Piłka setowa w siatkówce: co to jest i co się dzieje przy 24:24

Piłka setowa w siatkówce: przy 24:22 cała hala wie, że następna akcja może rozstrzygnąć seta. Przeczytasz tu, czym dokładnie jest piłka setowa i piłka meczowa, co mówią przepisy przy 24:24 i co jako trener robisz, gdy piłkę setową masz ty i gdy ma ją przeciwnik.

Co to jest piłka setowa w siatkówce?

Piłkę setową masz wtedy, gdy twojej drużynie brakuje jednej wygranej akcji do zwycięstwa w secie. W hali set gra się do 25 punktów i trzeba prowadzić co najmniej dwoma punktami (przepis 6.2 Official Volleyball Rules 2025-2028 FIVB). Przy 24:22 następna akcja jest więc piłką setową: jeśli ją wygrasz, jest 25:22 i set jest twój. Dla drużyny, która przegrywa, to piłka setowa przeciwnika. Wszystkie inne przepisy znajdziesz w artykule przepisy siatkówki w skrócie.

Liczba piłek setowych to różnica punktów w chwili, gdy masz już 24. Przy 24:20 masz ich cztery: jeśli przegrasz następną akcję, jest 24:21 i zostają trzy. Dopiero przy 24:24 piłki setowej już nie ma. Potem każde prowadzenie jednym punktem znów jest piłką setową: przy 25:24 następna akcja może rozstrzygnąć seta, przy 25:25 nie.

Kto zagrywa przy piłce setowej? Zawsze drużyna, która wygrała poprzednią akcję. Jeśli to twoja drużyna właśnie zdobyła punkt, zagrywa przy własnej piłce setowej i szuka punktu przy własnej zagrywce. Jeśli punkt zdobył przeciwnik, to on zagrywa, a twoja drużyna musi wywalczyć seta przez side-out, czyli punkt po przyjęciu zagrywki. Ta różnica decyduje o tym, co robisz jako trener.

Kiedy piłka setowa jest piłką meczową?

Piłka meczowa to piłka setowa, która rozstrzyga też mecz. Według FIVB mecz wygrywa drużyna, która pierwsza wygra trzy sety (przepis 6.3.1). Jeśli masz już dwa sety, każda piłka setowa w kolejnym secie jest piłką meczową. Przy stanie 2:2 w setach gra się decydującego piątego seta do 15 punktów, także z dwoma punktami przewagi (przepis 6.3.2). Tam każda piłka setowa od razu jest piłką meczową. Co jeszcze jest inaczej w tym secie, opisujemy w artykule o secie decydującym.

To, czy w ogóle dostaniesz piłkę meczową, zależy też od twoich rozgrywek. Jeśli zawsze gra się w nich stałą liczbę setów, rozgrywacie wszystkie sety, a każdy set liczy się osobno do tabeli; piłki meczowej w zwykłym znaczeniu wtedy nie ma. W Holandii wiele rozgrywek gra na przykład zawsze cztery sety, ale to różni się w zależności od kraju i rozgrywek: co obowiązuje u ciebie, jest w regulaminie twojego związku. Jak działają te formaty, przeczytasz w artykule ile setów ma mecz siatkówki. W siatkówce plażowej pierwsze dwa sety gra się do 21, a trzeci do 15; te przepisy opisujemy w artykule siatkówka plażowa: zasady.

Co się dzieje przy 24:24?

Przy 24:24 gra toczy się, aż jedna drużyna będzie prowadzić dwoma punktami: 26:24, 27:25 i tak dalej (przepis 6.2). Górnego limitu nie ma, a sety, które kończą się wysoko ponad 25, zdarzają się na każdym poziomie. W secie decydującym tak samo jest od 14:14.

Poza tym nic się nie zmienia. Nie dostajesz dodatkowego czasu ani dodatkowej zmiany: każda drużyna ma w secie dwie przerwy na odpoczynek po 30 sekund i sześć zmian zawodników (przepisy 15.1 i 15.4.1), a to, co masz jeszcze przy 24:24, to wszystko, co ci zostało. Kolejność zagrywki biegnie normalnie dalej. Strony zmieniacie tylko w secie decydującym, gdy jedna z drużyn zdobędzie 8 punktów (przepis 18.2.2), a więc nie przy remisie pod koniec seta.

Na turniejach z napiętym harmonogramem organizator czasem ustala limit, na przykład że przy 27:27 następna akcja rozstrzyga seta. To wtedy zasada turniejowa, a nie przepis gry. Zapytaj o to przed pierwszym meczem, żeby drużyna wiedziała, na czym stoi.

Twoja piłka setowa: co robisz jako trener

Przy własnej piłce setowej chcesz przede wszystkim nie oddać akcji w prezencie. Jak to zrobić, zależy od tego, kto zagrywa.

• Piłka setowa przy własnej zagrywce. Potrzebujesz punktu przy własnej zagrywce. Ile ryzyka bierze zagrywający, zależy od liczby piłek setowych. Przy 24:20 błąd zagrywki kosztuje jedną z czterech piłek setowych, więc zagrywający po prostu wykonuje swoją zagrywkę. Przy 24:23 błąd zagrywki daje 24:24; poproś wtedy o zagrywkę, która trafi w boisko, w miejsce, które wybije przeciwnika z jego systemu gry. Ustal też, kto blokuje najmocniejszego atakującego rywala, bo licz się z tym, że to on dostanie tę piłkę.
• Piłka setowa przy ich zagrywce. Potrzebujesz side-outu, a ten zaczyna się od przyjęcia. Nie zmieniaj niczego, co działało przez cały set: ci sami przyjmujący, ten sam rozkład gry i wystawa do zawodnika z największą szansą na punkt, niekoniecznie do tego, kto najmocniej uderza.
• Bez czasu przy własnej piłce setowej. Dajesz nim przeciwnikowi odpoczynek i czas, żeby się pozbierał. Wyjątkiem jest zamieszanie na boisku, na przykład wątpliwość, kto gdzie stoi.
• Zmiana na jedną akcję. Specjalista od zagrywki albo dodatkowy blokujący wejdzie tylko w ramach sześciu zmian w secie. Zaplanuj taką zmianę, zanim set zrobi się wyrównany, a nie przy 24:23.

Jak podejść do całej fazy od 20 punktów, z wyborem między presją a pewnością przy każdym zagrywającym, opisujemy w artykule końcówka seta w siatkówce.

Piłka setowa przeciwnika: jak zostać w secie

• Oni zagrywają. Wtedy musisz zdobyć side-out. To moment na czas, jeśli jeszcze go masz: nie na przemowę, tylko na jedno ustalenie, na przykład kto przyjmuje zagrywkę i gdzie idzie wystawa. Kiedy czas ma sens, opisujemy w artykule jak wykorzystywać czasy.
• Ty zagrywasz. Dzieje się tak po obronie piłki setowej, na przykład z 21:24 na 22:24. Teraz błąd zagrywki to koniec seta. Poproś o zagrywkę w boisko, w wybrany cel, a ryzyko zostaw na moment, gdy znów będzie remis.
• Licz akcjami, nie setem. Przy 20:24 twoja drużyna nie musi naraz zdobyć sześciu punktów, których potrzebuje do 26:24, tylko wygrać jedną akcję, a potem znowu jedną. Kto powie to głośno w kole, zdejmie z drużyny presję całej straty.

Jak trenować piłki setowe

W meczu masz w secie najwyżej kilka piłek setowych. Na treningu rozegrasz ich dwadzieścia w dziesięć minut, w trzech formach:

• Trzy piłki setowe. Sześć na sześć, drużyna A zaczyna od 24:21 i zagrywa. Jeśli A skończy seta, dostaje punkt; jeśli B wróci do 24:24, punkt dostaje B. Potem B zaczyna od 24:21.
• Piłka setowa przy ich zagrywce. Zacznijcie od 24:23, z zagrywką po stronie drużyny, która przegrywa. Prowadząca drużyna musi zamknąć seta przez side-out; jeśli się nie uda, obie drużyny grają od 24:24 do dwóch punktów przewagi.
• Piłka meczowa w secie decydującym. Na koniec treningu zagrajcie seta do 15 od stanu 12:12, z prawdziwymi przepisami: dwa czasy, zmiany i dwa punkty przewagi.

Zapisuj, która drużyna wykorzystuje swoje piłki setowe, a przede wszystkim przy czyjej zagrywce. Po kilku tygodniach zobaczysz, czy twoja drużyna lepiej kończy sety przy własnej zagrywce czy przez side-out, i będziesz wiedzieć, w którą stronę ma iść trening.

Piłki setowe w aplikacji: tak Koach je śledzi

Jeśli prowadzisz mecz na żywo w Koach, ustawiasz dla każdego seta, do ilu punktów się gra: 25 albo 15 dla krótkiego lub decydującego seta. Przy 24:24 aplikacja po prostu liczy dalej; set kończy się dopiero przy dwóch punktach przewagi. Na ekranie na żywo przy przyciskach Czas i Zmiana widać, ile z nich wykorzystano już w tym secie, więc przy piłce setowej przeciwnika bez liczenia wiesz, czy masz jeszcze czas.

Gdy padnie ostatni punkt seta, przerwa między setami otwiera się sama. Widzisz tam przebieg wyniku, punkty według rodzaju, błędy i side-out według rotacji, rozpoczynasz kolejnego seta albo wybierasz Zakończ mecz. Po meczu w Statystykach, w części Momentum, jest wiersz Końcówka (od 20): ile akcji twoja drużyna wygrała i przegrała od chwili, gdy któraś z drużyn miała 20 punktów.

Ile kosztuje Koach po 14 dniach za darmo, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Ile setów liczy mecz siatkówki (i do ilu punktów)? Końcówka seta w siatkówce: kto zdobywa punkty od 20? Wykorzystywanie przerw technicznych: kiedy i jak

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni