Jak znaleźć wolontariuszy do klubu: nowe ręce do pracy
Krótka odpowiedź
Jak znaleźć wolontariuszy? Najlepiej przez małe, jasne zadania zamiast ogólnego apelu. Przy każdym zadaniu zapisz, na czym polega, ile zajmuje czasu i kiedy się kończy, proś ludzi osobiście i zadbaj o pierwszy kontakt, żeby po pierwszym zadaniu ktoś chciał zostać.
Nad tym, jak znaleźć wolontariuszy, zastanawia się prawie każdy klub, a większość zaczyna od apelu w newsletterze, który rzadko coś daje. Ten artykuł dotyczy pomocników poza stałymi grafikami i trenerami: jak dzielić zadania na tyle małe, żeby ludzie mówili tak, gdzie ich szukać i jak sprawić, żeby wrócili po pierwszym razie.
Dlaczego „szukamy wolontariuszy” daje tak mało
Apel do wszystkich brzmi dla czytelnika jak prośba bez końca: ile czasu, na jak długo i czy kiedykolwiek się z tego wyplączę? To dokładnie ta bariera, o której mówią ludzie. W badaniu wśród 7006 dorosłych w Wielkiej Brytanii (NCVO, Time Well Spent 2023) najczęściej podawanym powodem, by nie angażować się w wolontariat, była niechęć do stałego zobowiązania: 33 procent osób, które w ostatnich trzech latach nie były wolontariuszami. Co najczęściej by ich zachęciło: możliwość samodzielnego decydowania, ile czasu dają (30 procent). Bycie poproszonym wskazało 15 procent, jak podaje rozdział o barierach. Badanie dotyczyło wolontariatu ogólnie, nie klubów sportowych; traktuj więc te liczby jako kierunek, nie jako miarę dla własnego klubu.
Apel na grupie w komunikatorze ma jeszcze własny problem: po godzinie znika, zobacz dlaczego grupa na WhatsAppie nie wystarcza drużynie. Ten artykuł nie dotyczy stałych grafików bufetu i stolika sekretarza; jak rozłożyć je na wszystkich członków, opisujemy w artykule wolontariusze w klubie: dyżur czy wykupienie się. Jeśli szukasz trenerów, przeczytaj pozyskiwanie trenerów, którzy zostają: tam prośba jest większa, a podejście inne.
Zacznij od listy zadań, nie od apelu
Usiądź z zarządem na godzinę i zapisz wszystko, co dzieje się w sezonie, a nie ma tego w żadnym grafiku. W klubie siatkarskim szybko wychodzi coś takiego:
- Turniej klubowy: harmonogram, zapisy, rozstawienie boisk, nagrody.
- Stroje: wydawanie, zbieranie, domawianie.
- Sprzęt: piłki, siatki, pompka i porządek w magazynku.
- Strona internetowa, media społecznościowe i zdjęcia z meczów.
- Sponsoring: kontakt z obecnymi sponsorami, szukanie nowego.
- Wydarzenia dla młodzieży, na przykład obóz albo impreza na koniec sezonu.
- Sprawdzanie finansów, protokoły, zmiany na liście członków.
Z każdego zadania zrób potem kartę zadania. To jeden akapit, który ktoś przeczyta w minutę i na który może odpowiedzieć tak albo nie. Przykład:
| Na karcie | Przykład |
|---|---|
| Co | Rozstawienie boisk na turniej młodzieżowy |
| Kiedy i jak długo | Sobota rano, od 8:00 do 9:30 |
| Jak często | Jednorazowo |
| Z kim | Z trzema innymi osobami, pod okiem kogoś, kto robił to już wcześniej |
| Co musisz umieć | Nic, wszystko wyjaśnimy na miejscu |
| Osoba kontaktowa | Jedno imię z numerem telefonu |
Dziel duże funkcje na części. „Chcesz być w komisji turniejowej?” brzmi jak rok zebrań. „Zajmiesz się w tym roku zapisami na turniej?” to zadanie z początkiem i końcem. To samo dotyczy sekretarza: protokoły, poczta i zmiany na liście członków mogą przypaść trzem osobom. Więcej małych zadań oznacza więcej osób do poproszenia, ale też więcej osób, które powiedzą tak.
Gdzie szukać nowych wolontariuszy?
- Rodzice młodych zawodników. Co tydzień stoją przy linii i zależy im na tym, żeby klub działał. Nie pytaj tylko, czy chcą pomóc, ale czym zajmują się na co dzień. Kto prowadzi księgowość, może sprawdzić finanse; kto projektuje, zrobi plakat turnieju.
- Byli zawodnicy i członkowie, którzy przestali grać. Znają klub i ludzi. Zadanie podtrzymuje więź, także gdy gra już nie wchodzi w grę. Lepiej zadzwoń, niż wyślij wiadomość.
- Młodzież. Zawodnicy od mniej więcej czternastu lat mogą pomagać przy najmłodszych, uczyć się prowadzenia stolika sekretarza albo zajmować się mediami społecznościowymi. Daj im prawdziwe zadanie z własną odpowiedzialnością, nie tylko noszenie pudeł. Porozmawiaj z rodzicami i sprawdź, na co twój związek pozwala przy zadaniach takich jak prowadzenie protokołu albo sędziowanie.
- Partnerzy, dziadkowie i emeryci. Często mają czas w ciągu dnia: otworzą halę w popołudnie w środku tygodnia, zrobią zakupy do bufetu, odwiedzą sponsora.
- Drużyny rekreacyjne. Ich członkowie często grają w swój wieczór i niewiele widzą z reszty klubu. Dlatego rzadko ktoś ich o coś prosi.
- Poza klubem. Sąsiedzi hali, studenci, lokalne centrum wolontariatu albo internetowa baza ofert wolontariatu, jeśli taka jest w twoim regionie. Z zewnątrz przychodzi mniej osób, ale jasne zadanie, na przykład prowadzenie strony internetowej, czasem przyciąga dokładnie właściwą osobę.
Tak zadajesz pytanie
Proś osobiście, z kartą zadania w ręku, jedną osobę naraz. Jak zbudować taką prośbę, z imieniem, datą końcową, informacją, z kim, i tym, czego ktoś nie musi robić, opisujemy szczegółowo w artykule o pozyskiwaniu trenerów; przy małym zadaniu działa to tak samo. Dochodzą trzy rzeczy:
- Zadanie na próbę. Poproś kogoś o jeden raz, a potem sprawdźcie razem, czy mu się podobało. Tak na jedną sobotę jest więcej warte niż nie na cały sezon. Jeśli szukasz kogoś do dużego zadania, poproś go najpierw o jego część: kto zajął się zapisami na jeden turniej i mu się podobało, łatwiej zgodzi się później na całą komisję turniejową.
- Nie znaczy nie na teraz. Zapisz, kto odmówił i dlaczego. Kto w październiku nie miał czasu, w marcu może go mieć albo zechce innego zadania.
- Niech odchodzący przyprowadzi następcę. Gdy wolontariusz mówi, że kończy, poproś go, żeby razem z tobą znalazł następcę i raz zabrał go ze sobą. Dzięki temu wiedza o zadaniu nie przepada. Inne dobre momenty na prośbę to początek sezonu i dzień po udanym turnieju. Nowych członków najlepiej od razu przy zapisie łączyć z zadaniem; jak, opisujemy w artykule o podziale pracy w klubie.
Wywieś otwarte zadania w jednym widocznym miejscu. Tablica w bufecie albo strona na witrynie klubu z kartami zadań, które są jeszcze wolne, każda z imieniem osoby, do której można zadzwonić. Kto sam chce coś robić, od razu widzi co, a kto zostaje poproszony, już wie, o co chodzi. Zdejmij kartę, gdy tylko zadanie jest obsadzone.
Pierwszy kontakt decyduje, czy ktoś zostanie
Kto się zgłasza, zrobił już największy krok. To, co dzieje się potem, decyduje, czy będzie drugi raz:
- Odpowiedz w ciągu kilku dni. Kto się zgłosi i przez dwa tygodnie nic nie usłyszy, uzna, że nie był potrzebny.
- Jedna osoba kontaktowa. Imię i numer telefonu, a nie komisja.
- Informacje praktyczne z wyprzedzeniem. Gdzie ma być, jak wejść, co zabrać, kto będzie obok. Kto przy pierwszym zadaniu stoi pół godziny przed zamkniętymi drzwiami, drugi raz nie przyjdzie.
- Nie proś od razu o więcej. Kto raz powiedział tak, nie trafia automatycznie na każdą listę. Zapytaj po wszystkim, jak poszło, podziękuj i chwilę poczekaj z następną prośbą. Jak sprawić, żeby podziękowanie dotarło, przeczytasz w artykule podziękowanie dla wolontariuszy.
- Zapisuj, kto co zrobił. Wtedy w następnym sezonie wiesz, kogo możesz poprosić, nawet jeśli zarząd będzie już inny.
Co różni się w zależności od kraju i klubu
Zasady dotyczące wolontariuszy nie wszędzie są takie same. Sprawdź wcześniej trzy rzeczy i kieruj się statutem swojego klubu oraz prawem swojego kraju:
- Ubezpieczenie. Czy wolontariusze są ubezpieczeni i przez kogo (klub, związek, gminę albo region), różni się w zależności od kraju.
- Praca z niepełnoletnimi. W wielu krajach dla wolontariuszy pracujących z dziećmi obowiązują przepisy albo ustalenia, na przykład zaświadczenie o niekaralności. Jakie to są przepisy i czy są obowiązkowe, sprawdź w swoim związku.
- Zwrot kosztów i minimalny wiek. Co możesz zwrócić wolontariuszowi i od jakiego wieku ktoś może wykonywać określone zadania, na przykład pracę za barem, różni się w zależności od kraju.
Wolontariusze i ich zadania w Koach
Koach nie szuka za ciebie wolontariuszy, ale pomaga sprawić, żeby zadanie było jasne i widoczne. W części klubowej są dyżury barowe i dyżury modułu Dzień meczowy, takie jak sędzia, sekretarz i dyżur hali. Kto został przydzielony, widzi swój dyżur we własnym terminarzu, z datą, godziną i przyciskiem Wypisz się, jeśli mu nie pasuje. Od wersji 3.1 osoba przydzielona w module Dzień meczowy jako sędzia, sekretarz albo dyżur hali dostaje o tym powiadomienie, a wieczorem dzień wcześniej przypomnienie. To dokładnie ta jasność, która powinna być na karcie zadania: co, kiedy i gdzie.
Do tego wolontariusz potrzebuje jednak konta. W panelu klubu w sekcji Członkowie wybierz filtr Brak konta; kto może zapraszać, widzi wtedy w nagłówku każdej drużyny Zaproś wszystkich (N), gdzie N to liczba członków bez konta. Tak zapraszasz całą drużynę za jednym razem, jako zawodników albo jako rodziców; zobacz zapraszanie członków klubu. Zadanie dla jednej drużyny, na przykład kto zabiera torbę z piłkami, jako trener dodajesz jako zadanie w ogłoszeniach na dashboardzie; kto się go podejmie, dotyka Ja to zrobię. Część klubowa należy do planu Club, zadania drużyny są też w planie Coach.
Plan Club nie ma okresu próbnego. W sprawie całego klubu skontaktuj się z nami. Jeśli wolisz zacząć od własnej drużyny, wypróbujesz Koach jako trener 14 dni za darmo, bez karty kredytowej.
Koach dla klubów Wypróbuj Koach ze swoją drużynąKwoty planów Coach i Club znajdziesz na stronie z cennikiem.
Częste pytania
Jak znaleźć nowych wolontariuszy do klubu sportowego?
Najpierw spisz wszystkie zadania poza stałymi grafikami i podziel duże zadania na małe, z jasnym terminem zakończenia. Potem proś ludzi osobiście: rodziców młodych zawodników, byłych zawodników, młodzież, drużyny rekreacyjne oraz partnerów albo dziadków, którzy mają czas w ciągu dnia. Konkretne zadanie na jeden raz daje więcej niż ogólny apel w newsletterze.
Dlaczego nikt nie zgłasza się na wolontariusza?
Najczęściej dlatego, że prośba jest za duża albo za mglista. W brytyjskim badaniu NCVO jedna trzecia osób, które w ostatnich trzech latach nie były wolontariuszami, wskazała, że nie chce się stale zobowiązywać; to był najczęstszy powód. Apel bez czasu i daty końcowej brzmi właśnie tak. Zadanie z początkiem, końcem i osobą kontaktową usuwa tę barierę.
Jak poprosić rodziców o pomoc w klubie?
Osobiście, z jednym konkretnym zadaniem: co, kiedy, jak długo i z kim. Zapytaj też, czym zajmują się na co dzień, bo umiejętność często jest dobrym punktem wyjścia. Zacznij od zadania na jeden raz, a potem sprawdźcie razem, czy się spodobało. Przy młodych zawodnikach pomaga zadanie tego pytania już przy zapisie.
Czy wolontariusze muszą być ubezpieczeni albo mieć zaświadczenie?
To zależy od kraju, związku i klubu. Sprawdź, czy wolontariusze są ubezpieczeni przez klub, związek albo państwo i jakie przepisy dotyczą wolontariuszy pracujących z niepełnoletnimi, na przykład zaświadczenie o niekaralności. Zapisz ustalenia zgodnie ze statutem klubu i prawem swojego kraju.
Przenieś swój klub do Koach
Skontaktuj się w sprawie planu Club albo najpierw wypróbuj Koach przez 14 dni za darmo z własną drużyną.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


