Zagrywka na strefy — dziewięciu na linii

Sześciu zagrywających na linii i trzech zawodników przy pachołkach po drugiej stronie: oba tylne narożniki i głęboki środek. Każda piłka dostaje w ten sposób swój adres, a zbierający, który ją odsyła, jest od razu dowodem, czy zagrywka była dobra. Przy dziewięciu zawodnikach i dwóch piłkach kolejka cały czas się przesuwa i nikt nie stoi bezczynnie.

9 zawodników 7 faz ± 15 min 3 pachołki, 2 piłki, całe boisko z siatką Od U15

Faza 1 z 7Sześciu zagrywających za linią końcową; trzej zbierający przy pachołkach

Sześciu zagrywających na linii końcowej i trzech zbierających przy strefach docelowych Sprzęt Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Forma zagrywki: wszyscy dziewięciu zagrywają na zmianę do różnych stref; piłka leci nad siatką we wskazany narożnik.

Trafianie osobno w trzy najtrudniejsze miejsca pola obrony: strefę 5, strefę 1 i głęboko w strefę 6.
Wyznaczanie kierunku miejscem startu i ustawieniem ciała, a nie skrętem nadgarstka.
Wykorzystanie czasu oczekiwania: obserwowanie, gdzie ląduje piłka poprzednika.

Wskazówki dla trenera

Głęboki środek to najtrudniejsza strefa, nie najłatwiejsza.

Zawodnikom się wydaje, że środek jest bezpieczny, ale leży najdalej, a w meczu stoi wokół niego trzech zawodników. Piłka, która spada tam naprawdę głęboko, to mocna zagrywka.

Żeby trafić w narożnik, przesuwasz miejsce startu, a nie zmieniasz uderzenie.

Przesunięcie się o dwa metry wzdłuż linii końcowej zmienia kąt bardziej niż jakikolwiek ruch ramienia. Daj zawodnikom to najpierw wypróbować, zanim zaczniesz grzebać w ich technice.

Kto czeka, obserwuje piłkę poprzednika.

W kolejce sześciu zagrywasz co szóstą piłkę. Pozostałe pięć czegoś uczy tylko wtedy, gdy widzisz, gdzie lądują i dlaczego.

Zbierający woła na głos „trafione” albo „obok”.

Z linii końcowej sam nie widzisz dokładnie, gdzie piłka spadła. Bez tej informacji zwrotnej zawodnik zagrywa sześć razy tę samą piłkę i nawet tego nie zauważa.

Warianty

Łatwiej: Dwa pachołki, a wokół nich strefa docelowa trzy na trzy metry. Zagrywający, którzy jeszcze nie dorzucają, zaczynają od linii trzeciego metra.
Trudniej: Zagrywający zalicza trzy strefy w ustalonej kolejności, a po pudle zaczyna znów od pierwszej.
Przy sześciu zawodnikach: Czterech zagrywających i dwóch zbierających, z pachołkiem w każdym tylnym narożniku. Zbierający i zagrywający zamieniają się rolami po każdej rundzie.
Na rywalizację: Dwie grupy po trzech zagrywających obok siebie. Każda strefa daje jeden punkt i liczy się w rundzie tylko raz; wygrywa ten, kto pierwszy dojdzie do dwunastu.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: więcej kontaktów z piłką na zawodnika w dużej grupie · która pozycja ma który numer · nauka zagrywki tenisowej krok po kroku