Ostatni trening przed meczem: co robić, a czego nie robić
Krótka odpowiedź
Ostatni trening przed meczem jest krótszy i ostrzejszy niż zwykły trening: formy meczowe w dobrym tempie, ustawienie przez wszystkie sześć rotacji, cel zagrywki dla każdego zawodnika i mało skoków. Nie uczysz niczego nowego i kończysz udaną akcją, żeby drużyna weszła w mecz świeża i pewna siebie.
Ostatni trening przed meczem nie zrobi twojej drużyny lepszą, niż jest, ale decyduje o tym, jak wejdzie na halę: świeża czy zmęczona, pewna siebie czy pełna wątpliwości. Tutaj przeczytasz, co powinno się w nim znaleźć, co trzeba z niego wyrzucić, układ na 75 minut i wariant dla młodzieży i drużyn rekreacyjnych.
Co powinien dać ostatni trening przed meczem?
Kondycja i technika nie zmienią się już w dzień czy dwa. Tego, co zawodnicy zyskają na tym treningu w sile albo nowej technice, w meczu jeszcze nie zobaczysz. To, co złapią w postaci zmęczenia albo wątpliwości, zobaczysz od razu. Ostatni trening ma więc cztery cele:
- Świeże nogi. Krócej niż zwykle i z małą liczbą skoków.
- Ostrość. Wysokie tempo, decyzje pod presją, piłka w sytuacjach meczowych.
- Jasność. Każdy wie, gdzie stoi, w której rotacji, jaka jest jego rola i gdzie zagrywa.
- Pewność siebie. Zawodnicy wracają do domu z poczuciem, że to działa.
W planie tygodnia to trening zastosowania; jak łączy się z treningiem wcześniej w tygodniu, opisujemy w artykule mikrocykl treningowy w siatkówce. Rozgrzewka w samym dniu meczu to inna historia, z własnym planem: zobacz rozgrzewka przed meczem siatkówki. Jeśli ostatni trening wypada dzień przed meczem, zrób go jeszcze trochę krótszy niż poniżej.
Krócej i ostrzej: układ na 75 minut
Zwykły trening na 90 minut staje się treningiem na 75. Czas, który odpada, pochodzi z pracy technicznej i powtórzeń, a nie z form meczowych.
| Blok | Min. | Co robisz |
|---|---|---|
| Rozgrzewka jak w dniu meczu | 15 | Ta sama kolejność co przed meczem, żeby stała się rutyną |
| Szybki bodziec techniczny | 10 | Znana forma z dużą ilością kontaktu z piłką w dobrym tempie, bez tłumaczenia |
| Side-out w każdej rotacji | 20 | Wyjściowe ustawienie przez wszystkie sześć rotacji, z zagrywką z drugiej strony |
| Forma meczowa ze stanem | 15 | Krótkie sety zaczynane od 20:20 albo 22:22 |
| Cele zagrywki | 10 | Każdy zagrywający pracuje nad swoim celem na mecz |
| Zakończenie | 5 | Krótka forma, która wychodzi, a potem jedno albo dwa ustalenia |
Akcje mogą być intensywne, bloki są krótkie. Przerwy też niech będą krótkie: łyk wody i dalej. Trening długi i ciężki męczy; trening krótki i szybki wyostrza. Budowę zwykłego treningu opisujemy w artykule prowadzenie treningu siatkówki; tutaj wszystko jest o rozmiar mniejsze.
Jako forma meczowa dobrze sprawdza się 22 do 22: obie drużyny zaczynają od 22, a akcja jest rozgrywana do samego końca. Zawodnicy ćwiczą dokładnie te stany, przy których w meczu rośnie napięcie.
Przejście przez ustawienie i rotacje
Najważniejszy blok to przejście przez twoje ustawienie. Nie jako teoria na tablicy, tylko na boisku, z piłką i zagrywającym po drugiej stronie. W ćwiczeniu Side-out w każdej rotacji druga strona zagrywa na rotację 1, twoja drużyna rozgrywa side-out do końca, a potem przechodzi do rotacji 2. W każdej rotacji zwracaj uwagę na cztery rzeczy:
- Kto przyjmuje zagrywkę, a kto stoi poza przyjęciem.
- Skąd wychodzi rozgrywający i jak szybko jest przy siatce.
- Którzy atakujący stoją z przodu i który atak rozgrywający wybiera jako pierwszy.
- Kiedy wchodzi libero i za kogo.
Zacznij od rotacji, w której zaczynasz mecz. Najwięcej czasu daj rotacji, która w poprzednim meczu kosztowała was najwięcej punktów. I zagrajcie kilka minut ze zmianą, której prawdopodobnie użyjesz w meczu, żeby ten zawodnik wiedział, gdzie stoi, gdy wejdzie.
Jeśli masz za mało zawodników na sześć na sześć, przejdź przez rotacje bez przeciwnika: trener zagrywa albo wrzuca piłkę, a drużyna rozgrywa akcję aż do ataku w cel po drugiej stronie.
Cele zagrywki na mecz
Daj każdemu zagrywającemu jeden cel na mecz i ten cel trenuj. Strefa, rodzaj zagrywki albo miejsce między dwoma przyjmującymi: jedna rzecz na zawodnika, nie trzy. Niech zagrywają po krótkim sprincie albo zaraz po akcji, bo w meczu też nie zagrywasz wypoczęty. Policz u każdego zawodnika dziesięć zagrywek: ile trafiło w strefę celu, a ile w sumie było w boisku?
Ustalcie też jako drużyna, kiedy ryzykujecie. Na przykład: po własnym błędzie zagrywki następny zawodnik zagrywa bezpiecznie w boisko. Takie ustalenia działają tylko wtedy, gdy obowiązują już na treningu.
Przerwij formę w chwili, gdy wychodzi. Kończ formę meczową po udanej akcji, a nie wtedy, gdy zegar pokaże zero. Jeśli ostatnia forma idzie źle, dodaj dwie minuty czegoś, co twoja drużyna na pewno potrafi. Ostatni obraz z treningu zawodnicy zabierają ze sobą do meczu.
Czego nie robisz na ostatnim treningu
- Nie uczysz niczego nowego. Żadnego nowego systemu, nowej kombinacji w ataku ani nowego ćwiczenia z własnymi zasadami. Tylko kontuzja albo nieobecność to powód, żeby coś przestawić.
- Żadnych ciężkich bloków skoczności ani siły. Żadnych serii skoków do bloku, żadnego treningu kondycyjnego. To należy do wcześniejszych dni tygodnia.
- Żadnych kar. Bieganie albo pompki po przegranej formie męczą i nic nie dają na mecz.
- Żadnej gry bez końca. Długa, wolna gra się przeciąga, często kończy się narzekaniem i kosztuje nogi, których potrzebujesz w meczu.
- Żadnej długiej odprawy. Jedno albo dwa ustalenia na koniec wystarczą. Co mówisz tuż przed meczem, opisujemy w artykule odprawa przed meczem.
Młodzież i drużyny rekreacyjne: wariant
Młodzież. Zasada zostaje ta sama: krótko, nic nowego i koniec na sukcesie. Ale taktyka niech będzie mała. Jedno ustalenie wystarczy, na przykład że każda zagrywka musi wejść w boisko. Przejdź jednak przez kolejność rotacji w formie zabawy, żeby każdy wiedział, gdzie stoi i kiedy przechodzi. Na koniec treningu daj formę gry, którą dzieci lubią, z wyraźnym zwycięzcą.
Drużyny rekreacyjne. Jeśli trenujesz raz w tygodniu, ostatni trening jest też jedynym. Wtedy może się w nim znaleźć trochę techniki, ale drugą połowę zostaw na formę meczową i ustawienie. Jeśli gracie następnego dnia, pomiń skoki i zmieść się w godzinie.
Ostatni trening w Koach
W Koach wstawiasz bloki z ich minutami do planu treningu. Na sali dotykasz małego boiska w wierszu planu, żeby otworzyć ćwiczenie. Od wersji 3.1 na dole są przyciski Poprzednie i Następne, z nazwą i minutami kolejnego bloku, więc bez szukania przechodzisz od ćwiczenia do ćwiczenia; blok bez ćwiczenia, na przykład osobną rozgrzewkę, Następne pomija. Każde ćwiczenie zaczyna się wtedy od fazy 1, a przyciskiem Wstecz wracasz w to samo miejsce w planie.
Grę z własnymi zawodnikami możesz prowadzić jako grę treningową; uruchamiasz ją z planu treningu. Włącz przełącznik Rotacja, a wtedy obowiązuje kolejność zagrywki i rotowanie jak w meczu. Dzielisz zawodników na drużynę A i drużynę B i wybierasz, kto zagrywa pierwszy. W trybie Prosty zapisujesz przy każdej akcji, kto zdobywa punkt, a kto popełnia błąd. Więcej o tej formie przeczytasz w artykule gra treningowa.
Ile kosztuje Koach po 14 darmowych dniach, sprawdzisz na stronie z cennikiem. Jeśli masz starszą wersję, zaktualizuj aplikację w App Store albo Google Play.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Wstaw ostatni trening przed następnym meczem do planu i przejdź go na sali przyciskiem Następne.
Zaplanuj ostatni trening w KoachCzęste pytania
Jak długo powinien trwać ostatni trening przed meczem?
Krócej niż zwykły trening. Dla większości drużyn wystarczy od 60 do 75 minut, z krótkimi blokami i małą liczbą przerw. Jeśli trening wypada dzień przed meczem, zmieść się w godzinie i pomiń formy ze skokami. Czas, który odpada, bierzesz z pracy technicznej, a nie z form meczowych.
Czy na ostatnim treningu można jeszcze zrobić nowe ćwiczenie?
Lepiej nie. Nowe ćwiczenie wymaga tłumaczenia i uwagi, a za pierwszym razem nowa forma prawie zawsze idzie chaotycznie. Wybieraj formy, które drużyna zna, żeby tempo od razu było wysokie, a zawodnicy myśleli o meczu. Nowy materiał lepiej pasuje do treningu, który leży najdalej od meczu.
Co zrobić, gdy na ostatnim treningu brakuje zawodników?
Przejdź przez rotacje z tymi, którzy są, a wolne miejsca wypełnij rezerwowym albo trenerem. Zawodnikowi z podstawowego składu, którego nie było, przekaż ustalenia osobno, na przykład po przyjeździe na halę. Jeśli brakuje wielu zawodników, wybierz mniejsze formy meczowe, a pracę sześć na sześć zostaw na mecz.
Jak wygląda ostatni trening w drużynie młodzieżowej?
Ta sama zasada co u seniorów, z mniejszą ilością taktyki. Krótkie formy gry, jedno proste ustalenie, na przykład każda zagrywka w boisko, i przejście przez kolejność rotacji w formie zabawy, żeby każdy wiedział, gdzie stoi. Zakończ grą, którą dzieci lubią i którą wygrywają albo prawie wygrywają, żeby z chęcią jechały na mecz.
Przygotuj ostatni trening przed meczem
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Na sali jednym dotknięciem przechodzisz do następnego bloku.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


