Volleybal opstelling aanpassen als een speler afvalt | Koach
Koach Koach
Interviews
Interview · 13 september 2026

“Mijn opstelling klopte op de bank thuis. In de zaal stonden er vijf”

Waarom Dennis meerdere opstellingen klaarzet — de vaste, de versie zonder zijn spelverdeler — en wat de app bewust niet voor hem oplost.

Op wedstrijddag

Woensdagavond op de bank staat het er keurig in: zes namen, de spelverdeler op plek 1, de middens netjes uit elkaar. Zaterdag om kwart voor negen trilt de telefoon — griep, een bruiloft, een verzwikte enkel — en moet je je volleybal opstelling aanpassen. Op de parkeerplaats van de sporthal, met een team dat binnen al aan het inspelen is.

Dennis Boekhout coacht een jeugdteam en bouwde Koach. In dit gesprek laat hij zien hoe hij meerdere opstellingen naast elkaar bewaart, wat er in de hal gebeurt, en waar de app het denkwerk bewust aan hem laat.

Zaterdagochtend, kwart voor negen. Wat gebeurt er dan?

“Dan trilt mijn telefoon. En het is nooit ‘ik ben er over tien minuten’, het is altijd ‘sorry coach, ik lig eruit’. Ik heb woensdagavond rustig zitten puzzelen: spelverdeler op 1, diagonaal tegenover hem, middens uit elkaar. Dat klopte helemaal. En dan valt er één naam weg en klopt er niks meer van.

“Het vervelende is niet dat er iemand mist. Dat hoort erbij. Het vervelende is dat je dat hele denkwerk opnieuw moet doen, staand op een parkeerplaats, terwijl je team binnen al balletjes staat te slaan.”

Hoe zie je in de app dat iemand zich heeft afgemeld?

“Bij de wedstrijd staan de aanmeldingen. Bovenin wie er komt, daaronder wie nog niet heeft gereageerd, en achter elke naam drie knopjes: komt, komt kijken, komt niet. Meldt iemand zich af, dan kan hij er een berichtje bij zetten — ‘bruiloft van m’n zus’ — en dat lees ik gewoon onder zijn naam.

“Ik kan het ook zelf zetten. Zegt er iemand in de kleedkamer dat hij niet kan, dan tik ik dat kruisje aan en staat het erin voor iedereen. Ik hoef niet te wachten tot hij eraan denkt.”

Het aanmeldingenscherm van een wedstrijd: bovenaan de groep Komt met twee namen, daaronder Nog geen reactie met elf namen, en achter elke naam een vinkje, een oogje en een kruisje.
Twee van de dertien hebben gereageerd — de rest staat nog onder ‘Nog geen reactie’.

En dan? Verschuift de app je opstelling automatisch?

“Nee. En dat is een keuze, geen vergeten functie. De app zet niemand voor je op een andere plek.

“Wat hij wel doet: op het wedstrijdformulier zakken spelers die geblesseerd of afwezig staan naar achteren in de lijst met beschikbare spelers, grijs, met hun status eronder. Zo stel je niet per ongeluk iemand op die er niet is. Maar wie de plek van mijn spelverdeler overneemt, is coachen en geen rekensom. Dat moet een app niet voor mij invullen.”

Laten we bij het begin beginnen. Hoe ziet dat opstellingsbord eruit?

“Een veld met het net bovenin en zes tegels, van plek 1 tot plek 6. Je tikt op een plek en kiest een speler. Daarboven staan de systemen: 5-1, 4-2, 6-2. Daaronder wijs je je spelverdeler aan en je libero — en ‘geen libero’ mag ook, want bij de jeugd heb je die lang niet altijd.

“Onder het veld zit een knop ‘Bekijk alle 6 rotaties’. Daar draai ik de opstelling doorheen voordat ik hem bewaar. Meer heb ik er niet voor nodig.”

Het opstellingsscherm met een donker veld, het net bovenin en zes witte tegels met rugnummer en naam; daaronder rijen voor spelverdelers en libero en een knop om alle zes rotaties te bekijken.
Zes plekken, een systeem, een spelverdeler en een libero — en onderaan de plek waar je een opstelling bewaart.

En die bewaarde opstellingen, hoe werkt dat?

“Onderaan datzelfde scherm staat ‘Opgeslagen opstellingen’. Je tikt op ‘Bewaar huidige opstelling’, geeft hem een naam, en dan staat hij daar als knopje. Tik erop en het hele veld springt terug naar die versie, inclusief het systeem en de spelverdeler. Hernoemen kan, weggooien ook — daar vraagt hij netjes bij of je het zeker weet.”

Hetzelfde opstellingsbord met onderaan één opgeslagen opstelling met de naam Basis, met een knop Bewerk en een kruisje ernaast, naast de knop om de huidige opstelling te bewaren.
Een bewaarde opstelling is één knopje met een naam die jij zelf verzint.

Hoeveel heb jij er staan?

“Drie. ‘Basis’ is de opstelling waar we het seizoen mee begonnen zijn. ‘Zonder Lars’ is dezelfde zes zonder mijn spelverdeler, want die werkt in het weekend en mist er een paar. En dan heb ik er één voor als een jeugdspeler meedoet, want dan schuift er meer dan alleen die ene plek.

“Namen die ík snap, niet namen die netjes staan. ‘Zonder Lars’ is lelijk, maar in de hal weet ik binnen een seconde welke ik hebben moet.”

Die derde is een ander systeem, zei je?

“Ja. Valt mijn spelverdeler weg, dan is een 5-1 vaak geen optie meer, want daar heb ik er maar één voor. Dan ga ik naar een 4-2: twee spelverdelers, diagonaal tegenover elkaar, en degene die vóór staat zet op. Dat is een andere opstelling, andere rotaties, ander loopwerk.

“Vroeger was dat een avond puzzelen op een kladblok, elke keer opnieuw. Nu zet ik hem één keer goed neer, bewaar hem, en hoef ik dat nooit meer te doen.”

Hetzelfde bord in een 4-2 met twee tegels die een SV-label dragen, en daaronder een rij met de spelverdelers van het team.
In een 4-2 zet steeds de spelverdeler op die vóór staat — de app laat zien welke twee dat zijn.

Je zei: op papier klopte het. Waar gaat het dan mis?

“Bij de rotaties. Je zet zes namen neer en dat plaatje ziet er prima uit. Maar je speelt geen plaatje, je speelt zes rotaties. Staan mijn twee middens twee plekken uit elkaar in plaats van drie, dan komen ze een rotatie later naast elkaar en heb ik een halve set geen blok in het midden.

“Daarom klap ik altijd die zes rotaties open voor ik iets bewaar. Je ziet per rotatie de zes rugnummers en wie er serveert, en de spelverdeler licht op. In tien seconden zie je wat je op papier niet ziet.”

Terug naar de hal. Tien minuten voor de wedstrijd — wat doe je dan?

“Ik open de wedstrijd, en boven de startopstelling staat een rijtje met mijn bewaarde opstellingen. Ik tik op ‘Zonder Lars’ en de zes plekken staan er. Klaar. Dat is het hele verhaal.

“Eén ding moet je weten: zo’n knopje vult het veld, maar de wedstrijd start met de spelverdeler en de libero van je team, niet met die uit de bewaarde opstelling. Wissel ik van systeem, dan kijk ik die twee regels dus nog even na. Ik ga niet doen alsof dat niet zo is — het staat op mijn lijstje om netjes op te lossen.”

En als het pas tijdens de wedstrijd misgaat? Iemand verzwikt zijn enkel in set 1.

“Dan is de setpauze je moment. In het setpauzescherm staat weer dat rijtje: je bewaarde opstellingen én de opstelling waarmee je set 1 bent begonnen. Je tikt er een aan en zo begint set 2.

“En dat kost je niets. Zolang het opstellingsbriefje nog niet is ingeleverd, is een nieuwe opstelling bij setbegin geen wissel — set 2 begint gewoon met nul van je zes wissels en nul van je twee time-outs. Precies daarom zit het in de setpauze en niet in het wisselscherm.”

Het setpauzescherm met de kop Opstelling voor set 2, twee knopjes met Set 1 en Basis, daaronder het veld met zes spelers en de bank.
Tussen twee sets kies je een bewaarde opstelling — dat telt niet als wissel.

Wat doet de app hierin níét?

“Hij waarschuwt je niet. Staat er iemand in je zes die zich heeft afgemeld, dan blijft hij daar staan tot jij hem eraf haalt. Ik heb erover gedacht, maar een melding die je op wedstrijddag drie keer wegklikt is erger dan geen melding.

“En hij zegt niet welke opstelling de beste is. Dat kan hij niet weten. Wat hij wél doet: een speler die het team verlaat, verdwijnt ook uit je bewaarde opstellingen. Dan zie je daar een lege plek en weet je meteen dat je iets moet invullen. Liever een leeg vakje dan een spookspeler op het veld.”

Interviews
Koach

Zet je opstellingen één keer klaar

Koach is gratis te proberen. Zet je team op, maak je opstelling, bewaar er een tweede naast — en wissel op wedstrijddag in drie tikken in plaats van opnieuw te puzzelen.

Probeer Koach gratis