Trening indywidualny w siatkówce: co daje i jak zbudować godzinę
Krótka odpowiedź
Trening indywidualny w siatkówce to zajęcia jeden na jeden z trenerem, zwykle po to, żeby celowo poprawić jedną technikę, na przykład zagrywkę, przyjęcie albo wystawę. Zawodnik dotyka wielu piłek i po każdej próbie dostaje informację zwrotną. Najlepiej działa z jednym celem, stałą budową i rozmową z trenerem klubowym.
Na treningu indywidualnym w siatkówce godzina kręci się wokół jednego zawodnika i jednej techniki. Może to dużo dać, ale nie każdy zawodnik na tym skorzysta. Przeczytasz tu, dla kogo ma to sens, co jeden na jeden ćwiczysz lepiej niż w grupie, jak zbudować godzinę i co ustalić przed startem.
Dla kogo trening indywidualny w siatkówce ma sens?
Trening indywidualny to zajęcia z jednym trenerem i jednym zawodnikiem, czasem dwoma. Nie zastępuje treningu drużyny, tylko uzupełnia go zawodnikowi, który ma jasne pytanie. Najwięcej sensu ma dla takich zawodników:
- Zawodnik z jednym uporczywym błędem technicznym. Zagrywka, która ciągle ląduje w siatce, przyjęcie, które odskakuje do tyłu, rozbieg, który się nie zgadza. W grupie dwunastu osób nie ma czasu, żeby przez kwadrans z rzędu poprawiać ten jeden błąd.
- Zawodnik, który zmienia pozycję. Przyjmujący, który zostaje libero, albo zawodnik, który ma zostać rozgrywającym, musi w krótkim czasie zrobić wiele nowych powtórzeń.
- Zawodnik, który wraca. Po długiej przerwie albo po kontuzji, gdy fizjoterapeuta lub lekarz dał już zielone światło, żeby odzyskać czucie piłki.
- Dorosły początkujący. Kto zaczyna grać w siatkówkę później, może w kilku lekcjach nauczyć się podstaw techniki, zanim dołączy do drużyny.
- Zawodnik, który przygotowuje się do selekcji. Żeby doszlifować jeden element, a nie żeby w kilka tygodni wskoczyć na inny poziom.
Jesteś rodzicem i nie wiesz, czy twoje dziecko tego potrzebuje? Zapytaj najpierw trenera klubowego, a przede wszystkim zapytaj dziecko. Zawodnik, który sam chce coś robić lepiej, wyciąga z lekcji dużo więcej niż zawodnik, którego ktoś wysłał.
Co jeden na jeden działa lepiej niż w grupie?
- Powtórzenia jednej rzeczy. Trener podrzuca, zawodnik pracuje; nie ma kolejki ani czekania, więc każda minuta to czas na ćwiczenie.
- Informacja zwrotna po każdej próbie. Krótko, o jednym punkcie, i od razu następna piłka. W grupie tę samą wskazówkę dajesz jednemu zawodnikowi najwyżej kilka razy w ćwiczeniu.
- Tempo zawodnika. Jeśli wychodzi, od razu robisz trudniej; jeśli nie, cofasz się o krok, a nikt inny na to nie czeka.
- Oglądanie nagrań. Telefonem na statywie nagrywasz kilka prób i oglądacie je razem. Zawodnik, który widzi, co robi, szybciej zrozumie wskazówkę. Nagrywaj tylko za zgodą, przy niepełnoletnich za zgodą rodziców, i ustal, gdzie trafiają nagrania i kiedy je usuwasz.
- Miejsce na pytania. Dlaczego ręka ma tak iść? Co robię przy niskiej piłce? Zawodnik, który w grupie o nic nie pyta, tutaj pyta.
Czego trening indywidualny nie da: współpracy, rozumienia gry, ustawień w przyjęciu i presji meczu. Tego uczysz się w drużynie. Jeśli zawodnik chce sam dodatkowo trenować z kolegą, cały trening dla dwóch osób znajdziesz w artykule ćwiczenia siatkarskie we dwoje.
Jak zbudować trening indywidualny na sześćdziesiąt minut
Stała budowa pomaga zawodnikowi i trenerowi. Ten przykład zakłada zawodnika, który chce mieć pewną zagrywkę górną. Przy przygotowaniu obowiązują te same zasady co przy każdym treningu; zobacz prowadzenie treningu siatkówki.
| Minuty | Blok | Przykład przy zagrywce |
|---|---|---|
| 0 do 10 | Rozgrzewka z piłką i omówienie celu | Rozegranie się, rozluźnienie barków i wspólne zapisanie jednego zdania: co ma działać lepiej po tej lekcji? |
| 10 do 15 | Pomiar wyjściowy | Dziesięć zagrywek zza linii końcowej; policz, ile trafi w boisko |
| 15 do 40 | Część główna krok po kroku | Najpierw sam podrzut, potem podrzut i uderzenie blisko siatki, potem krok po kroku z powrotem do linii końcowej |
| 40 do 50 | Pod presją | Serie po pięć zza linii końcowej: seria kończy się dopiero po pięciu dobrych z rzędu, a błąd oznacza start od nowa. Jeśli to wychodzi, celuj w jedną połowę boiska |
| 50 do 60 | Ponowny pomiar i zakończenie | Znów dziesięć zagrywek; porównaj z pomiarem wyjściowym i ustal, co zawodnik ćwiczy do następnej lekcji |
Przy innej technice schemat zostaje ten sam: zmierz, buduj krok po kroku, dodaj presję, zmierz jeszcze raz. Część główną trzymaj przy jednej technice. Trzy tematy w godzinę dają poczucie, że dużo się zrobiło, ale zawodnik wraca do domu, a żaden z nich naprawdę nie został w głowie. Przygotuj pięć albo sześć piłek, wtedy nikt nie musi zbierać ich między próbami.
Zacznij i skończ tym samym pomiarem. Dziesięć prób na początku i dziesięć na końcu pokazuje zawodnikowi, co dała ta godzina. Zapisuj obie liczby przy każdej lekcji, a po trzech lekcjach zobaczysz, czy podejście działa.
Ustalenia przed startem: cel, liczba lekcji i trener klubowy
- Jeden cel. Zapisz go słowami zawodnika, na przykład: moja zagrywka trafia w boisko w meczu.
- Pakiet lekcji. Ustalcie stałą liczbę, na przykład cztery, a potem omówcie, czy to działa. Wtedy jest stały moment, żeby przestać albo iść dalej.
- Rozmowa z trenerem klubowym. Trener indywidualny, który uczy innej techniki niż trener klubowy, sprawia, że zawodnik traci pewność. Zapytaj trenera klubowego, nad czym pracuje, i po lekcjach powiedz, co robiliście.
- Hala i sprzęt. Gdzie trenujecie, kto załatwia halę i czy jest dość piłek?
- Koszty i odwoływanie. Ile kosztuje lekcja i co się dzieje, gdy ktoś ją odwoła, ustalacie wcześniej. Stawki różnią się w zależności od kraju i trenera. Jak ogólnie płaci się trenerom, opisujemy w artykule ile zarabia trener siatkówki.
- Przy młodzieży: bezpiecznie i na widoku. Trenuj w hali, do której inni mogą wejść, nigdy za zamkniętymi drzwiami ani w szatni, i niech rodzic zawsze będzie mile widziany. Ustalenia robisz z rodzicem, nie tylko z zawodnikiem. Jeśli klub albo związek wymaga weryfikacji albo zaświadczenia o niekaralności od osób pracujących z młodzieżą, załatw to wcześniej; jak to się nazywa, zależy od kraju. Przykład zasad postępowania znajdziesz w artykule kodeks etyczny trenera.
Kiedy trening indywidualny nie ma sensu
- Gdy zawodnik sam tego nie chce. Godzina, którą zawodnik tylko odsiaduje, nic nie daje, nieważne, jak dobry jest trener.
- Gdy problemem nie jest technika. Zawodnik, który na treningu robi wszystko dobrze, a w meczu nie, więcej zyska na pracy nad napięciem i rutynami niż na dodatkowej godzinie techniki; zobacz trening mentalny w siatkówce.
- Przy bólu. Jeśli ruch boli, dodatkowy trening nie jest rozwiązaniem. Uporczywe albo silne dolegliwości niech sprawdzi lekarz rodzinny, lekarz medycyny sportowej albo fizjoterapeuta.
- Gdy robi się tego za dużo. Młody zawodnik z trzema treningami i meczem w tygodniu, a do tego co tydzień z lekcją indywidualną, może mieć za mało czasu na regenerację. Zsumuj wszystko i omów to z trenerem klubowym.
- Gdy brakuje podstaw. Kto ma jeszcze słabe czucie piłki, na początku często więcej nauczy się z dużej ilości gry w grupie niż z samej pracy nad techniką.
Między lekcjami: ćwiczenie z Koach
Koach nie jest aplikacją do planowania treningów indywidualnych ani do rozliczania ich. Pomaga jednak, gdy zawodnik gra w drużynie, której trener pracuje z Koach. Ćwiczenia pokazują w każdej fazie, gdzie na boisku stoją zawodnicy i piłka, a przyciskiem odtwarzania ćwiczenie rusza jako animacja, więc zawodnik w domu jeszcze raz zobaczy, jak przebiegało.
Gdy trener otworzy ćwiczenie z biblioteki, na dole jest przycisk Zadanie domowe. Wybiera nim zawodników, którzy będą ćwiczyć w domu, albo opcję Wszyscy. Ci zawodnicy widzą potem ćwiczenie na swoim dashboardzie w sekcji Zadanie domowe, a rodzic widzi je przy swoim dziecku. Jeśli trener indywidualny i trener klubowy ustalą, nad jaką techniką pracuje zawodnik, trener klubowy może od razu dać mu do tego pasujące ćwiczenie. Jak to działa i co widzą zawodnik i rodzic, opisujemy w artykule zadanie domowe dla zawodnika.
Co jeszcze zawodnik może zrobić sam poza treningiem, przeczytasz w artykule jak lepiej grać w siatkówkę. Jako zawodnik nic nie płacisz za Koach: twoje konto jest objęte planem drużyny. Twój trener wypróbuje Koach przez 14 dni za darmo; ile kosztuje potem, sprawdzisz na stronie z cennikiem.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Daj zawodnikom ćwiczenie do domu i zobacz, kto je dostał.
Wypróbuj Koach ze swoją drużynąCzęste pytania
Ile treningów indywidualnych z siatkówki potrzebujesz?
To zależy od celu. Przy jednym błędzie technicznym krótka seria lekcji z ćwiczeniem pomiędzy może już zrobić różnicę; nauka nowej pozycji trwa dłużej. Ustalcie pakiet, na przykład cztery lekcje, i na początku oraz na końcu każdej lekcji mierzcie to samo. Jeśli po takim pakiecie nie widzisz różnicy, omówcie, czy trzeba zmienić cel albo podejście.
Od jakiego wieku trening indywidualny w siatkówce ma sens?
Stałego wieku nie ma. Małe dzieci uczą się siatkówki głównie przez dużo gry, w grupie i w formach gry; dla nich więcej gry jest zwykle cenniejsze niż sama praca nad techniką. Trening indywidualny lepiej pasuje do zawodnika, który już gra w drużynie, sam ma jasne pytanie i potrafi przez godzinę skupić się na jednej technice. Zapytaj trenera klubowego, czy to pasuje.
Czy można wziąć trening indywidualny we dwoje?
Tak. Przy dwóch zawodnikach i jednym trenerze nadal jest dużo powtórzeń, a zawodnicy mogą też grać do siebie, na przykład przyjęcie do wystawy. Najlepiej działa, gdy obaj chcą pracować nad tym samym i są mniej więcej na tym samym poziomie. Przy trzech albo więcej osobach szybko robi się z tego mały trening grupowy, z dłuższym czekaniem i mniejszą uwagą dla każdego zawodnika.
Czy trzeba powiedzieć trenerowi klubowemu o treningu indywidualnym?
Tak, to rozsądne. Trener klubowy zna twoją grę i wie, nad czym pracujesz. Jeśli trener indywidualny uczy czegoś innego niż to, co słyszysz na treningu klubu, dostajesz dwie wskazówki, które sobie przeczą. Powiedz wcześniej, co chcesz poprawić, a po kilku lekcjach, co robiliście. Wtedy trener klubowy może to uwzględnić na treningu.
Daj zawodnikom ćwiczenie do domu
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Zawodnicy widzą zadanie domowe na swoim dashboardzie.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


