Czy młodzi zawodnicy powinni widzieć statystyki swoich błędów?

Czy młodzi zawodnicy powinni widzieć statystyki swoich błędów, to decyzja, której wielu trenerów wolałoby nie podejmować. Dwunastolatek widzi czerwoną siódemkę przy swoim nazwisku i nie myśli o zagrywce, tylko o sobie. A jednak zawodnicy chcą wiedzieć, jak im idzie. Ten artykuł pomoże ci wybrać i pokaże, jak ustawić to dla każdego zawodnika.

Dlaczego trenerzy wahają się, czy pokazywać błędy młodym zawodnikom?

Licznik błędów jest suchy. „Cztery błędy” nie mówi, że trzy z nich to zagrywki, które zawodnik świadomie uderzył mocniej, bo w zeszłym tygodniu o to prosiłeś. Dorosły zawodnik często sam umieszcza tę liczbę w kontekście. Dziesięcio- czy dwunastolatek raczej zobaczy, że jest ich cztery, a kolega obok miał tylko jeden.

Ryzyko polega na tym, że zawodnik zacznie grać zachowawczo: słabiej zagrywać, odpuszczać trudną piłkę, nie ryzykować ataku. Kolumna błędów robi się wtedy krótsza, ale zawodnik się nie rozwija. W artykule o obciążeniu błędami na zawodnika nazywamy to różnicą między błędami z inwestycji a błędami ze strat: jeden błąd wynika z odwagi, drugi tylko kosztuje punkty. Licznik tego nie rozróżnia.

Jednocześnie ukrywanie też nie rozwiązuje wszystkiego. Zawodnik, który nie wie, że w każdym meczu przepuszcza pięć przyjęć, nie może nad tym celowo pracować. Pytanie nie brzmi więc, czy zawodnik ma znać swoje błędy, tylko w jaki sposób je zobaczy.

Co mówią badania o informacji zwrotnej po dobrych i złych próbach?

Nie znamy badań nad licznikami błędów w aplikacji siatkarskiej. Są za to badania nad tym, po których próbach informacja zwrotna daje najwięcej. W badaniu Chiviacowsky i Wulf (2007) dorośli rzucali ręką niedominującą woreczkami do celu. Jedna grupa po każdej serii słyszała, jak wypadły jej trzy najlepsze rzuty, druga, jak wypadły trzy najgorsze. W trakcie ćwiczeń grupy wypadały tak samo, ale w teście bez informacji zwrotnej lepiej poradziła sobie grupa, która dostawała informację po dobrych rzutach (streszczenie badania).

U dzieci obraz jest mieszany. Saemi, Wulf i współpracownicy (2011) powtórzyli ten układ z 28 dziećmi ze szkoły podstawowej w wieku około dziesięciu lat. Także tam dzieci z informacją zwrotną po najlepszych rzutach nauczyły się więcej i czuły się bardziej kompetentne (artykuł). Badanie Chiviacowsky i współpracowników z 40 dziećmi nie wykazało natomiast różnicy między grupami (streszczenie).

Nie wyciągaj z tego twardej reguły: chodzi o małe grupy i zadanie rzutowe, nie o siatkówkę i nie o statystykę w telefonie. Co możesz z tego wynieść: informacja zwrotna działa także przez motywację, a u młodego zawodnika sukces możesz pokazywać co najmniej tak wyraźnie jak błędy.

Kiedy pokazywanie błędów naprawdę pomaga?

Wybór zależy bardziej od zawodnika niż od jego rocznika. To nasza ocena, a nie przepis związku:

Widoczne błędy działają najlepiej, gdy są związane z celem („mniej błędów zagrywki niż w zeszłym miesiącu”) i gdy zawodnik widzi obok swoje punkty. Jak wybrać i śledzić taki cel, opisujemy w artykule śledzenie rozwoju zawodnika w siatkówce. Szerzej o rozwoju w wieku młodzieżowym: rozwój zawodników młodzieżowych. Jakie liczby w ogóle prowadzić w zależności od wieku, przeczytasz w artykule statystyki w siatkówce młodzieżowej.

Jak ustawić to w Koach: dla drużyny i dla zawodnika

1. Dla całej drużyny. Otwórz Drużyna i przewiń pod listą zawodników do Ustawienia drużyny. Jest tam przełącznik Zawodnicy widzą swoje błędy, a pod nim Trenerzy widzą je zawsze, a rodzic drużyny przy własnym dziecku. Domyślnie przełącznik jest włączony. Jeśli go wyłączysz, żaden zawodnik nie zobaczy już swoich liczników błędów, poza tymi, którym ustawisz Widoczne indywidualnie.
2. Dla jednego zawodnika. Dotknij zawodnika, a potem ołówka w prawym górnym rogu (Edytuj zawodnika). W sekcji W drużynie jest Widzi swoje błędy z trzema opcjami: Wg ustawień drużyny (zawodnik idzie za drużyną), Widoczne albo Ukryte. Dotknij Zapisz.
3. Powrót do jednej zasady. Jeśli niektórzy zawodnicy mają inne ustawienie, widać to przy ustawieniu drużyny, na przykład zawodnicy z innym ustawieniem: 2, z przyciskiem Wszyscy jak drużyna.

Ustawiać to mogą tylko trenerzy. Zawodnik nie może zmienić własnego ustawienia.

Co widzi zawodnik, gdy jego błędy są ukryte?

Ukrywanie dotyczy tego, co zawodnik widzi na własnym ekranie. Nic nie zostaje skasowane: błędy są normalnie rejestrowane, a gdy ponownie włączysz przełącznik, wszystko znów jest widoczne.

• W jego profilu znikają blok Błędy z polem Na boisku, wniosek o błędach, opcja Błędy w Na mecz oraz liczby błędów w Rotacje i pozycje i na liście meczów w Historii.
• Przy rozegranym meczu nie widzi kafelka Błędy ani kolumny błędów w swojej tabeli rotacji. Na ekranie turnieju widzi swoje punkty bez liczby błędów.
• Co zostaje: w meczu prowadzonym w trybie Ekspert każde odbicie dostaje ocenę od 0 do 5. Te oceny zawodnik widzi, także zera, a w bloku ataku w jego profilu jest odsetek ataków zakończonych błędem. Ukrywanie usuwa więc liczniki, a nie każdy ślad błędu.

Trenerzy widzą błędy zawsze. Rodzice również, o ile widzą liczby z meczów: rodzic drużyny widzi przy rozegranym meczu błędy swojego dziecka, nawet jeśli są przed dzieckiem ukryte. Zwykły rodzic nie widzi liczb z meczów. Jak to działa, przeczytasz w artykule statystyki dziecka w siatkówce.

Zawodnik widzi w Koach poza tym tylko własne liczby, bez sum drużyny i bez profili kolegów. Nie ma więc rankingu, w którym zestawiłby swoje błędy z błędami kogoś innego.

To ustawienie jest w obu planach; ile Koach kosztuje po okresie próbnym, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Rozwój zawodników młodzieżowych: rozwój ponad wyniki Obciążenie błędami na zawodnika: ryzyko a zysk Statystyki dziecka w siatkówce: co rodzice widzą, a czego nie

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni