Over de tweede man op de bank: hoe hij erbij komt, wat hij mag, en wat er gebeurt als jullie op dinsdagavond allebei tegelijk iets invullen.
De meeste teams staan er niet met één iemand voor. Er is een trainer en een coach, of een trainer met een assistent, en samen houden ze het team draaiend — ieder voor de helft. Een tweede trainer toevoegen is in Koach een handeling van tien seconden. De vraag die daarna komt is lastiger: wie doet wat, en wie is de baas over welk lijstje?
Dennis Boekhout coacht zelf een jeugdteam met iemand naast zich. Hij vertelt hoe een collega erbij komt, waarom er geen rechtenlaag tussen twee trainers zit, en welk deel de app bewust niet voor je oplost.
“Nee, en bijna niemand staat er alleen voor. Bij mijn team zijn we met z’n tweeën. Ik doe de dinsdag, hij staat op zaterdag naast me. In de zaal werkt dat prima. Het ging mis in wat we allebei opschreven.
“Wij hadden allebei een eigen lijstje. Dat is één lijstje te veel. Hij had zijn aantekeningen in zijn telefoon, ik had de mijne in de app. Geen van beide was fout. Samen waren ze alleen nergens compleet.”
“Niets spectaculairs, en dat is precies de valkuil. Er knalde nooit iets stuk, het lekte alleen weg. Ik maakte op zaterdag de opstelling op wat ík van dinsdag wist, en zijn opmerking over de aanval van een speler stond nergens: niet in mijn hoofd en niet in mijn app.
“Een week later hadden we hetzelfde gesprek met diezelfde speler nog een keer, want geen van ons tweeën wist meer of het al besproken was. Dat is geen ruzie. Dat is gewoon zonde van je dinsdag.”
“Bij de instellingen van het team staat een kopje Trainers, met jouw naam erboven en een plusje eronder. Vanaf daar zijn er twee wegen. Of je kiest iemand die al een Koach-account heeft — die staat er dan meteen bij. Of je stuurt een link.
“Die link is de makkelijke. Wie hem opent wordt trainer van dat team, ook als hij nog helemaal geen Koach-account heeft; dat maakt hij onderweg aan. Je appt hem en klaar. Dat is meestal hoe het echt gaat op een zondagavond.”
“Dan is er nog de clubcode. Dat is een kort rijtje tekens dat je aan een collega-trainer geeft, zodat hij bij jóuw club uitkomt en niet bij een club die toevallig net zo heet. Dat gaat dus over de club, niet over het team.
“Dat verschil is belangrijk. De clubcode zet hem in het goede huis, de uitnodiging zet hem in de goede kamer. Voor één team met twee trainers heb je alleen dat tweede nodig.”
“Alles wat jij met dat team doet. Opstellingen maken, trainingen bouwen, wedstrijden aanmaken, live de score bijhouden, statistieken bekijken, notities schrijven bij een speler. Hij ziet hetzelfde scherm als jij.
“Er zit bewust geen rechtenlaag tussen twee trainers. Wie het team traint, ziet het team. Punt.”
“Daar heb ik over nagedacht en ik heb het er bewust uit gelaten. Een rechtenmatrix tussen twee mensen die op dinsdag samen in dezelfde zaal staan, dat is een oplossing voor een organigram, niet voor een team. Vertrouw je die ander niet, dan lost een vinkje dat ook niet op.
“Eén ding is wél voorbehouden aan de eigenaar: de lijst met mensen zelf. Een trainer toevoegen of eruit halen, een spelersaccount loskoppelen, de teamnaam veranderen — dat kan alleen degene van wie het team is. In dat blokje staat onder zijn naam letterlijk ‘eigenaar’, zodat je nooit hoeft te raden wie dat is.”
“Op Coach mag je er één bij, twee in totaal. Dat dekt verreweg de meeste teams: een trainer en een coach. Wil je er meer op, of draai je meerdere teams door elkaar heen, dan is dat Club, en daar is het onbeperkt.
“Dat staat gewoon in je instellingen, bij je abonnement. En loop je tegen de grens aan, dan zegt de app dat met zoveel woorden in plaats van dat het plusje het ineens niet meer doet. Niets is vervelender dan een knop die zwijgt.”
“Koach is geen document waar jullie samen in typen. Er staat geen cursor van je collega in beeld. Wat de app wél doet, is per onderdeel opslaan: een training wordt als díe training weggeschreven, een wedstrijd als díe wedstrijd, een notitie als die notitie.
“Vult hij dus de aanwezigheid in terwijl ik het programma bouw voor dezelfde avond, dan blijft allebei staan. Slepen we op hetzelfde moment blokken door elkaar in dezelfde training, dan wint wie het laatst bewaart. Zo is het, en het is beter dat je dat weet dan dat je het een keer ontdekt.”
“Nee. Er is geen stipje dat zegt ‘hij typt’. Je app haalt op wat er veranderd is zodra je hem weer openklapt, en er zit een knop Vernieuwen voor als je niet wilt wachten.
“Dat is een keuze geweest. De app moet het doen in een sporthal zonder bereik, en dat is de helft van de hallen in dit land. Iets bouwen dat leunt op twee telefoons die constant met elkaar praten, is precies het ding dat daar omvalt.”
“Drie dingen, en samen duren ze een minuut. Eén: van wie is de opstelling. Niet allebei een beetje — één van jullie maakt hem, de ander zegt er wat van. Twee: wie vinkt de aanwezigheid af. Dat is de dinsdagpersoon, altijd dezelfde.
“Drie, en die is de belangrijkste: schrijf het in de app en niet in je eigen telefoon. De app kan één lijstje voor jullie vasthouden. Hij kan jullie niet dwingen het te gebruiken. Dat deel blijft mensenwerk.”
“Doe die eerste avond samen, met de telefoon op tafel. Tien minuten. Loop de instellingen langs, zet elkaar erin, en zeg hardop wie de eigenaar is — dat is namelijk degene die mensen erbij kan zetten en eruit kan halen. Dat wil je niet ontdekken op het moment dat die ene op vakantie is. [lacht]”
Koach is gratis te proberen. Maak je team aan, nodig je medetrainer uit met één link, en werk vanaf de eerstvolgende dinsdag uit hetzelfde lijstje in plaats van uit twee.
Probeer Koach gratis