Over kilometers in plaats van beurten, een saldo dat de volgorde bepaalt, en een app die niets verdeelt zolang de afstanden ontbreken.
Zaterdagochtend, kwart over zeven. In de groepsapp staat de vraag die elke week terugkomt: wie rijdt er? Bij een jeugdteam zonder rijbewijs is het rijden naar uitwedstrijden geen bijzaak maar de voorwaarde om er überhaupt te komen. En het lijstje dat rondgaat, klopt bijna nooit — want de ene rit is de andere niet.
Dennis Boekhout coacht een jeugdteam en bouwde Koach. Een gesprek over kilometers als munteenheid, over een app die soms weigert iets te verdelen, en over waarom elke automatische stap een handmatige uitweg hoort te hebben.
“Omdat er dan iemand moet beslissen wie er rijdt. Mijn spelers zijn zestien, zeventien — die komen niet zelf naar een hal veertig kilometer verderop. Dus gaat er een bericht rond in de groepsapp: wie kan er zaterdag? En dan wacht je. Twee ouders reageren meteen, de rest leest het pas zondag. Dat is geen onwil, dat is gewoon hoe een groepsapp werkt.
“Het vervelende is dat het elk weekend opnieuw begint. Er zit geen geheugen in. Wie vorige maand drie keer is gegaan, weet dat zelf nog wel, maar verder niemand.”
“Dat hebben wij ook gehad. Een kolommetje met streepjes: de een drie, de ander twee. Dat ziet er eerlijk uit tot je kijkt wáár ze heen zijn gereden. Wie twee keer naar Groningen rijdt, heeft niet twee beurten gehad — die heeft een halve zaterdag ingeleverd. En de ouder die twee keer twaalf kilometer verderop was, staat op hetzelfde aantal streepjes.
“Dan is je lijstje niet eerlijk, het lijkt alleen eerlijk. Dat is erger, want er valt niet meer over te praten: de streepjes kloppen immers.”
“Precies. Het saldo van een rijder is het aantal kilometers dat hij al heeft gereden, en in het overzicht staat wie het laagst staat bovenaan. Die is als eerste aan de beurt. Dat is de hele regel — geen punten, geen weging, geen verdeelsleutel die je moet uitleggen.
“In de rijpool zie je het per persoon terug: zoveel plaatsen in de auto, zoveel kilometer al gereden, zoveel ritten. Iedereen kan zelf narekenen waarom hij bovenaan staat, en daarmee is de discussie klaar voordat hij begint.”
“Nee, enkele reis. Dat is wat je opzoekt en wat blijft kloppen: die hal ligt op achttien kilometer. Het schema rekent er zelf retour van, want je rijdt ook weer terug, en bij elke rit staat dat er ook bij.
“Die kilometers staan daarna vast. Verkast een tegenstander naar een andere hal en pas je de afstand aan, dan verandert er niets aan ritten die al gereden zijn. Anders verschuif je met terugwerkende kracht iemands saldo, en dan is het weer een rekensom in plaats van een afspraak.”
“Eerst wil hij weten waar jullie vertrekken. Dat is de eigen sporthal van het team; een postcode volstaat. Zonder startpunt valt er niets op te zoeken — van nergens naar ergens is geen afstand.
“Daarna tik je per hal op Zoek afstand, of je laat in één keer alles opzoeken. Vindt hij meerdere plekken met die naam, dan legt hij ze voor en kies jij de juiste. Dat wilde ik expliciet zo: liever een vraag dan een hal in de verkeerde provincie.”
“Dan staat in diezelfde melding dat je het gewoon zelf mag invullen. Letterlijk: handmatig invullen werkt gewoon. Dat is bij ons een vaste regel geworden — elke automatische stap heeft een handmatige uitweg, en die uitweg staat in dezelfde melding als de storing.
“Anders zit er op vrijdagavond een coach vast omdat een kaartendienst het even niet doet. Hij weet zelf heus wel dat het achttien kilometer is. Hij moet het alleen ergens kwijt kunnen.”
“Omdat er zonder kilometers niets eerlijk te verdelen valt. Staat er bij geen enkele uitwedstrijd een afstand, dan deelt hij niets in en zegt hij precies dat: vul eerst de afstanden in. Met een knop ernaast die je er meteen heen brengt.
“Staan er wél kilometers, maar niet overal, dan verdeelt hij de rest en slaat hij die wedstrijden over, met de namen erbij. Boven het schema staat het vooraf al: zoveel locaties hebben nog geen afstand, die slaat de generator over. Dat is de eerlijkste vorm van nee die ik kon bedenken.”
“Dat komt uit de aanmeldingen. Zodra iemand heeft gereageerd, rekent het schema met wie er meegaat. Heeft nog niemand gereageerd, dan gaat hij uit van alle actieve spelers — dan reserveer je liever een stoel te veel dan te weinig. Meldt iedereen zich af, dan zegt hij dat er geen vervoer nodig is in plaats van stug een auto in te delen.
“Het aantal plaatsen per auto vul je in inclusief de bestuurder. Rijdt een ouder of een trainer, dan gaat zijn eigen stoel eraf: die vervoert vier spelers in een auto voor vijf. Rijdt een speler zelf, dan telt zijn stoel wél mee, want hij moet ook naar die hal. Coaches die meerijden hebben trouwens ook een plaats nodig.”
“Je kunt hem laten voorstellen: alle spelers van achttien jaar en ouder met een eigen account, plus alle gekoppelde ouders. Daarna pas je het zelf aan, want de app weet niet wie er net zijn auto heeft weggedaan.
“Elke rijder hangt aan een speler uit het team; bij een ouder gebruiken we zijn kind als koppeling. Haal je iemand helemaal weg, dan waarschuwt de app dat zijn ritten blijven staan maar niet meer meetellen in een saldo. Wil je dat saldo bewaren, zet hem dan op niet-actief.”
“Dan wijzig je hem. Bij elke rit staat Andere rijder, en in dat lijstje staan de rijders wéér op volgorde van saldo, met de eerstvolgende bovenaan. Dus ook als je zelf kiest, zie je nog steeds wie er eigenlijk aan de beurt was.
“Een rit weghalen kan ook; de kilometers gaan dan van het saldo af. Het schema is een voorstel met geheugen, geen wet. De enige beperking is dat alleen de trainer het kan wijzigen — spelers en ouders zien hun eigen eerstvolgende rit, meer niet.”
“Toernooien. Een toernooidag is één rit voor de hele dag en heeft geen thuis of uit per wedstrijd, dus die laat hij erbuiten — en zegt er meteen bij hoeveel toernooien er dit seizoen staan. Dat vervoer regel je los.
“En het is geen routeplanner. Hij bepaalt niet welke speler bij welke ouder instapt en rekent geen ophaalroute uit; dat regelen ouders in twee berichten, sneller dan ik het ooit zou kunnen programmeren. Wat de app doet is de vraag beantwoorden die niemand wil stellen: wiens beurt is het?”
Zet je eigen sporthal in Koach, vul de afstanden naar de hallen in en laat het rijschema zichzelf indelen. Gratis te proberen, met je eigen team en je eigen seizoen.
Probeer Koach gratis