Trening siatkówki plażowej samemu: ćwiczenia bez partnera
Krótka odpowiedź
Trening siatkówki plażowej samemu ma sens, jeśli ćwiczysz to, co sam możesz zacząć: podrzucanie i wysokie odbijanie, wystawę z siatką jako punktem odniesienia, zagrywkę w cele oraz pracę nóg i skoki w piasku. Weź kilka piłek, licz, co wychodzi, i wracaj co tydzień o stałej porze.
Trening siatkówki plażowej samemu brzmi jak rozwiązanie awaryjne, ale godzina w pojedynkę na piasku daje więcej kontaktów z piłką niż wieczór gierek. Tutaj przeczytasz, co bez partnera da się wytrenować, a czego nie, godzinę blok po bloku i jak wytrwać przy tym co tydzień.
Co możesz trenować sam na piasku?
Bez partnera trenujesz wszystko, co sam możesz zacząć: kontrolę piłki, zagrywkę, pracę nóg, rozbieg i wyskok oraz kierunek wystawy. Większość zawodników ma tu dużo do zyskania, bo w gierce dotykasz piłki tylko kilka razy na akcję.
Czego się nie da: przyjąć prawdziwej zagrywki, czytać atakującego, zgrać bloku z uderzeniem i grać razem z partnerem. Nie próbuj tego naśladować. Zaplanuj te elementy na wieczory, kiedy grasz z innymi, a swoją godzinę w pojedynkę wykorzystaj na resztę.
Jeśli nie masz piasku, ale masz ścianę, formy znajdziesz w artykule ćwiczenia siatkarskie przy ścianie; bez ściany i siatki w artykule ćwiczenia siatkarskie w domu. Jeśli trenujesz drużynę halową na plaży, zajrzyj do artykułu ćwiczenia siatkówki plażowej dla drużyny halowej; jest tam też o tym, co piasek zmienia w pracy nóg. Ten artykuł dotyczy ciebie samego, na boisku plażowym z siatką.
Co zabierasz ze sobą
- Od trzech do sześciu piłek. Z jedną piłką połowę godziny biegasz za piłką. Z większą liczbą piłek zagrywasz albo wystawiasz serię i potem zbierasz wszystko za jednym razem.
- Cele. Od czterech do sześciu pachołków, znaczników albo ręczników. Ręcznik na piasku to świetny cel i widać go z daleka.
- Woda, krem z filtrem i czapka. Na otwartym boisku stoisz godzinę w słońcu i na wietrze.
- Coś do zapisywania. Notatka w telefonie wystarczy. Będziesz liczyć, a te liczby chcesz zobaczyć znowu w przyszłym tygodniu.
Godzina samemu na boisku plażowym, blok po bloku
Godzina ma taki sam układ jak trening drużyny: najpierw rozgrzewka, potem technika, potem coś z liczeniem. Jak trenerzy budują taki układ, opisujemy w artykule prowadzenie treningu siatkówki.
1. Rozgrzewka w piasku (10 minut)
Przebiegnij truchtem kilka okrążeń wokół boiska, potem kroki odstawno-dostawne, podskoki, krótkie przyspieszenia na pięć metrów i krążenia ramion. Zakończ dziesięcioma skokami, za każdym razem trochę wyższymi. Rób wszystko na samym piasku, nie na ścieżce obok: kostki i łydki muszą przyzwyczaić się do miękkiego podłoża.
2. Podrzucanie i odbijanie (12 minut)
- Podbijanie z wymaganiem. Odbijaj piłkę sposobem dolnym w górę, za każdym razem ponad taśmę siatki. Serie po dwadzieścia; zapisz swoją najdłuższą serię. Potem na zmianę sposobem dolnym i górnym.
- Rzut i przesunięcie. Rzuć piłkę ukośnie przed siebie, raz krótko, raz daleko. Wejdź pod nią i zagraj ją wysoko do ręcznika metr od siatki. Dziesięć piłek w lewo, dziesięć w prawo. Bliżej przyjęcia w ruchu w pojedynkę nie dojdziesz.
- Najpierw do siebie, potem do celu. Zagraj piłkę wysoko do siebie, zrób ćwierć obrotu i dopiero wtedy zagraj ją do ręcznika. W siatkówce plażowej ten, kto przyjmuje, często potem atakuje; ta forma trenuje przestawienie się po pierwszym kontakcie.
3. Wystawa z siatką jako punktem odniesienia (10 minut)
Stań metr lub dwa od siatki, podrzuć sobie piłkę i wystaw równolegle do siatki do ręcznika przy linii bocznej, metr od siatki. Siatka jest twoją miarką: najwyższy punkt wystawy leży wyraźnie ponad taśmą, a piłka spada przy ręczniku, nie za nim. Cel: osiem z dziesięciu w odległości jednego kroku od ręcznika. Potem wystawiaj też piłki, które najpierw podrzucasz daleko od siatki, jak po słabym przyjęciu.
Zmieniaj odbicie sposobem górnym i dolnym. Odbicie górne jest na plaży surowiej uregulowane niż na hali. Na hali pierwsza piłka drużyny może w ramach jednej akcji dotknąć ciała dwa razy; na plaży nie wolno tego, gdy grasz ją sposobem górnym palcami (przepis FIVB siatkówki plażowej 9.2.2.2), a wystawa w obu odmianach nigdy nie może być podwójnym odbiciem. Dlatego wielu zawodników plażowych wystawia sposobem dolnym. Trenuj obie techniki, żeby w meczu móc wybierać.
4. Zagrywka w cele (15 minut)
Połóż cele na drugiej połowie i zagrywaj serie po dziesięć. Zagraj wszystkie piłki, przejdź na drugą stronę, zbierz je i zagrywaj stamtąd z powrotem. Tak zbierasz tylko raz na serię i zagrywasz na zmianę z wiatrem i pod wiatr. Które zagrywki działają na piasku i jak dopasować je do wiatru, opisujemy w artykule zagrywka w siatkówce plażowej.
Na koniec zrób z tego grę. W ćwiczeniu Dookoła świata obsługujesz zagrywką sześć stref w stałej kolejności i przechodzisz dalej dopiero wtedy, gdy trafisz. W pojedynkę liczysz, ile zagrywek potrzebowałeś, żeby obejść wszystkie strefy. Ta liczba to twój rekord.
5. Praca nóg i skok (8 minut)
- Praca nóg. T-drill działa na piasku tak samo dobrze jak na hali: do przodu, w bok w lewo i w prawo, do tyłu, i cały czas nisko. Trzy, cztery rundy z przerwą pomiędzy.
- Rozbieg. Na piasku większość zawodników robi krótszy rozbieg, często na dwa kroki zamiast trzech. Najpierw zrób pięć rozbiegów bez piłki. Potem podrzuć sobie piłkę wysoko przy siatce i uderz ją w najwyższym punkcie przez siatkę w cel.
- Kroki do bloku. Bokiem wzdłuż siatki, dwa kroki i wyskok do bloku, tam i z powrotem.
Ogranicz liczbę skoków. Skakanie i sprinty w sypkim piasku mocno obciążają łydki i ścięgna Achillesa, zwłaszcza w pierwszych tygodniach. Przerwij, gdy lądowanie robi się niedbałe. Jeśli ból się utrzymuje albo jest silny, idź do lekarza rodzinnego, lekarza medycyny sportowej albo fizjoterapeuty.
6. Zakończenie (5 minut)
Gra z samym sobą: dziesięć zagrywek, piłka w cel to punkt, błąd kosztuje punkt. Spróbuj poprawić wynik z zeszłego tygodnia. Potem spokojnie się rozluźnij.
Licz wszystko. Godzina w pojedynkę jest treningiem dopiero wtedy, gdy wiesz, co wyszło. Po każdej sesji zapisz trzy liczby: najdłuższą serię podbijania, zagrywki w cel i liczbę wystaw, które spadły przy ręczniku. Po miesiącu zobaczysz, czy robisz postępy.
Stała godzina w tygodniu: tak wytrwasz
- Wpisz ją do kalendarza. Ten sam dzień, ta sama godzina, jak trening. Godzina, którą planujesz dopiero wtedy, gdy masz ochotę, odpada przy pierwszym deszczu.
- Jeden cel na tydzień. Na przykład zagrywka w krótką strefę albo wystawa po słabym podrzucie. Reszta godziny zostaje taka sama.
- Dwa tygodnie to samo, potem trudniej. Zmniejsz cel, odejdź dalej od siatki albo podrzucaj trudniej. Zmieniaj jedną rzecz naraz.
- Wybierz porę. W upale lepiej trenuj rano albo pod koniec popołudnia i pij, zanim poczujesz pragnienie. Jeśli boisko jest zajęte, zrób pracę nóg i podbijanie obok, a zagrywaj później.
- Łącz z grą. Godzina w pojedynkę to przygotowanie; w grze dwa na dwa sprawdzasz, co ona daje. Stały wieczór sam i stały wieczór z innymi to dobry podział.
Ćwiczenie od trenera w twoim telefonie
Jeśli grasz w drużynie, która korzysta z Koach, trener może dać ci ćwiczenie jako zadanie domowe. Wybiera, którzy zawodnicy dostaną ćwiczenie, a ty widzisz je potem na swoim dashboardzie, z rysunkiem i animacją każdej fazy. Dzięki temu na piasku wiesz dokładnie, o co chodzi. Jak to działa od strony trenera, opisujemy w artykule zadanie domowe dla zawodnika.
Jako zawodnik nic nie płacisz: twoje konto jest objęte abonamentem drużyny. Ćwiczenia z linkiem w tym artykule są na stronie z animacją, bez konta. Trener najpierw wypróbowuje Koach przez 14 dni za darmo; ile kosztuje potem, sprawdzisz na stronie z cennikiem.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Jesteś trenerem? Daj swoim zawodnikom tego lata jedno ćwiczenie na piasek i po dwóch tygodniach zapytaj o ich rekord.
Przydziel zadanie domowe w KoachCzęste pytania
Czy można trenować siatkówkę plażową samemu?
Tak, w dużej części. Sam trenujesz kontrolę piłki, wystawę, zagrywkę, pracę nóg oraz rozbieg i wyskok. Bez innych nie wytrenujesz przyjęcia prawdziwej zagrywki, czytania atakującego i gry z partnerem. Łącz więc stałą godzinę w pojedynkę z wieczorem, w którym grasz dwa na dwa.
Ile piłek potrzeba do treningu w pojedynkę?
Od trzech do sześciu. Z jedną piłką sporą część czasu tracisz na zbieranie. Z większą liczbą piłek zagrywasz albo wystawiasz całą serię i potem zbierasz wszystko za jednym razem. Jeśli zagrywasz z obu stron, zbierasz piłki po drugiej stronie i od razu zagrywasz z powrotem.
Jak samemu trenować zagrywkę na plaży?
Połóż cele na drugiej połowie, na przykład ręczniki w rogach i tuż za siatką, i zagrywaj serie po dziesięć. Licz, ile piłek trafia w cel. Zagrywaj z obu stron, żeby ćwiczyć z wiatrem i pod wiatr. Zakończ grą z samym sobą i spróbuj poprawić wynik z zeszłego tygodnia.
Czy trening na piasku jest cięższy niż na hali?
Dla większości zawodników tak. Przy każdym kroku i każdym odbiciu od podłoża zapadasz się, więc bieganie i skakanie kosztują więcej siły. Szczególnie mocno pracują łydki i ścięgna Achillesa. Dlatego zwiększaj liczbę skoków spokojnie i przerwij, gdy lądowanie robi się niedbałe. Jeśli ból się utrzymuje albo jest silny, idź do lekarza rodzinnego, lekarza medycyny sportowej albo fizjoterapeuty.
Daj zawodnikom ćwiczenie na piasek
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Po dwóch tygodniach zapytasz o ich rekord.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


