Rzędy przyjęcia ze stałym targetem

To jest przyjęcie ustawione dokładnie tak jak w meczu: zawodnicy w strefach 1, 6 i 5, a każda piłka trafia w to samo miejsce przy siatce. Ponieważ przyjmujący stoją w kolejkach przy swoich pozycjach, każdy dostaje piłki z tego samego kąta, z którego gra też w meczu.

5 zawodników 9 faz ± 15 min 6 piłek, 1 pachołek do oznaczenia strefy rozgrywającego, całe boisko Od U15

Faza 1 z 9Ustawienie 1-6-5; zagrywający gotowy za linią końcową

Własny zespół (P = przyjmujący w strefach 1 i 6, L = libero w strefie 5, S = target w strefie rozgrywającego) Zagrywający Sprzęt Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Standardowa organizacja przyjęcia w ustawieniu 1-6-5; każde przyjęcie precyzyjnie w strefę rozgrywającego i dalej.

Przyjęcie ze stałej pozycji w stały cel, żeby każdy zawodnik poznał swój własny kąt.
Dokończyć przyjęcie i od razu wrócić do kolejki, żeby następna piłka nie musiała czekać.
Podział według pozycji: kto stoi w strefie 5, dostaje zupełnie inne piłki niż ten, kto stoi w strefie 1.

Wskazówki dla trenera

Każda pozycja ma własny kąt do targetu.

Ze strefy 5 przyjmujesz niemal prosto przed siebie, ze strefy 1 po skosie przez całe boisko. Kto nie ćwiczy tego osobno, w meczu ze strefy 1 systematycznie przyjmuje za krótko.

Wysuń zewnętrzną stopę do przodu, w stronę środka.

Takie ustawienie skraca drogę do targetu do minimum i sprawia, że nie musisz obracać całego ciała wtedy, gdy piłka już jest przy tobie.

Celem jest pachołek, a nie zawodnik, który akurat przy nim stoi.

Stałe oznaczenie pokazuje wszystkim, czy piłka była dobra, nawet jeśli target sam zrobił krok w bok.

Wracaj bokiem, a nie w poprzek boiska.

Przyjmujący, który wraca w poprzek, stoi na torze następnej zagrywki; to kosztuje przerwy w ćwiczeniu, a czasem kontuzję.

Warianty

Łatwiej: Niech zagrywający wrzuca piłkę z linii trzeciego metra zamiast zagrywać, żeby miejsce lądowania piłki było przewidywalne.
Trudniej: Zagrywający sam wybiera cel, a więc także szew między dwiema pozycjami; wtedy trzeba wołać, kto bierze piłkę.
Przy sześciu zawodnikach: Trzech w przyjęciu, jeden target, jeden zagrywający i jedna osoba podająca piłki; co dwie minuty wszyscy przesuwają się o jedną rolę.
Jako rywalizacja: Dziesięć piłek na pozycję. Wygrywa ta kolejka, która wrzuci najwięcej piłek w promieniu dwóch metrów od pachołka.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: przyjęcie w ustawieniu 3, 4 lub 5 zawodników · jak dowieźć rozgrywającego pod siatkę · trening z libero