Zadanie domowe dla zawodnika: ćwiczenie siatkarskie do domu
Mówisz to na koniec treningu do tego jednego zawodnika: popracuj w tym tygodniu nad podrzutem. Kiwa głową. W weekend zagrywa dokładnie tak jak tydzień wcześniej, a ty szczerze mówiąc nie wiesz już, czy powiedziałeś to jemu, czy jego sąsiadowi. Uwaga rzucona przy linii nie ma terminu ważności. Ćwiczenie na jego własnym ekranie ma.
Dlaczego uwaga wyparowuje, a ćwiczenie zostaje
To, co mówisz w hali, musi przetrwać trzy rzeczy: drogę do domu, resztę tygodnia i pamięć kogoś, kto w tamtej chwili był przede wszystkim zmęczony. Zwykle nie przetrwa żadnej z nich. To nie wina zawodnika. Dałeś mu zdanie bez obrazka, bez nazwiska i bez miejsca, w którym mógłby je odnaleźć.
Zadanie domowe w Koach rozwiązuje dokładnie to i nic ponadto. Bierzesz ćwiczenie, które już stoi w twojej bibliotece, wskazujesz, kto ma je robić w domu, i wysyłasz. Od tej chwili ćwiczenie stoi na Dashboardzie tego zawodnika, z rysunkiem i animacją, a jego rodzic też wie, że coś czeka. Żadnego nowego systemu, żadnej osobnej aplikacji: to samo ćwiczenie, którego używasz na treningu, teraz przypisane do jednego nazwiska.
Funkcja obsługuje więcej niż jednego zawodnika naraz. Możesz więc dać to samo trzem przyjmującym albo całej grupie na tydzień wakacji. Ale siła leży w małym zastosowaniu: jeden zawodnik, jedno ćwiczenie, jedna rzecz do przepracowania.
Droga: z biblioteki do zadania domowego
Wszystko zaczyna się od ćwiczenia, które już istnieje. Wejdź w zakładkę Trening i dotknij u góry ekranu przycisku Ćwiczenia. Trafiasz do biblioteki z własnymi ćwiczeniami; przełącznikiem Pokaż ćwiczenia Koach dokładasz do nich dołączony zbiór. Znajdź ćwiczenie, które chcesz przydzielić, i dotknij go.
Ćwiczenie otwiera się w oknie z rysunkiem, przyciskiem odtwarzania i fazami pod spodem. Przewiń w nim w dół do przycisku Przydziel zadanie domowe. Ten przycisk widzi wyłącznie trener albo właściciel drużyny — zawodnik i rodzic go nie mają, choć to samo ćwiczenie mogą obejrzeć.
Jeśli już kiedyś przydzieliłeś to ćwiczenie, stoi tam zamiast tego Edytuj zadanie domowe, a w nawiasie liczba zawodników, którzy je teraz mają. Po samym przycisku widzisz więc, czy robisz coś nowego, czy coś zmieniasz.
Po dotknięciu Przydziel zadanie domowe wysuwa się lista z pytaniem, kto ma ćwiczyć to w domu. Na górze stoi Wszyscy, a pod spodem twoi zawodnicy z numerem i nazwiskiem. Na tę listę trafiają tylko zawodnicy aktywni w twojej drużynie; kogo ustawiłeś jako nieaktywnego, tam nie ma.
Dotknij nazwisk, o które ci chodzi, i na dole naciśnij Zapisz. Dostaniesz krótkie potwierdzenie, że zadanie zostało zapisane, i tyle. Wybrani zawodnicy dostają powiadomienie na telefon z nazwą twojej drużyny u góry; ich rodzice dostają własną wersję tego samego. Kto nie został zaznaczony, nie zauważa niczego — zadanie dla trzech zawodników wprawia w drganie trzy telefony, a nie jedenaście.
Praktyczna granica, której aplikacja ci nie narzuca, ale którą lepiej narzuć sobie sam: jedno ćwiczenie na zawodnika naraz. Dwa to już lista, a lista bywa odkładana. Blok zadania domowego na jego Dashboardzie ma być poleceniem, a nie harmonogramem.
Co widzi zawodnik
Na Dashboardzie zawodnika pojawia się blok Zadanie domowe, a pod nim zdanie, że zlecił je trener do ćwiczenia w domu. W tym bloku stoi ćwiczenie z miniaturą boiska, nazwą i kategorią, do której należy.
Gdy je dotknie, otwiera się dokładnie to samo ćwiczenie, które widzisz ty: nazwa, twój opis, rysunek, a pod spodem fazy z przyciskami Poprzedni i Dalej. Jeśli ćwiczenie ma więcej niż jedną fazę, na środku rysunku jest przycisk odtwarzania. Może więc naprawdę zobaczyć ćwiczenie w ruchu, zamiast domyślać się z nieruchomego obrazka. Zamyka je przyciskiem Wstecz.
Ważne: zawodnik nie ma dostępu do biblioteki. Ten blok na jego Dashboardzie to jego jedyne wejście do tego ćwiczenia. Wybierz więc coś, co da się zrozumieć bez ciebie i zrobić w pojedynkę — ściana, brama garażowa, kawałek trawnika. Ćwiczenia przy ścianie są tu najwdzięczniejszym materiałem: wymagają jednej piłki i żadnej drugiej osoby. Jeśli w twojej własnej bibliotece ćwiczeń nie ma nic użytecznego, to właśnie jest robota na ten tydzień, a nie samo wysyłanie.
Co widzi rodzic, a czego nie
Rodzic wybranego zawodnika dostaje własne powiadomienie, w swoim języku i w trzeciej osobie: że jego dziecko dostało nowe zadanie domowe, z imieniem tego dziecka w treści. Nie dostaje więc tekstu dla zawodnika, który mówi do niego „ty”. Brzmi jak drobiazg, a jest różnicą między wiadomością, która się zgadza, a wiadomością, którą rodzic musi najpierw rozszyfrować.
Na jego własnym Dashboardzie pojawia się blok z imieniem dziecka nad nim. Są w nim rzeczy zaplanowane dla tego dziecka oraz zadanie domowe, rozpoznawalne po tej samej miniaturze boiska. Gdy je dotknie, otworzy to samo ćwiczenie z tą samą animacją. Zmienić w nim nic nie może: zaznaczanie, kto dostaje zadanie, zostaje po stronie trenera.
I jeszcze rozróżnienie, które bywa źle rozumiane: rodzic widzi zadanie domowe swojego dziecka, ale nie widzi statystyk. Konto rodzica nie ma zakładki drużyny, treningu ani meczu. Liczby dotyczące ataku, przyjęcia, zagrywki czy minut na boisku na tym koncie w ogóle nie występują — ani przy własnym dziecku, ani przy cudzym. Rodzic widzi natomiast to, czego praktycznie oczekuje się od niego i od jego dziecka. Jak takie konto powstaje i co jeszcze w nim jest, opisuje tekst o kontach rodziców w aplikacji drużynowej. Jeśli powiązani są oboje rodzice, wiadomość dostają oboje i oboje widzą ten sam blok; działa to tak, jak opisano przy dwojgu rodzicach przy jednym zawodniku.
Przełącznik „Tylko dla Ciebie”
W twoim profilu pod nagłówkiem Powiadomienia stoi rządek przełączników — zmiany w terminarzu, wiadomości drużyny, przypomnienia — a między nimi jeden osobny: Tylko dla Ciebie. Zadanie domowe należy do tego ostatniego i był to świadomy wybór.
Wiadomości drużyny są szumem dla kogoś, kto ich nie chce: każda ankieta, każde ogłoszenie, każde wezwanie. Są zawodnicy i rodzice, którzy ten kanał wyłączają, i mają do tego prawo. Ale kto to robi, nie powinien przy okazji tracić własnego zadania domowego — wiadomość przypisana do jednego nazwiska nie jest szumem. Dlatego „Tylko dla Ciebie” jest osobnym przełącznikiem, który zostaje włączony, gdy ktoś wycisza drużynowy hałas. Reszta strony powiadomień, i to, co daje powiadomienie, a co nie, stoi w tekście o powiadomieniach push.
W skrócie: jeśli tego samego dnia jeszcze raz zmienisz to samo ćwiczenie, ten, kto powiadomienie już dostał, nie dostanie drugiego. Zawodnik, którego dopiszesz później tego dnia, dostanie je normalnie.
Wycofywanie krzyżykiem
Zadanie domowe nie ma daty końcowej. Zostaje, dopóki sam go nie zdejmiesz, i jest to celowe: ćwiczenie, które znika samo, znika zwykle dokładnie w chwili, gdy zawodnik był wreszcie na nie gotowy.
Wycofujesz je w bibliotece. Nad paskiem wyszukiwania stoi blok Zadanie domowe ze wszystkim, co jest w tej chwili przydzielone: nazwa ćwiczenia i liczba zawodników, którzy je mają. Po prawej stronie każdego wiersza jest krzyżyk. Dotknij go i zadanie znika, u wszystkich naraz. Jeśli chcesz wyjąć tylko jednego zawodnika, otwórz ćwiczenie i odznacz na liście to jedno nazwisko. Odznaczysz wszystkich i zapiszesz — zniknie cały wiersz.
Jedna rzecz do zapamiętania: wycofanie nie wysyła powiadomienia. Dla zawodnika blok po prostu przestaje istnieć. Powiedz więc o tym słowo w hali — „to od zagrywki możesz odhaczyć, widzę różnicę” — bo inaczej jedynym znakiem, że coś się wydarzyło, będzie to, że coś zniknęło mu z ekranu.
Zadanie domowe to polecenie, a nie cel
Na koniec rozróżnienie, które decyduje o tym, czy funkcja działa, czy wytrzymuje dwa tygodnie. Zadanie domowe to konkretne polecenie z terminem ważności na tydzień lub dwa: to ćwiczenie, tyle piłek, do momentu, w którym chcę je zobaczyć z powrotem. To, do czego zawodnik dąży w tym sezonie, jest czymś innym; do tego służy osobisty cel każdego zawodnika, który mieszka w innym miejscu i ma inne tempo.
Trzy rzeczy robią różnicę. Przydzielaj zadanie zaraz po treningu, na którym coś zobaczyłeś, a nie trzy dni później z kanapy — wtedy dla zawodnika jest jeszcze wspomnieniem, a nie niespodzianką. Wybierz coś, co zrobi w pojedynkę, bo ćwiczenie wymagające drugiej osoby w praktyce nie jest zadaniem domowym, tylko umówionym spotkaniem. I wróć do tego na następnym treningu, choćby jednym zdaniem. Jeśli nigdy nie pytasz, twoja drużyna w miesiąc nauczy się, że blok zadania domowego to sugestia.
Jeśli ćwiczenia, którego potrzebujesz, nie ma jeszcze w bibliotece, nie szkodzi: narysujesz je sam w kilka minut. Jak to zrobić i jak dopisać opis, który zawodnik w domu zrozumie bez ciebie, opisuje tekst o tworzeniu ćwiczeń w edytorze ćwiczeń. Warto, bo ćwiczenie zrobione raz przydzielisz sezon po sezonie każdemu zawodnikowi, który musi popracować nad tym samym.
Częste pytania
Czy widzę, czy zawodnik odrobił zadanie domowe?
Nie. Nie ma pola do odhaczenia po stronie zawodnika i nie dostajesz zwrotnej wiadomości. Aplikacja pokazuje ci wyłącznie, kto ćwiczenie dostał, a kto nie. Informacja zwrotna idzie więc przez halę: zapytaj na następnym treningu, a od razu będziesz wiedzieć, czy w ogóle je zrozumiał.
Co się dzieje z zadaniem domowym, gdy sam zmienię albo skasuję to ćwiczenie?
Zmiana jest bezpieczna: zadanie wskazuje na to samo ćwiczenie, więc zmieniony rysunek albo opis od razu stoi też u zawodnika. Gdy usuniesz ćwiczenie z biblioteki, blok zadania domowego zniknie u zawodnika i u jego rodzica, bez powiadomienia. Jeśli chcesz zatrzymać ćwiczenie, a zakończyć tylko zadanie, użyj krzyżyka w bloku zadania domowego nad paskiem wyszukiwania.
Czy zawodnik dostanie zadanie, jeśli sam nie ma konta?
Nie. Blok zadania domowego pojawia się na Dashboardzie jego własnego konta, więc bez powiązanego konta niczego nie zobaczy i nie zauważy. Jeśli powiązany jest rodzic, powiadomienie i blok trafiają do niego i rodzic może pokazać to w domu. Bez konta zawodnika i bez konta rodzica przydzielanie zadania nie ma sensu.
Trenuję dwie drużyny, w których gra ten sam zawodnik. Czy zadanie liczy się w obu?
Nie. Zadanie domowe jest przypięte do drużyny, w której je przydzielasz, i do nazwiska zawodnika w tej drużynie. Jeśli chcesz tego samego w drugiej drużynie, przydzielasz je tam osobno. Znaczy to również, że współtrener w tamtej drużynie nie widzi tego, co przydzieliłeś ty.
