Privéles volleybal: wat het oplevert en hoe je een uur opbouwt
Het korte antwoord
Een privéles volleybal is training één op één met een trainer, meestal om één techniek gericht te verbeteren, zoals de service, de pass of de set. De speler raakt veel ballen en krijgt na elke poging feedback. Het werkt het best met één doel, een vaste opbouw en overleg met de clubtrainer.
In een privéles volleybal draait een uur om één speler en één techniek. Dat kan veel opleveren, maar niet elke speler heeft er iets aan. Hier lees je voor wie het zinvol is, wat je één op één beter traint dan in de groep, hoe je een uur opbouwt en welke afspraken je vooraf maakt.
Voor wie is een privéles volleybal zinvol?
Een privéles is training met één trainer en één speler, soms twee. Hij vervangt de teamtraining niet, maar is een aanvulling voor een speler met een duidelijke vraag. Het zinvolst is hij voor deze spelers:
- De speler met één hardnekkige techniekfout. Een service die steeds in het net gaat, een pass die naar achteren wegspringt, een aanloop die niet klopt. In een groep van twaalf is er geen tijd om die ene fout een kwartier achter elkaar te herstellen.
- De speler die van positie wisselt. Een buitenaanvaller die libero wordt, of een speler die spelverdeler gaat worden, moet in korte tijd veel nieuwe herhalingen maken.
- De speler die terugkomt. Na een lange pauze, of na een blessure zodra de fysiotherapeut of arts groen licht heeft gegeven, om het balgevoel terug te krijgen.
- De volwassen beginner. Wie later met volleybal begint, kan met een paar lessen de basistechniek leren voordat hij bij een team aansluit.
- De speler die zich voorbereidt op een selectie. Om één onderdeel op te poetsen, niet om in een paar weken een ander niveau te halen.
Ben je ouder en twijfel je of je kind het nodig heeft? Vraag het eerst aan de clubtrainer, en vraag het vooral aan je kind. Een speler die zelf iets beter wil kunnen, haalt veel meer uit een les dan een speler die gestuurd wordt.
Wat werkt één op één beter dan in de groep?
- Herhaling op één ding. De trainer gooit aan, de speler werkt; er is geen rij en geen wachten, dus elke minuut is oefentijd.
- Feedback na elke poging. Kort, over één punt, en direct de volgende bal. In een groep geef je dezelfde aanwijzing aan één speler hooguit een paar keer per oefening.
- Het tempo van de speler. Lukt het, dan maak je het meteen moeilijker; lukt het niet, dan ga je een stap terug, zonder dat iemand anders daarop wacht.
- Beelden terugkijken. Met een telefoon op een statief film je een paar pogingen en kijk je ze samen terug. Een speler die ziet wat hij doet, kan een aanwijzing sneller plaatsen. Film alleen met toestemming, bij minderjarigen met die van de ouders, en spreek af waar de beelden blijven en wanneer je ze wist.
- Ruimte voor vragen. Waarom moet mijn arm zo? Wat doe ik bij een lage bal? Een speler die in de groep niets vraagt, doet het hier wel.
Wat een privéles niet kan geven: samenspel, spelinzicht, receptieformaties en de druk van een wedstrijd. Die leer je in het team. Wil een speler met een maatje zelf extra trainen, dan staat een volledige training voor twee spelers in volleybaloefeningen met z'n tweeën.
Een privéles van zestig minuten opbouwen
Een vaste opbouw helpt de speler en de trainer. Dit voorbeeld gaat uit van een speler die een betrouwbare bovenhandse service wil. Voor de voorbereiding gelden dezelfde principes als bij elke training; zie volleybaltraining geven.
| Minuten | Blok | Voorbeeld bij de service |
|---|---|---|
| 0 tot 10 | Warming-up met bal en het doel bespreken | Inspelen, schouders los, en samen één zin opschrijven: wat moet er na deze les beter gaan? |
| 10 tot 15 | Nulmeting | Tien services vanaf de achterlijn; tel hoeveel er in het veld komen |
| 15 tot 40 | Hoofdblok in stappen | Eerst alleen de opgooi, dan opgooi en slag van dichtbij het net, dan stap voor stap terug naar de achterlijn |
| 40 tot 50 | Onder druk | Series van vijf vanaf de achterlijn: pas bij vijf goede op rij is de serie klaar, een fout is opnieuw beginnen. Lukt dat, mik dan op één helft van het veld |
| 50 tot 60 | Opnieuw meten en afsluiten | Weer tien services; vergelijk met de nulmeting en spreek af wat de speler tot de volgende les oefent |
Voor een andere techniek blijft het schema hetzelfde: meten, in stappen opbouwen, onder druk zetten, opnieuw meten. Houd het hoofdblok bij één techniek. Drie onderwerpen in één uur voelt als veel gedaan, maar dan gaat de speler naar huis zonder dat er één echt is blijven hangen. Leg vijf of zes ballen klaar, dan hoeft niemand tussen de pogingen te rapen.
Begin en eindig met dezelfde meting. Tien pogingen aan het begin en tien aan het eind laten de speler zien wat het uur opleverde. Noteer beide getallen bij elke les, dan zie je na drie lessen of de aanpak werkt.
Afspraken vooraf: doel, aantal lessen en de clubtrainer
- Eén doel. Schrijf het op in de woorden van de speler, bijvoorbeeld: mijn service komt in de wedstrijd in het veld.
- Een blok lessen. Spreek een vast aantal af, bijvoorbeeld vier, en bespreek daarna of het werkt. Dan is er een vast moment om te stoppen of door te gaan.
- Overleg met de clubtrainer. Een privétrainer die een andere techniek aanleert dan de clubtrainer, maakt een speler onzeker. Vraag de clubtrainer waar hij aan werkt, en vertel na de lessen wat jullie hebben gedaan.
- Zaal en materiaal. Waar train je, wie regelt de zaal en zijn er genoeg ballen?
- Kosten en afzeggen. Wat een les kost en wat er gebeurt als iemand afzegt, spreek je vooraf af. Tarieven verschillen per land en per trainer. Hoe trainers in het algemeen betaald worden, staat in wat verdient een volleybaltrainer.
- Bij jeugd: veilig en zichtbaar. Train in een zaal waar anderen kunnen binnenlopen, nooit achter een gesloten deur of in een kleedkamer, en laat een ouder altijd welkom zijn. Afspraken maak je met de ouder, niet alleen met de speler. Vraagt je club of bond om een screening of een bewijs van goed gedrag voor wie met jeugd werkt, regel dat vooraf; hoe dat heet, verschilt per land. Een voorbeeld van gedragsregels staat in de gedragscode voor trainers.
Wanneer een privéles geen zin heeft
- Als de speler het zelf niet wil. Een uur waarin een speler zijn tijd uitzit, levert niets op, hoe goed de trainer ook is.
- Als het probleem niet de techniek is. Een speler die op de training alles goed doet en in de wedstrijd niet, heeft meer aan werk aan zijn spanning en zijn routines dan aan een extra uur techniek; zie mentale training voor volleybal.
- Bij pijn. Doet een beweging pijn, dan is extra trainen geen oplossing. Laat aanhoudende of hevige klachten nakijken door een huisarts, sportarts of fysiotherapeut.
- Als het te veel wordt. Een jeugdspeler met drie trainingen en een wedstrijd per week, en daarbovenop elke week een privéles, kan te weinig tijd overhouden om te herstellen. Tel alles bij elkaar en bespreek het met de clubtrainer.
- Als het basiswerk ontbreekt. Wie nog weinig balgevoel heeft, leert in het begin vaak meer van veel spelen in een groep dan van techniekwerk alleen.
Tussen twee lessen: oefenen met Koach
Koach is geen app om privélessen in te plannen of af te rekenen. Wel helpt hij als de speler in een team zit waarvan de trainer met Koach werkt. De oefeningen tonen per fase op het veld waar de spelers en de bal staan, en met de afspeelknop loopt de oefening als animatie, zodat een speler thuis nog ziet hoe ze ging.
Opent de trainer een oefening uit de bibliotheek, dan staat onderaan de knop Huiswerk. Daarmee kiest hij de spelers die de oefening thuis gaan oefenen, of Iedereen. Zij zien de oefening daarna op hun dashboard onder Huiswerk, en een ouder ziet het bij zijn kind. Spreken de privétrainer en de clubtrainer af aan welke techniek de speler werkt, dan kan de clubtrainer er zo een passende oefening bij meegeven. Hoe dat gaat en wat de speler en de ouder zien, staat in huiswerk meegeven aan spelers.
Wat een speler verder zelf buiten de training kan doen, staat in beter worden in volleybal. Als speler betaal je niets voor Koach: je account valt onder het abonnement van het team. Je trainer probeert Koach 14 dagen gratis; wat het daarna kost, staat op de prijzenpagina.
14 dagen gratis, zonder creditcard. Geef je spelers een oefening mee voor thuis en zie wie hem heeft gekregen.
Probeer Koach met je teamVeelgestelde vragen
Hoeveel privélessen volleybal heb je nodig?
Dat hangt af van het doel. Voor één techniekfout kan een korte reeks lessen met oefenen ertussen al verschil maken; een nieuwe positie leren duurt langer. Spreek een blok af, bijvoorbeeld vier lessen, en meet aan het begin en het eind van elke les hetzelfde. Zie je na dat blok geen verschil, bespreek dan of het doel of de aanpak anders moet.
Vanaf welke leeftijd heeft een privéles volleybal zin?
Een vaste leeftijd is er niet. Jonge kinderen leren volleybal vooral door veel te spelen, in een groep en in spelvormen; voor hen is meer spelen meestal waardevoller dan techniekwerk alleen. Een privéles past beter bij een speler die al in een team speelt, zelf een duidelijke vraag heeft en een uur geconcentreerd aan één techniek kan werken. Overleg met de clubtrainer of het past.
Kun je met z'n tweeën privéles nemen?
Ja. Met twee spelers en één trainer is er nog steeds veel herhaling, en de spelers kunnen ook op elkaar spelen, bijvoorbeeld pass naar set. Het werkt het best als beide spelers aan hetzelfde willen werken en ongeveer even ver zijn. Met drie of meer wordt het al snel een kleine groepstraining, met meer wachten en minder aandacht per speler.
Moet je de clubtrainer vertellen dat je privéles neemt?
Ja, dat is verstandig. De clubtrainer kent je spel en weet waar je aan werkt. Leert de privétrainer iets anders aan dan je op de clubtraining hoort, dan krijg je twee aanwijzingen die tegen elkaar in gaan. Vertel vooraf wat je wilt verbeteren en na een paar lessen wat je hebt gedaan. Dan kan de clubtrainer er op de training rekening mee houden.
Geef je spelers een oefening mee
14 dagen gratis, zonder creditcard. Spelers zien hun huiswerk op hun eigen dashboard.
Start met KoachOf lees eerst wat de volleybal app voor coaches allemaal doet.


