Prędkość zagrywki w siatkówce: średnie wartości i własny pomiar
Krótka odpowiedź
Prędkość zagrywki w siatkówce zależy przede wszystkim od jej rodzaju. W pomiarach radarem podczas meczów (Palao i Valadés, 2014) u czołowych mężczyzn zagrywka szybująca osiągała 40 do 75 km/h, a zagrywka z wyskoku 73 do 104 km/h; u czołowych kobiet zagrywka z wyskoku miała 66 do 89 km/h. Samemu zmierzysz ją radarem albo wideo w zwolnionym tempie.
Prędkość zagrywki w siatkówce to liczba, o którą zawodnicy często pytają. Znajdziesz tu zmierzone prędkości dla każdego rodzaju zagrywki u mężczyzn, kobiet i młodzieży, ze źródłem, najszybszą zagrywkę, jaką dotąd zmierzono w Lidze Narodów, sposób na własny pomiar i wyjaśnienie, dlaczego szybko nie znaczy dobrze.
Jak szybka jest zagrywka w siatkówce?
Duża seria pomiarów meczowych pochodzi od Palao i Valadésa (The Sport Journal, 2014). Zmierzyli radarem ponad cztery tysiące zagrywek w prawdziwych meczach: ponad dwa tysiące u mężczyzn w Lidze Światowej 2006 i ponad dwa tysiące u kobiet w hiszpańskim pucharze dla czołowych drużyn. Oto prędkości, które badacze podają we wnioskach:
| Rodzaj zagrywki | Mężczyźni, Liga Światowa | Kobiety, czołowe drużyny hiszpańskie |
|---|---|---|
| Zagrywka szybująca z miejsca | 42 do 55 km/h | 43 do 61 km/h |
| Zagrywka szybująca z wyskoku | 40 do 75 km/h | 40 do 61 km/h |
| Zagrywka z wyskoku z rotacją | 73 do 104 km/h | 66 do 89 km/h |
Rzucają się w oczy dwie rzeczy. Zagrywka szybująca jest u mężczyzn i kobiet mniej więcej tak samo szybka: jej siła tkwi w niespokojnym torze lotu, a nie w mocy uderzenia. A zagrywka z wyskoku to jedyny rodzaj, który jest naprawdę szybszy: u kobiet nawet najwolniejsza zmierzona zagrywka z wyskoku była szybsza od najszybszej zagrywki szybującej. Różne były też proporcje: w tym samym badaniu u mężczyzn ponad połowa zagrywek była zagrywkami z wyskoku, u kobiet mniej więcej jedna na sześć. Czym jest każdy rodzaj zagrywki i jak działa, opisujemy w artykule rodzaje zagrywek w siatkówce.
Najszybsza zagrywka w Lidze Narodów
W Lidze Narodów 2021 Polak Wilfredo León zagrał piłkę z prędkością 135,6 km/h. Według Volleyball World była to najszybsza zagrywka zmierzona do tego czasu w tych rozgrywkach; poprzedni rekord, 134 km/h, należał od 2018 roku do Włocha Ivana Zaytseva. Takie prędkości to wyjątki, które osiąga garstka zawodników na świecie. W internecie krążą też wyższe liczby; podawaj prędkość dalej tylko wtedy, gdy stoi za nią oficjalny pomiar.
Jak szybko zagrywa młodzież?
Dla młodzieży pomiarów jest mniej. Badanie Zahálki i współpracowników (Studia Sportiva, 2011) objęło 169 chłopców w wieku średnio 16 lat, mierzonych radarem, po trzy zagrywki na zawodnika w teście. Kto nie opanował jeszcze zagrywki z wyskoku, zagrywał z miejsca. Średnio piłka leciała 79,4 km/h; najwolniejsza zagrywka osiągnęła 56,3 km/h, najszybsza 105,9 km/h. Różnica prawie 50 km/h w jednej grupie wiekowej: w tym wieku technika jest jeszcze bardzo różna.
Dla młodszych dzieci i amatorów wiarygodnych pomiarów prawie nie opublikowano. Liczby, które widzisz w sieci dla tych grup, zwykle nie mają źródła. Jeśli chcesz wiedzieć, na jakim poziomie są twoi zawodnicy, zmierz sam i porównuj zawodnika przede wszystkim z nim samym.
Czy szybsza zagrywka to lepsza zagrywka?
Niekoniecznie. Moras i współpracownicy (2008) zmierzyli radarem 377 zagrywek na męskim turnieju kwalifikacyjnym do igrzysk olimpijskich w 2004 roku. Zagrywka z wyskoku miała średnio 23 metry na sekundę (około 83 km/h), zagrywka szybująca z wyskokiem i bez niego około 12 metrów na sekundę. Mimo to badacze nie znaleźli istotnego związku między prędkością zagrywki a jej efektem. Zagrywka z wyskoku i zagrywka szybująca z wyskoku miały za to lepszy stosunek dobrych do złych wyników niż zagrywka szybująca z miejsca.
Prędkość odbiera przyjmującemu czas. Palao i Valadés policzyli, ile czasu ma przyjmujący: przy męskiej zagrywce z wyskoku około pół do trzech czwartych sekundy, przy zagrywce szybującej z miejsca około 1 do 1,3 sekundy. Ale szybka zagrywka, która ląduje w siatce albo w aucie, kosztuje punkt. Dlatego o tym, czy zagrywka działa, świadczy jej efekt: asy, presja na przyjęcie i błędy. Jak to śledzić, opisujemy w artykule statystyki zagrywki: asy i presja.
Jak samemu zmierzyć prędkość zagrywki
- Radarem. Ręczny radar, taki jak do baseballu albo tenisa, mierzy prędkość w kierunku urządzenia. Stań więc dokładnie za zagrywającym, w linii lotu piłki. Jeśli stoisz pod kątem, pomiar wyjdzie za niski: przy kącie 30 stopni o ponad jedną ósmą.
- Wideo w zwolnionym tempie. Ustaw telefon na 240 klatek na sekundę z boku, na wysokości siatki i na tyle daleko, żeby w kadrze był zagrywający i siatka. Policz klatki między momentem uderzenia a chwilą, gdy piłka mija siatkę. Załóżmy, że zagrywający uderza piłkę 1 metr za linią końcową: do siatki jest wtedy 10 metrów. Jeśli na nagraniu naliczysz 120 klatek, piłka leciała 0,5 sekundy. 10 podzielone przez 0,5 to 20 metrów na sekundę, razy 3,6 daje 72 km/h.
- Aplikacją. Są aplikacje, które szacują prędkość z wideo albo z dźwięku. Sprawdź taką aplikację raz metodą wideo, zanim zaufasz jej liczbom.
Metoda wideo daje średnią prędkość na tym odcinku; radar mierzy największą prędkość tuż po uderzeniu, a piłka po drodze zwalnia. Porównuj więc tylko pomiary wykonane tą samą metodą. Jeśli filmujesz w 30 klatkach na sekundę, jedna klatka w tym przykładzie to różnica około 5 km/h; przy 240 klatkach na sekundę mniej niż 1 km/h. Zmierz pięć do dziesięciu zagrywek na zawodnika, zapisz średnią i najszybszą, a także ile z nich trafiło w boisko.
Nigdy nie mierz prędkości bez celu. Niech zawodnik wykona dziesięć zagrywek z wyskoku w wybraną strefę, a ty zapisuj przy każdej piłce prędkość i to, czy trafiła w boisko. Jeśli miesiąc później prędkość rośnie, a liczba piłek w boisku zostaje taka sama, zawodnik naprawdę się poprawił. Jeśli piłek w boisku jest mniej, zyskujesz tylko ryzyko.
Skąd bierze się prędkość
W zagrywce z wyskoku prędkość pochodzi z łańcucha: podrzut, rozbieg, wyskok i zamach ręki, a nie z samej ręki. W opisanym wyżej badaniu młodzieży prędkość wiązała się z tym, jak wysoko zawodnik skakał po rozbiegu, a dużą różnicę między zawodnikami badacze przypisywali głównie temu, jak dobrze opanowali technikę. Podrzut za bardzo do tyłu albo za blisko ciała kosztuje prędkość, niezależnie od tego, jak silny jest zawodnik. Pracuj więc najpierw nad powtarzalnym podrzutem i punktem uderzenia wysoko i przed barkiem ręki uderzającej; jak to budować, opisujemy w artykule nauka zagrywki z wyskoku. W zagrywce szybującej prędkość nie jest celem: liczy się twarda dłoń w momencie uderzenia i piłka bez rotacji.
Prędkość mierzysz na treningu, efekt w meczu
Koach nie mierzy prędkości. Aplikacja śledzi za to, co daje zagrywka. W trybie Ekspert każdej zagrywce dajesz ocenę: 0 Błąd, 1 Łatwa, 2 Średnia, 3 Presja, 4 Wolna piłka albo 5 As, z wybranym już zagrywającym. W trybie Prosty liczysz każdemu zawodnikowi asy i błędy zagrywki. Jakie inne liczby istnieją i jak je czytać, opisujemy w artykule jak rozumieć statystyki w siatkówce.
W profilu zawodnika widzisz przy każdej umiejętności, jaka część ocen była dobra, obok średniej drużyny. Jeśli zestawisz pomiar radarem albo wideo z treningu z tymi liczbami, zobaczysz, czy szybsza zagrywka daje też więcej presji. Ile kosztuje Koach po 14 dniach za darmo, sprawdzisz na stronie z cennikiem.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. W następnym meczu oceń każdą zagrywkę i zobacz, kto naprawdę wywiera presję.
Oceniaj zagrywki w KoachCzęste pytania
Jak szybka jest przeciętna zagrywka w siatkówce?
To zależy od rodzaju zagrywki i poziomu. W pomiarach radarem podczas meczów (Palao i Valadés, 2014) u czołowych mężczyzn zagrywka szybująca z miejsca osiągała 42 do 55 km/h, a zagrywka z wyskoku 73 do 104 km/h; u czołowych kobiet zagrywka z wyskoku miała 66 do 89 km/h. U szesnastoletnich chłopców test radarem (Zahálka i współpracownicy, 2011) dał średnio około 79 km/h.
Jaka jest najszybsza zagrywka w historii siatkówki?
Prędkość mierzy się osobno w każdych rozgrywkach, własnym sprzętem, więc liczby z różnych rozgrywek trudno porównywać. Najbardziej znana liczba pochodzi z Ligi Narodów: w 2021 roku Wilfredo León zagrał tam 135,6 km/h, według Volleyball World to rekord VNL. Poprzedni rekord, 134 km/h Ivana Zaytseva, pochodził z 2018 roku. Wyższym liczbom ufaj tylko wtedy, gdy stoi za nimi oficjalny pomiar.
Jak zmierzyć prędkość zagrywki bez radaru?
Nagraj zagrywkę z boku w zwolnionym tempie, na przykład w 240 klatkach na sekundę, i policz klatki między momentem uderzenia a siatką. Podziel odległość w metrach przez czas w sekundach i pomnóż przez 3,6, żeby dostać km/h. W ten sposób mierzysz średnią prędkość na tym odcinku, nieco niższą niż ta, którą pokazuje radar.
Czy szybka zagrywka jest lepsza od szybującej?
Niekoniecznie. Na turnieju kwalifikacyjnym do igrzysk w 2004 roku Moras i współpracownicy (2008) nie znaleźli istotnego związku między prędkością zagrywki a jej efektem. Zagrywka szybująca jest groźna przez niespokojny tor lotu, zagrywka z wyskoku przez prędkość; która działa lepiej, zależy od zawodnika i od tego, ile piłek trafia w boisko.
Zobacz, która zagrywka naprawdę wywiera presję
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Po trzech meczach wiesz, kto powinien zagrywać jaką zagrywkę.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


