Nauka odbicia dolnego u dzieci: od chwytania do odbić w parach | Koach Volleyball
Wypróbuj 14 dni za darmo

Nauka odbicia dolnego u dzieci: od chwytania do odbić w parach

Krótka odpowiedź

Nauka odbicia dolnego najlepiej idzie dzieciom małymi krokami: najpierw chwytanie piłki nisko, potem odbijanie jej od nieruchomej deski z przedramion, potem samodzielny podrzut i odbicie, a dopiero później odbicia z partnerem. Używaj lekkiej albo miękkiej piłki, pracuj w parach i poprawiaj jedną rzecz naraz.

Nauka odbicia dolnego u dzieci nie uda się, jeśli raz pokażesz ruch, a potem ustawisz je w kolejce. Dziecko chce złapać piłkę, macha rękami i gra dłońmi. Masz tu plan dla dzieci w wieku mniej więcej od 6 do 12 lat: od chwytania i odbijania do prawdziwych odbić w parach, z grami i z tym, co mówić przy błędach, które widzisz co tydzień.

Czas czytania: 7 min

Dlaczego odbicie dolne jest dla dzieci trudne

Przy odbiciu sposobem dolnym dziecko robi coś, czego nie robi nigdzie indziej: piłkę spadającą z góry przyjmuje nisko na dwie wyprostowane ręce, które pozostają nieruchome. Rzucanie, chwytanie i uderzanie odbywają się dłońmi, więc dziecko sięga po dłonie także przy odbiciu dolnym. Do tego w chwili kontaktu piłki od dołu nie widać, a mocna piłka boli w przedramiona. Dziecko, które dwa razy poczuło ból, zaczyna unikać piłki.

To wyznacza kolejność nauki. Najpierw dziecko uczy się, gdzie piłka spadnie i że musi tam być na czas. Potem, że ręce tworzą nieruchomą deskę. Dopiero potem, że piłka ma gdzieś polecieć. Samą technikę, z platformą, postawą i przyjęciem na wyższym poziomie, opisuje artykuł odbicie sposobem dolnym. Tu chodzi o naukę u dzieci.

Sprzęt: właściwa piłka robi połowę roboty

Nauka odbicia dolnego w sześciu krokach

Idź krok dalej dopiero wtedy, gdy większość prób się udaje, i śmiało wróć o krok, jeśli tydzień później już nie wychodzi. Każdy krok to blok na pięć do ośmiu minut; potem robisz coś innego, a na następnym treningu do niego wracasz.

  1. Chwytanie nisko. Partner rzuca piłkę łukiem z odległości dwóch metrów. Dziecko łapie ją poniżej brzucha, z obiema rękami wyciągniętymi do przodu i ugiętymi kolanami. Złapanie nad klatką piersiową się nie liczy. Tak dziecko uczy się, że musi iść do piłki i stać nisko.
  2. Deska. Dłonie jedna na drugiej, kciuki obok siebie, ręce wyprostowane: to jest deska. Partner upuszcza piłkę na deskę z wysokości pół metra, piłka odbija się w górę, a partner ją łapie. Dziecko nie rusza rękami. Tak czuje, gdzie piłka powinna trafić: w przedramiona, między nadgarstkami a łokciami.
  3. Odbicie i chwyt. Partner rzuca z dwóch metrów, dziecko pozwala piłce odbić się w górę od deski, a potem samo ją łapie. Dziecko uczy się, że piłka sama leci w górę, gdy deska jest nieruchoma, a nogi lekko pchają.
  4. Samodzielny podrzut i odbicie. Dziecko samo lekko podrzuca piłkę, odbija ją sposobem dolnym w górę i łapie. Potem dwa odbicia z rzędu, potem trzy.
  5. Rzut, odbicie, chwyt. W parach na trzech metrach: jedno rzuca wysoko i miękko, drugie odbija sposobem dolnym z powrotem, rzucający łapie. Rzucanie jest tu najtrudniejszą częścią; niech rzucający stoi blisko i naprawdę rzuca łukiem. Jednym kozłem po drodze dasz dziecku, które jeszcze się spóźnia, trochę więcej czasu.
  6. Odbicia bez chwytania. Dopiero gdy krok 5 dobrze wychodzi, dwoje dzieci odbija piłkę sposobem dolnym do siebie. Potem dochodzi przemieszczanie się: rzucający rzuca metr obok dziecka, które najpierw robi krok, a dopiero potem odbija.

Dzieci w wieku od sześciu do ośmiu lat często dłużej zostają przy krokach od 1 do 4, i to w porządku. Starsze dzieci zwykle idą szybciej, ale jedenastolatek, który jest nowy, też zaczyna od kroku 1. Patrz na to, co dziecko robi, a nie na jego wiek. Jak budować trening dla każdej grupy wiekowej, opisuje artykuł trening siatkówki z dziećmi i młodzieżą.

Niech dzieci zamrażają deskę. Po każdym kontakcie ręce zostają nieruchomo, aż partner złapie piłkę, jak na zdjęciu. Dziecko, które macha, samo wtedy widzi, że ręce są wysoko w górze. To działa lepiej niż każde wyjaśnienie.

Gry, które trenują platformę

Gra, w której się odpada, tu nie pasuje: kto odpadł, już nie ćwiczy. Więcej gier dla tego wieku, także z odbiciem górnym i zagrywką, znajdziesz w artykule ćwiczenia minisiatkówki. Jak uczyć odbicia sposobem górnym bez bolących palców, przeczytasz w artykule jak uczyć dzieci odbicia sposobem górnym.

Typowe błędy dzieci i co wtedy mówić

Dzieci nie zapamiętają trzech wskazówek naraz. Na każdy blok wybierz jeden błąd i jedno krótkie zdanie i mów, co chcesz zobaczyć.

Co widziszCo się dziejeCo mówisz
Piłka leci daleko albo do tyłuDziecko macha rękami w górę„Deska stoi, nogi pchają”
Piłka odskakuje krzywo od rąkŁokcie się uginają albo ręce są rozdzielone„Długie ręce, kciuki razem”
Dziecko uderza dłońmi albo pięściąJest za późno, piłka opada aż na dłonie„Najpierw nogi, potem ręce”
Dziecko gra wyprostowane, z rękami wysokoKolana są wyprostowane, piłka przychodzi za wysoko„Usiądź na krzesełku”
Dziecko odwraca się od piłkiBoi się bólu albo piłkiBardziej miękka piłka, bliżej i wolniej rzucać

Dziecko, które się odwraca, nie ma problemu z techniką, tylko ze strachem, a na strach wskazówka nie pomoże. Jak sobie z tym radzić, opisuje artykuł dziecko boi się piłki. Jeśli dzieci skarżą się na czerwone albo bolące przedramiona, u początkujących zwykle wynika to z piłki trafiającej w złe miejsce; co mówi to miejsce i co pomaga, przeczytasz w artykule siniaki od siatkówki na przedramionach. Ból nadgarstka albo łokcia, który nie mija, powinien ocenić lekarz rodzinny, lekarz sportowy albo fizjoterapeuta.

Ćwiczenia odbicia dolnego dla dzieci w Koach

Ćwiczenia z biblioteki Koach odtwarzają się faza po fazie na boisku. To pomaga przy dzieciach: zamiast tłumaczyć, pokazujesz na telefonie albo tablecie, gdzie stoją i dokąd leci piłka. Jeśli otworzysz ćwiczenie z planu treningu, przyciskiem Następne na dole przechodzisz kolejno przez ćwiczenia, razem z minutami.

Ćwiczenie Przyjęcie w trójkącie w Koach z etykietami Koach i Przyjęcie, 5 faz, 3 zawodnicy i boisko w fazie 1 z 5
Pokaż dzieciom w każdej fazie, gdzie stoją: przyciskiem odtwarzania ćwiczenie samo przechodzi dalej.

Dla dzieci od dziesięciu do dwunastu lat dobrym kolejnym krokiem jest Przyjęcie w trójkącie: trzech zawodników, pięć faz, z podającym, przyjmującym i targetem, a po każdej piłce wszyscy się zmieniają. Własną grę, taką jak kelner, dodajesz do planu jako blok z nazwą i minutami. Jeśli chcesz, żeby dziecko ćwiczyło dalej w domu, dajesz ćwiczenie jako Zadanie domowe: zawodnik i jego rodzice dostają powiadomienie i widzą ćwiczenie na swoim dashboardzie, a po dotknięciu odtwarza się ono faza po fazie. Rodzice zgłaszają też obecność albo nieobecność dziecka, więc wiesz, ile będziesz mieć par. Ile kosztuje Koach po 14 darmowych dniach, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Przygotuj następny trening dzieci i pokaż im, jak przebiega ćwiczenie.

Zaplanuj trening dzieci w Koach

Częste pytania

Od jakiego wieku można uczyć dzieci odbicia dolnego?

Od kroków przygotowawczych możesz zacząć już z mniej więcej sześcioletnimi dziećmi: chwytanie nisko i odbijanie piłki od nieruchomej deski z przedramion. Bezpośrednie odbicia z partnerem przychodzą zwykle później. Tempo bardzo różni się między dziećmi, więc patrz na to, co dziecko potrafi, a nie na jego wiek. Dla najmłodszych używaj lekkiej albo miękkiej piłki albo balonu.

Ile trwa, zanim dziecko nauczy się odbicia dolnego?

To zależy od dziecka. Nie licz w treningach, tylko w krokach: dziecko idzie dalej dopiero wtedy, gdy większość prób się udaje. Krótkie bloki od pięciu do ośmiu minut, powtarzane co tydzień, działają lepiej niż jedna długa lekcja. Dziecko, któremu tydzień później przestaje wychodzić, po prostu cofasz o krok.

Dlaczego moje dziecko odbija piłkę dłońmi zamiast przedramionami?

Najczęściej dziecko jest za późno, więc piłka opada aż na dłonie i dziecko jeszcze szybko ją odbija. Niech wcześniej robi krok do piłki i stoi nisko, i jeszcze raz przećwiczcie chwytanie nisko i odbijanie od nieruchomej deski. Mów, co chcesz zobaczyć: najpierw nogi, potem ręce.

Czy można ćwiczyć odbicie dolne z dzieckiem w domu?

Tak, z balonem albo miękką piłką. Rzucaj miękko i łukiem, niech dziecko odbija piłkę od nieruchomej deski z przedramion, a potem samo ją łapie. Niech to będzie krótkie i zróbcie z tego rekord: ile razy uda się z rzędu? W domu grajcie nisko, z dala od lamp i okien, i kończcie, póki jest jeszcze fajnie.

Pokaż grupie dzieci, jak przebiega ćwiczenie

14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Każde ćwiczenie odtwarza się faza po fazie na boisku.

Zacznij z Koach

Albo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.