Atak w strefy

Trzy pola po drugiej stronie, w strefach 1, 5 i 6, a atakujący sam wybiera, w które celuje. Nie ma punktu za mocno, jest tylko punkt za celnie. To odwraca cały nawyk: nie chodzi już o to, żeby uderzyć jak najmocniej, tylko jak najdokładniej, a dla większości młodych atakujących jest to niewygodne przestawienie.

2 zawodnicy 9 faz ± 20 min 3 materace, 8 piłek, całe boisko z siatką Od U17

Faza 1 z 9Trzy pola po drugiej stronie; trener ma piłkę i liczy punkty

Własny zespół (S = rozgrywający) Trener Sprzęt Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Zone Hitting: celowe plasowanie w strefy 1, 5 i 6 zamiast samej siły; punkt za każde trafione pole.

Celowanie w konkretne pole zamiast ogólnie w podłogę.
Sterowanie głębokością: położenie piłki daleko bez hamowania ręki.
Wybór przed startem, żeby rozbieg od początku zgadzał się z zamiarem.

Wskazówki dla trenera

Wybierz swoje pole, zanim ruszysz.

Atakujący, który zaczyna szukać dopiero w powietrzu, uderza tam, gdzie akurat skierowane jest jego ciało. Decyzja należy do pierwszego kroku rozbiegu, nie do ostatniego.

Głęboką piłkę robisz wyższym punktem kontaktu, a nie mniejszą siłą.

Zawodnicy, którzy chcą położyć piłkę w głębi boiska, hamują rękę i przez to uderzają płasko i w aut. Wyższy kontakt i trochę mniej nadgarstka nad piłką zanosi ją dalej.

Strefy 1 i 5 wyciągasz z barków, strefę 6 z nadgarstka.

Kąty biorą się z rotacji tułowia, a głęboka piłka prosto do przodu z tego, że nadgarstek przechodzi nad piłką później.

Zapisuj na widoku, kto w które pole trafia.

Atakujący nieświadomie wybierają zawsze ten sam kąt. Gdy tylko zobaczą to na papierze, sami zaczynają wybierać również ten kierunek, którego w meczu unikają.

Warianty

Łatwiej: Pracuj z dwoma dużymi polami zamiast trzech i pozwól atakującemu wybrać na głos przed uderzeniem.
Trudniej: Trener przy każdej piłce wskazuje jedno pole, które jest zakazane; atakujący musi więc czytać, a nie wybierać.
Przy sześciu zawodnikach: Dwie kolejki atakujących i prawdziwy zawodnik broniący w każdym polu. Teraz liczy się tylko piłka, której obrona nie podniesie.
Jako rywalizacja: Każde pole daje punkt, ale tego samego pola nie wolno trafić dwa razy z rzędu. Kto pierwszy zdobędzie siedem punktów, wygrywa.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: punktowanie kątem zamiast wysokością · na co patrzy zawodnik broniący · jak liczyć i poprawiać skuteczność ataku