Ćwiczenia siatkarskie w trójkach: 8 form w trójkącie
Krótka odpowiedź
Ćwiczenia siatkarskie w trójkach obejmują cały łańcuch: przyjęcie, wystawę i atak. Pracuj w trójkącie z podającym, przyjmującym i targetem albo z przyjmującym, rozgrywającym i atakującym, a role zmieniaj po stałej liczbie piłek. Na koniec zagrajcie dwóch na jednego na wąskim boisku.
Ćwiczenia siatkarskie w trójkach to coś więcej niż ćwiczenia we dwoje plus widz. Trzeci zawodnik zamyka łańcuch: ktoś podaje, ktoś gra, ktoś łapie albo wystawia. Tutaj znajdziesz osiem form, sposób na uczciwą zmianę ról i godzinę treningu, którą możesz od razu przejąć.
Co dają trzej zawodnicy
We dwoje trenujesz bardzo dużo techniki i o tym jest osobny artykuł: ćwiczenia siatkarskie we dwoje. W trójkę zmienia się coś zasadniczego. Nagle pojawia się cel: przyjęcie nie wraca do tego, kto rzucał, tylko leci do trzeciego zawodnika na miejscu rozgrywającego. I pojawia się pełny łańcuch: przyjęcie, wystawa i atak mieszczą się w jednym ćwiczeniu.
Trzech zawodników daje też stały podział pracy i odpoczynku. Jeden pracuje, jeden podaje, a jeden jest targetem albo rozgrywającym. Kto rzuca, odpoczywa, nie stojąc w miejscu, a przy okazji uczy się czegoś, co przydaje się na każdym treningu: dokładnego podawania. Dzięki temu pracujący zawodnik może dać z siebie wszystko, a jakość zostaje wysoka.
Stałe nazwy pomagają. W formach poniżej zawodnik, który wprowadza piłkę, to podający, zawodnik, który wykonuje pracę, to wykonujący (przyjmujący, obrońca albo atakujący), a zawodnik, który odbiera piłkę, to target albo rozgrywający.
Osiem ćwiczeń w trójkach
Przyjęcie
- 1. Przyjęcie w trójkącie. Podający, przyjmujący i target stoją w trójkącie. Podający rzuca, przyjmujący gra do targetu, target odgrywa do podającego, a potem wszyscy przesuwają się o jeden róg. Animacja na stronie Przyjęcie w trójkącie pokazuje to po każdej piłce; jeśli chcesz więcej powtórzeń na jedną rolę, przesuwajcie się dopiero po serii dziesięciu. Liczenie: ile z dziesięciu przyjęć target złapie bez robienia kroku.
- 2. Przyjęcie w trójkach z dwiema piłkami. Podający ma dwie piłki. Pierwszą rzuca do przyjmującego, a drugą od razu w bok, tak że przyjmujący musi się przesunąć. Target odtacza obie piłki z powrotem. Tak zbierasz dużo powtórzeń na minutę; zmiana po ośmiu piłkach.
Wystawa
- 3. Wystawa w linii, z wystawą do tyłu. Trzech zawodników stoi wzdłuż siatki na pozycjach 4, 3 i 2. Zawodnik na 3 jest rozgrywającym i cały czas patrzy w stronę pozycji 4. Pozycja 4 gra piłkę wysoko do rozgrywającego, a ten wystawia do tyłu na pozycję 2. Pozycja 2 odgrywa do rozgrywającego, który teraz wystawia do przodu na 4. Rozgrywający nigdy się nie odwraca. Każda wystawa musi wyjść ponad taśmę siatki. Zmiana po dziesięciu wystawach.
Atak i obrona
- 4. Pepper w trójkę. Uderzający, obrońca i wystawiający. Uderzający atakuje kontrolowanie w obrońcę, ten broni piłkę do wystawiającego, a wystawiający wystawia uderzającemu. Dzięki temu obrona ma prawdziwy cel, czego brakuje w zwykłym pepperze. Jak działa pepper w ogóle i gdzie się kończy jego sens, opisujemy w artykule pepper w siatkówce; formę dla trzech zobaczysz w ćwiczeniu Seria pepper (progresja).
- 5. Trójkąt przez siatkę. Zawodnik A stoi po drugiej stronie i gra łatwą piłkę przez siatkę do B w tylnej strefie. B przyjmuje do C, rozgrywającego przy siatce, a C wystawia wysoko na pozycję 4. B robi rozbieg i atakuje w stronę A, który broni albo łapie piłkę i wprowadza następną. Po ośmiu atakach wszyscy się przesuwają: A zostaje przyjmującym, B rozgrywającym, a C przechodzi na drugą stronę.
- 6. Atakujący przeciwko pojedynczemu blokowi. Rozgrywający, atakujący i po drugiej stronie blokujący. Rozgrywający sam sobie podrzuca piłkę i wystawia na skrzydło, atakujący uderza, a blokujący próbuje zamknąć linię albo przekątną. Blokujący przed wystawą mówi, którą stronę bierze; atakujący musi wybrać drugą. Zmiana po sześciu atakach.
Zagrywka i przyjęcie
- 7. Motylek. Zagrywający, przyjmujący i target. Zagrywający zagrywa po przekątnej i biegnie za swoją piłką na drugą stronę, przyjmujący gra do targetu, a potem każdy przechodzi do następnej roli: zagrywający zostaje przyjmującym, przyjmujący targetem, a target zabiera piłkę i zagrywa. Animację znajdziesz w ćwiczeniu Ćwiczenie motylek.
Forma meczowa
- 8. Dwóch na jednego. Grajcie na wąskim boisku, na przykład na połowie szerokości i sześć metrów w głąb. Dwójka musi wykorzystać trzy odbicia. Pojedynczy zawodnik może zagrać piłkę do trzech razy z rzędu: przyjąć, wystawić sobie i przebić przez siatkę. W prawdziwym meczu to niedozwolone; tam nikt nie może zagrać piłki dwa razy po kolei. Wyjątki dotyczą bloku i dwóch kontaktów w ramach jednej akcji przy pierwszym odbiciu drużyny (przepis FIVB 9.1.1). Grajcie do siedmiu punktów, potem pojedynczym zawodnikiem zostaje ktoś inny. Jeśli dla dwójki jest za łatwo, niech atakuje tylko zza linii ataku.
Niech podający też ma swój cel. Daj podającemu własne zadanie, na przykład osiem z dziesięciu piłek dokładnie w miejsce, którego potrzebuje wykonujący. Niedbałe podanie zabiera wykonującemu jego powtórzenia, a dokładne podanie to umiejętność, z której twoja drużyna korzysta w każdym ćwiczeniu.
Przesuwanie się: tak uczciwie zmieniasz role
W trójce rzadko psuje się samo ćwiczenie, za to często zmiana ról. Ustal z góry jedną zasadę i trzymaj się jej.
- Po stałej liczbie piłek. Dziesięć piłek na wykonującego, potem wszyscy przechodzą do następnej roli. Uczciwe i przewidywalne; dobre do form technicznych.
- Po osiągnięciu celu. Wykonujący zostaje, dopóki nie ma sześciu dobrych piłek. To daje emocje, ale ustal maksimum piętnastu piłek, inaczej słabszy zawodnik stoi za długo.
- Kto popełni błąd, zostaje podającym. Szybko i na wesoło, dobre do peppera w trójkę i trójkąta przez siatkę. Nie dla początkujących: kto popełnia najwięcej błędów, ten najmniej gra.
- Zawsze w tym samym kierunku. Podający zostaje wykonującym, wykonujący targetem, target podającym. Dzięki temu po trzech zmianach każdy miał każdą rolę.
Godzina treningu w trójkę
- Rozgrzewka, 10 minut. Odbijanie we trójkę w trójkącie, najpierw sposobem górnym, potem dolnym, a następnie pepper w trójkę na pół gwizdka.
- Przyjęcie, 15 minut. Przyjęcie w trójkącie i przyjęcie w trójkach z dwiema piłkami, z liczeniem dla każdego wykonującego.
- Wystawa, 10 minut. Wystawa w linii z wystawą do tyłu; każdy jest raz rozgrywającym.
- Łańcuch, 15 minut. Trójkąt przez siatkę, po osiem ataków na kolejkę.
- Dwóch na jednego, 10 minut. Trzy krótkie sety do siedmiu, tak żeby każdy raz grał sam.
Jak budować bloki treningu i pilnować czasu, opisujemy w artykule prowadzenie treningu siatkówki.
Czego nie wytrenujesz w trójkę
Formacja przyjęcia, blok z obroną za nim i przejście przez rotację wymagają więcej zawodników. Nie próbuj ich odtwarzać w trójkę; trenujesz wtedy wersję, która w meczu nie istnieje. Jeśli częściej przychodzi od czterech do sześciu zawodników, zajrzyj do artykułu trening w małej grupie.
Ćwiczenia dla trzech w Koach
Gdy otworzysz w Koach ćwiczenie, na górze widzisz, ilu zawodników wymaga, na przykład 3 zawodnicy przy Przyjęciu w trójkącie. Jeśli otworzysz je z planu treningu, na dole stoją przyciski Poprzednie i Następne z nazwą i minutami kolejnego bloku, więc na sali przechodzisz od ćwiczenia do ćwiczenia bez szukania.
Gdy wybierasz ćwiczenia przyciskiem + Ćwiczenie w arkuszu Dodaj ćwiczenie, przy każdym ćwiczeniu widać liczbę zawodników. Jeśli na trening zapisało się trzech zawodników, przycisk Pasuje do 3 pokazuje tylko ćwiczenia dla trzech lub mniej. Zwróć uwagę na jedno: liczba obejmuje narysowanych zawodników, a nie trenera. Ćwiczenie, w którym rzuca trener, takie jak Przyjęcie w trójkach, ma więc przy sobie 2. W trójkę rolę trenera po prostu przejmuje trzeci zawodnik.
Zawodnicy nie płacą nic; trener wypróbowuje Koach przez 14 dni za darmo. Ile kosztuje potem, sprawdzisz na stronie z cennikiem.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Wstaw godzinę dla trzech zawodników do planu i przejdź ją na sali przyciskiem Następne.
Zaplanuj trening w KoachCzęste pytania
Jakie ćwiczenia siatkarskie można robić w trójkę?
W trójkę możesz przyjmować w trójkącie, wystawiać z wystawą do tyłu, grać peppera w trójkę i trenować cały łańcuch przyjęcia, wystawy i ataku przez siatkę. Dobrze działają też zagrywka z przyjęciem i targetem, jak motylek, oraz gra dwóch na jednego na wąskim boisku. Zmieniaj role po stałej liczbie piłek.
Jak działa pepper w trójkę?
Jest uderzający, obrońca i wystawiający. Uderzający atakuje kontrolowanie w obrońcę, ten broni piłkę do wystawiającego, a wystawiający wystawia uderzającemu. Potem wszystko zaczyna się od nowa. Różnica w porównaniu z pepperem we dwoje polega na tym, że obrona ma prawdziwy cel: miejsce rozgrywającego. Zmieniajcie role po dziesięciu dobrych rundach.
Czy w trójkę można zagrać mały mecz?
Tak, dwóch na jednego na wąskim boisku, na przykład na połowie szerokości i sześć metrów w głąb. Dwójka wykorzystuje trzy odbicia, a pojedynczy zawodnik może zagrać piłkę do trzech razy z rzędu: przyjąć, wystawić sobie i przebić. W prawdziwym meczu zawodnik nie może dotknąć piłki dwa razy po kolei; w tej formie treningowej jest inaczej celowo. Grajcie do siedmiu punktów i zmieniajcie się, żeby każdy raz grał sam. Jeśli dwójka jest za mocna, atakuje tylko zza linii ataku.
Ile piłek potrzeba na trening w trójkę?
Od trzech do pięciu piłek wystarczy. Z jedną piłką sporą część czasu tracisz na zbieranie, zwłaszcza w formach przez siatkę. Połóż piłki przy podającym, żeby od razu mógł wprowadzić następną, i niech target odtacza piłki zamiast je rzucać.
Wstaw godzinę dla trzech do planu
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Na sali przechodzisz ją jednym dotknięciem na ćwiczenie.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


