Asekuracja kiwek

Blok przesuwa się razem z wystawą i wyskakuje przy ataku, ale zamiast uderzenia zza bloku wypada krótkie kiwnięcie. Zawodnicy drugiej linii muszą więc ruszyć do przodu w odpowiednim momencie: za wcześnie i mocna piłka przechodzi obok ciebie, za późno i kiwnięcie już leży.

12 zawodników 7 faz ± 20 min 6 piłek, całe boisko z siatką Od U17

Faza 1 z 7Blok gotowy, rozgrywający przeciwnika ma piłkę

Zespół broniący (M1 i M2 = blok, P = trzeci zawodnik pierwszej linii, D1 i D2 = narożniki, L = libero) Przeciwnicy (S = ich rozgrywający) Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Blok wyskakuje na atak, a obrońcy wybiegają do przodu, żeby wybronić krótkie kiwki.

Wybór momentu, w którym przechodzisz z czekania do ruchu w przód.
Obsadzenie strefy tuż za blokiem, gdzie pada najwięcej kiwnięć.
Zamiana obronionego kiwnięcia w kontratak.

Wskazówki dla trenera

Ruszaj do przodu dopiero wtedy, gdy dłoń atakującego się otwiera.

To jedyny wiarygodny sygnał kiwnięcia. Reagowanie na rozbieg albo na wyskok to zgadywanie, a wtedy w połowie przypadków ruszasz w złą stronę.

Zawodnik pierwszej linii, który nie blokuje, bierze piłkę przed blokiem.

Stoi najbliżej i jako jedyny widzi piłkę schodzącą bokiem bloku. Zawodnicy drugiej linii z definicji docierają tam za późno.

Druga linia kryje strefę za blokiem, a nie obok niego.

Kiwnięcie prawie zawsze pada w cieniu bloku, bo właśnie tam atakujący ma odwagę je położyć. Kto stoi obok, patrzy, jak piłka pada dokładnie między nim a blokiem.

Obronione kiwnięcie idzie wysoko na środek i akcja zostaje wykończona.

Obrona kiwnięcia to połowa roboty. Dopóki piłka nie wróci przez siatkę, przewagę wciąż ma przeciwnik — i dokładnie dlatego kiwa.

Warianty

Łatwiej: Przeciwnicy kiwają każdą piłkę i zapowiadają stronę, żeby obrona mogła najpierw poćwiczyć sam moment i kierunek biegu.
Trudniej: Atakujący wybiera swobodnie między kiwnięciem, mocnym atakiem i piłką w ręce bloku, żeby asekuracja musiała wybierać także odbicia od bloku.
Z sześcioma zawodnikami: Odpuśćcie zespół atakujący: trener kiwa ze skrzyni, dwóch zawodników blokuje, a czterech kryje. Zmiana co dziesięć piłek.
Jako rywalizacja: Dziesięć rozegrań na rundę. Dwa punkty, jeśli obronione kiwnięcie kończy się kontratakiem, jeden punkt za samą obronę bez kontynuacji, a atakujący zdobywają punkt za każdą piłkę na podłodze.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: dlaczego atakujący kiwa · zadanie off-blockera · dopasowanie bloku i obrony do siebie