeft geteld. Daar kom ik zo op.”
“Ja. In het blok Score bijhouden kun je een speler of teamlid met een gekoppeld account machtigen. Diegene houdt de score dan op zijn eigen telefoon bij, en jij ziet de uitslag in de app zodra hij klaar is. Fijn als je zelf langs de lijn wilt staan in plaats van naar een scherm te kijken.
“Maar één ding: tel op één toestel tegelijk. Er is per team één lopende wedstrijd, en twee telefoons overschrijven elkaars punten. De app waarschuwt je zodra hij merkt dat er ergens anders ook wordt geteld, maar oplossen kan hij het niet. En overdragen midden in een wedstrijd lukt alleen als er op dat moment verbinding is — dat is dus geen noodplan voor een zaal zonder bereik.”
“Dan vul je de uitslag gewoon achteraf in. Dat kan bij elke wedstrijd, ook dagen later. Je zet de setstanden erin, en meteen daarna opent het blad waar je per speler de punten en fouten invult. De wedstrijd krijgt het label ‘Handmatig ingevuld’ en telt verder gewoon mee in het seizoen.
“Eén waarschuwing: doe dat niet bij een wedstrijd die je wél live hebt geteld. Handmatig invullen vervangt de totalen per speler, en dan ben je het momentum, de speeltijd en de cijfers per set kwijt. De app zegt het erbij, maar lees het even.”
“Omdat een app die zonder internet niets doet, niet in een sporthal hoort. Punt. Ik heb apps geprobeerd die halverwege een set een laadrondje gingen draaien. Dat is niet irritant, dat is onbruikbaar: je mist twee rally's en daarna klopt je hele registratie niet meer.
“Mijn advies aan iedereen die het nog niet durft: start een oefenwedstrijd, zet je telefoon op vliegtuigstand en tel een set uit. Doe dat één keer thuis of op een training, dan hoef je er op zaterdag niet meer over na te denken. Dat vertrouwen bouw je op vóór het 19-17 staat, niet erna.”
Probeer het zelf: start een oefenwedstrijd, zet je telefoon op vliegtuigstand en tel een set uit. Je ziet meteen wat er blijft staan en wat er wacht tot je weer bereik hebt.
Probeer Koach gratis