Sędzia liniowy w siatkówce: zadania, miejsce i chorągiewka
Krótka odpowiedź
Sędzia liniowy w siatkówce stoi przy narożniku boiska i chorągiewką pokazuje, czy piłka przy jego linii jest w boisku, czy na aucie, czy została dotknięta, czy przeszła nad siatką poza antenką i czy zagrywający popełnił błąd stopy. Sędziów liniowych jest dwóch albo czterech, a decyduje pierwszy sędzia.
Sędzia liniowy w siatkówce ma przejrzyste zadanie: jedna albo dwie linie, jedna chorągiewka i pięć sygnałów. A jednak u kogoś, kto robi to pierwszy raz, często coś idzie nie tak, bo patrzy na piłkę zamiast na swoją linię. Oto czego przepisy FIVB wymagają od sędziego liniowego i jak robisz to w praktyce.
Co robi sędzia liniowy?
Sędziowie liniowi należą do zespołu sędziowskiego, obok pierwszego i drugiego sędziego oraz sekretarza (przepis 22.1). Nie gwiżdżą: w trakcie meczu gwizdać mogą tylko sędziowie (przepis 22.2.1). Sędzia liniowy pokazuje chorągiewką o wymiarach 40 na 40 centymetrów, co zobaczył, a decyzję podejmuje pierwszy sędzia. Może on też zmienić decyzję sędziego liniowego, jeśli widzi, że ten się pomylił (przepis 23.2.1). Według przepisu 29.2.1 sygnalizujesz:
- czy piłka jest w boisku, czy na aucie, gdy spada w pobliżu twojej linii;
- czy piłka, która wychodzi na aut, została wcześniej dotknięta przez drużynę, w której stronę leciała, na przykład przez blok;
- czy piłka dotyka antenki oraz czy zagrywka albo druga lub trzecia piłka drużyny przechodzi nad siatką poza antenkami;
- czy zawodnik, poza zagrywającym, w chwili zagrywki stoi poza swoim boiskiem;
- czy zagrywający popełnia błąd stopy;
- czy zawodnik, grając piłkę, dotyka górnej części antenki, czyli 80 centymetrów nad siatką, po twojej stronie boiska.
Jak zadania dzielą się w całym zespole, od pierwszego sędziego po sekretarza, opisujemy w artykule zespół sędziowski w siatkówce. Czy na meczu są sędziowie liniowi i kto ich zapewnia, zależy od kraju i od rozgrywek. W wielu niższych ligach ich nie ma, a linie ocenia także pierwszy sędzia.
Gdzie stoisz: dwóch albo czterech sędziów liniowych
Przepisy znają dwa ustawienia (przepis 29.1):
| Ustawienie | Gdzie stoisz | Co oceniasz |
|---|---|---|
| Dwóch sędziów liniowych | Przy narożnikach najbliższych prawej ręki każdego z sędziów, ukośnie za narożnikiem w odległości 1 do 2 metrów. Stoicie więc po przekątnej naprzeciw siebie. | Linię końcową i linię boczną po twojej stronie |
| Czterech sędziów liniowych | W strefie wolnej, 1 do 3 metrów od narożnika, na przedłużeniu linii, którą oceniasz | Jedną linię |
Przepisy opisują ustawienie z czterema sędziami liniowymi dla zawodów FIVB oraz zawodów światowych i oficjalnych. Stanie na przedłużeniu linii ma swój powód: patrzysz wtedy wzdłuż linii, a piłkę, która spadła kilka centymetrów obok, widzisz jako piłkę obok linii, a nie na niej. Gdy jest was dwóch i stoicie ukośnie za narożnikiem, widzisz jednocześnie wzdłuż obu linii. Stój nieruchomo z chorągiewką w ręce i trzymaj się poza drogą zawodników, którzy biegną za piłką.
Pięć sygnałów chorągiewką
Oficjalne sygnały są na diagramie 12 przepisów. Każdy sygnał przytrzymujesz chwilę, żeby pierwszy sędzia go zobaczył (przepis 30.2).
| Sygnał | Znaczenie |
|---|---|
| Chorągiewka skierowana w dół | Piłka w boisku |
| Chorągiewka prosto w górę | Piłka na aucie |
| Chorągiewka w górze, a dłoń wolnej ręki dotyka jej górnej części | Dotknięcie: piłka jest na aucie, ale wcześniej dotknęła zawodnika drużyny, w której stronę leciała |
| Machanie chorągiewką nad głową i wskazanie antenki albo danej linii | Piłka przeszła nad siatką poza antenkami albo dotknęła antenki, zawodnik dotknął górnej części antenki, piłka dotknęła przedmiotu poza boiskiem albo błąd stopy przy zagrywce (zagrywającego albo zawodnika stojącego poza swoim boiskiem) |
| Obie ręce w górze, ręce i dłonie skrzyżowane przed klatką piersiową | Ocena niemożliwa: nie mogłeś tego zobaczyć |
Czwarty sygnał jest taki sam dla różnych błędów. Różnicę robi to, co wskazujesz: antenkę, gdy piłka przeszła poza nią albo ktoś jej dotknął, linię końcową przy błędzie stopy zagrywającego, a daną linię przy zawodniku, który w chwili zagrywki stał poza swoim boiskiem. Wszystkie gesty samych sędziów znajdziesz w artykule gesty sędziego w siatkówce.
Gdzie patrzysz, chwila po chwili
- Przed zagrywką. Sprawdź, czy twoja linia jest wolna i czy sam nikomu nie przeszkadzasz. Jeśli twoja linia końcowa należy do drużyny zagrywającej, patrzysz na stopy zagrywającego. Jeśli w chwili uderzenia albo wybicia do zagrywki z wyskoku dotyka boiska lub linii końcowej albo podłoża poza strefą zagrywki, to błąd stopy (przepis 12.4.3). Więcej o tym w artykule błąd stopy przy zagrywce.
- W chwili uderzenia zagrywki. Sprawdź, czy wszyscy zawodnicy, poza zagrywającym, w chwili uderzenia są na swoim boisku; dotyczy to obu drużyn. Potem śledzisz zagrywkę: jeśli po twojej stronie przechodzi nad siatką poza antenką albo dotyka antenki, sygnalizujesz to.
- W trakcie akcji patrzysz na linię, nie na piłkę. Śledź piłkę, aż leci w twoją stronę, a potem patrz na miejsce, w którym spada. Oceniasz moment, w którym piłka dotyka podłoża: jeśli jakaś część piłki dotyka linii, piłka jest w boisku (przepis 8.3). Dlaczego tak jest i gdzie jest powierzchnia styku, opisujemy w artykule piłka na linii: w boisku czy aut.
- Przy ataku w stronę twojej linii patrz na blok. Jeśli piłka wychodzi na aut, sprawdź, czy po drodze dotknęła jeszcze ręki blokującego albo obrońcy. Ze swojego narożnika często widzisz to lepiej niż pierwszy sędzia na podeście.
- Przy antence odczekaj chwilę. Piłkę, która po pierwszym odbiciu drużyny leci poza antenką w strefę wolną przeciwnika, wolno jeszcze zagrać z powrotem, pod warunkiem że wróci także poza antenką (przepis 10.1.2). Nie machaj więc za wcześnie. Po drugim albo trzecim odbiciu taka piłka od razu jest na aucie. Wyjaśnienie znajdziesz w artykule piłka poza antenką.
- Po sygnale patrzysz na pierwszego sędziego. Jeśli poprosi cię o powtórzenie sygnału, powtarzasz go (przepis 29.2.2). Nie dyskutuj z zawodnikami ani z ławką. Trener, który chodzi wzdłuż linii, nie może zresztą zasłaniać ci widoku (przepis 5.2.3.4).
Przećwicz to na treningu. W trakcie gry postaw w narożnikach dwóch rezerwowych z chorągiewką albo znacznikiem i niech przy każdej piłce przy swojej linii dają sygnał. Po dwudziestu minutach pięć sygnałów siedzi w głowie, a twoi zawodnicy lepiej rozumieją, dlaczego sędzia czasem decyduje inaczej, niż myśleli.
Pięć błędów początkujących sędziów liniowych
- Patrzenie na piłkę zamiast na linię. Kto śledzi piłkę w powietrzu, nie widzi, gdzie spada.
- Sygnał przy piłce daleko od twojej linii. Sygnalizujesz tylko wtedy, gdy piłka spada w pobliżu twojej linii. Piłka na środku boiska należy do sędziego.
- Zgadywanie. Jeśli tego nie widziałeś, na przykład dlatego, że stał przed tobą zawodnik, daj sygnał oceny niemożliwej. Uczciwe "nie widziałem" pomaga sędziemu bardziej niż strzał.
- Za późno albo niezdecydowanie. Daj sygnał od razu i wyraźnie, z chorągiewką całkiem w górze albo całkiem w dole. Chorągiewka zatrzymana w połowie nic nie mówi.
- Emocje. Sędzia liniowy, który kibicuje razem z trybuną albo zerka na ławkę, traci bezstronność, nawet jeśli jego sygnał jest prawidłowy.
Pełne przepisy znajdziesz w Official Volleyball Rules 2025-2028 FIVB, a przegląd wszystkich przepisów gry w artykule przepisy siatkówki w skrócie. Związki krajowe mogą w swoich rozgrywkach wprowadzać dodatkowe ustalenia dotyczące sędziów liniowych.
Sędziowie liniowi w twoim klubie
Koach nie ma osobnej roli dla sędziów liniowych. W części klubowej w sekcji Dzień meczowy przy każdym meczu domowym przydzielasz przyciskiem Dodaj dyżur sędziego, sekretarza i dyżur hali, a przy wyborze widzisz, kto tego dnia sam gra. Dzień meczowy należy do planu Club; co jeszcze obejmuje, sprawdzisz na stronie dla klubów.
Jeśli drużyna musi na mecz domowy zapewnić też dwóch sędziów liniowych, dodaj to jako Zadanie w ogłoszeniach na dashboardzie tej drużyny. Kto się podejmie, dotyka Ja to zrobię, a ty od razu widzisz, czy są już dwa nazwiska. Ile kosztuje Koach po 14 darmowych dniach, sprawdzisz na stronie z cennikiem.
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Dodaj sędziów liniowych na najbliższy mecz domowy jako zadanie w drużynie i zobacz, kto się zgłosi.
Wypróbuj Koach ze swoją drużynąCzęste pytania
Ilu jest sędziów liniowych w siatkówce?
Przepisy FIVB przewidują dwóch albo czterech sędziów liniowych. Gdy jest dwóch, stoją przy dwóch narożnikach po przekątnej i każdy ocenia linię końcową i linię boczną po swojej stronie. Gdy jest czterech, przy każdym narożniku stoi jeden i ocenia jedną linię. W wielu niższych ligach nie ma sędziów liniowych, a linie ocenia także pierwszy sędzia.
Co oznacza machanie chorągiewką przez sędziego liniowego?
Jeśli sędzia liniowy macha chorągiewką nad głową i wskazuje antenkę, piłka przeszła nad siatką poza antenkami albo dotknęła antenki. Jeśli wskazuje linię, chodzi o błąd stopy przy zagrywce: zagrywającego na linii końcowej albo zawodnika, który w chwili zagrywki stał poza swoim boiskiem. Ten sam sygnał dotyczy piłki, która dotknęła przedmiotu poza boiskiem.
Co oznacza dotknięcie chorągiewki ręką?
Jeśli sędzia liniowy trzyma chorągiewkę w górze i wolną ręką dotyka jej górnej części, piłka była na aucie, ale wcześniej dotknęła zawodnika drużyny, w której stronę leciała, najczęściej blokującego. Punkt dostaje wtedy drużyna, która atakowała. Ostateczną decyzję podejmuje pierwszy sędzia.
Kto może być sędzią liniowym w siatkówce?
Przepisy gry nie określają, kto może być sędzią liniowym; decyduje o tym związek albo organizator rozgrywek. Na wysokim poziomie związki pracują z wyszkolonymi sędziami. Jeśli twój klub ma zapewnić sędziów liniowych, wybierz osoby, które znają przepisy o piłce w boisku i na aucie, antence i błędzie stopy, i niech wcześniej przećwiczą pięć sygnałów chorągiewką.
Zorganizuj sędziów liniowych bez grupowego czatu
14 dni za darmo, bez karty kredytowej. Po jednym meczu domowym będziesz wiedzieć, czy to działa.
Zacznij z KoachAlbo najpierw sprawdź, co potrafi aplikacja do siatkówki dla trenerów.


