Siatkówka dla dzieci od 5 do 7 lat: jak prowadzić zajęcia

Siatkówka dla dzieci w wieku 6 lat w niczym nie przypomina treningu dorosłych i tak ma być. Ten artykuł jest dla trenera albo rodzica, który dostaje grupę dzieci od 5 do 7 lat: co już potrafią, jak zbudować zajęcia, sześć gier, które działają, i kiedy dziecko jest gotowe na następny krok.

Co potrafi dziecko w wieku 5 do 7 lat z piłką do siatkówki?

Dziecko w tym wieku nie gra jeszcze w siatkówkę, jaką widzisz w telewizji. Odbicie piłki przez siatkę bez jej złapania wymaga szybkiej oceny toru lecącej piłki, a tego dzieci uczą się dopiero w kolejnych latach. Co da się zrobić: rzucać, łapać piłkę po odbiciu od podłogi albo spokojną wysoką piłkę, biegać i się zatrzymywać, skakać i obracać się oraz grać na zmianę z innym dzieckiem. Jak to się zmienia z wiekiem, opisujemy w artykule od jakiego wieku dziecko może grać w siatkówkę.

Twój trening kręci się więc wokół czterech rzeczy: ruchu, czucia piłki, wspólnej gry i pierwszych form siatkarskich. Te ostatnie to łapanie nad głową i rzucanie piłki przez sznurek do innego dziecka. Prawdziwych technik, takich jak odbicie sposobem dolnym, nie ćwiczysz jeszcze jako osobnego ćwiczenia; przyjdą później, gdy dziecko zacznie czytać lot piłki. Co zmienia się w kolejnych grupach wiekowych, przeczytasz w artykule trening młodzieży w siatkówce według wieku.

Jak zbudować zajęcia dla dzieci od 5 do 7 lat

Jako zasada praktyczna wystarczą zajęcia trwające 45 do 60 minut; stałej normy dla tego wieku nie ma. Lepiej 45 minut, w których wszyscy się ruszają, niż godzina, której ostatni kwadrans to bałagan. Stała kolejność pomaga małym dzieciom: wiedzą, co je czeka, a ty musisz mniej tłumaczyć.

Zmieniaj formę co kilka minut (pięć do ośmiu to przydatna zasada), także wtedy, gdy idzie dobrze: kończ, póki jest jeszcze fajnie. Ustal jeden stały sygnał stop, na przykład „piłka między stopami”, i używaj go na każdych zajęciach. I żadnych kolejek: sześciolatek, który stoi w rzędzie, po pół minucie zajmuje się już czymś innym.

Sześć gier, które działają u dzieci od 5 do 7 lat

1. Światła z piłką

Wszyscy chodzą po sali, każdy z własną piłką. Na zielone idziesz z piłką w rękach, na żółte ją toczysz albo kozłujesz, na czerwone stoisz z piłką nad głową, w „okienku” z dłoni. Łatwiej: tylko zielone i czerwone. Trudniej: dodaj czwarty kolor, na przykład niebieski: podrzuć piłkę i złap. To ćwiczy słuchanie, ruch z piłką i ułożenie dłoni nad głową.

2. Drabinka łapania

Każde dziecko ma piłkę i samo wybiera szczebel: podrzuć i złap, podrzuć, klaśnij i złap, podrzuć i złap po jednym odbiciu od podłogi, podrzuć, dotknij podłogi i złap. Kto zrobi to pięć razy z rzędu, idzie szczebel wyżej. Nikt nie czeka, a każde dziecko pracuje na swoim poziomie; w grupie w tym wieku te poziomy bardzo się od siebie różnią.

3. Balon w powietrzu

Pary z balonem. Odbij balon oburącz nad głową do partnera i liczcie razem, ile razy się uda, zanim dotknie podłogi. Balon unosi się wystarczająco długo, żeby zdążyć pod niego wejść, więc tu wychodzi już coś, co z piłką jeszcze nie wychodzi. Trudniej: po każdym odbiciu dotknij podłogi.

4. Łukiem do obręczy

Pary w odległości trzech metrów, z obręczą na podłodze między nimi. Rzuć piłkę łukiem tak, żeby raz odbiła się w obręczy; partner łapie ją nad głową. Pięć udanych rzutów to krok dalej od siebie. To ćwiczy celowanie, a łapiący uczy się, dokąd leci piłka po odbiciu od podłogi.

5. Sprzątanie ogródka

Dwie grupy po obu stronach sznurka albo niskiej siatki, z jak największą liczbą miękkich piłek. Rzucaj piłki oburącz znad głowy przez sznurek do drugiego ogródka. Na gwizdek wszyscy zamierają i razem liczycie piłki po każdej stronie; wygrywa ogródek z najmniejszą liczbą piłek. Każdy ciągle ma piłkę w rękach i nikt nie odpada.

6. Jeden na jednego przez sznurek

Boiska około trzy na trzy metry na dziecko, ze sznurkiem na wysokości głowy. Rzuć piłkę przez sznurek; partner ją łapie, najpierw po jednym odbiciu od podłogi, i odrzuca z miejsca, w którym ją złapał. Najpierw liczcie razem, ile razy piłka przeszła na drugą stronę, a o punkty grajcie dopiero później. Trudniej: łapanie bez odbicia od podłogi albo dwa na dwa, gdzie najpierw rzucasz do partnera. To pierwsza forma prawdziwej siatkówki: przez siatkę, czytanie, gdzie spadnie piłka, i ruch w tamto miejsce.

Sprzęt: lekkie piłki, niska siatka i dużo miejsca

• Piłki. Miękkie, lekkie piłki, najlepiej jedna na dziecko, i kilka balonów do pierwszych zabaw z łapaniem. Oficjalna piłka meczowa jest za ciężka i boli; jaka piłka pasuje do jakiego wieku, opisujemy w artykule jaka piłka do siatkówki w jakim wieku.
• Siatka. Sznurek, guma albo niska siatka do badmintona na wysokości głowy dzieci, albo odwrócona ławka.
• Boiska. Pachołki albo linie do małych boisk i kilka obręczy. Rozstaw wszystko, zanim dzieci wejdą na salę.
• Pomoc. Zasada z praktyki: przy ośmiorgu do dziesięciorga dzieci w pojedynkę zachowasz kontrolę nad grupą. Jeśli dzieci jest więcej, poproś rodzica, żeby zajął się jedną grupką.

Jak mówić do małych dzieci na sali

• Używaj obrazów. „Zrób okienko nad głową” działa lepiej niż „dłonie nad czołem, kciuki do siebie”.
• Chwal to, co robią. „Byłeś pod piłką, zanim spadła” mówi dziecku więcej niż „dobrze”.
• Daj wybór. Własny szczebel na drabince łapania albo własna odległość daje każdemu dziecku sukces.
• Żadnych gier z odpadaniem. Kto odpadł, już się nie rusza, a to zwykle właśnie te dzieci, które najbardziej potrzebują ruchu.
• Łagodny start przy strachu. Dziecko, które ucieka przed piłką, zaczyna od toczenia i balonu. Więcej o tym w artykule dziecko boi się piłki.

Kiedy dziecko jest gotowe na następny krok?

Patrz na grę, nie na urodziny. Dziecko jest gotowe na więcej siatkówki, gdy łapie wysoką piłkę nad głową, stojąc w miejscu, biegnie w odpowiednie miejsce, zanim piłka spadnie, rzuca celnie do innego dziecka i w grze jeden na jednego przerzuca piłkę kilka razy w tę i z powrotem. Wtedy przychodzi czas na gry dla następnej grupy wiekowej, takie jak gry siatkarskie dla dzieci od 8 do 11 lat, i na przejście od łapania do gry bez łapania, opisane w artykule ćwiczenia do minisiatkówki według poziomu.

Grupa małych dzieci w Koach

Przy grupie sześciolatków najwięcej pracy to nie sam trening, tylko wszystko wokół niego: kto przyjdzie, ile piłek potrzebujesz i która gra działała w zeszłym tygodniu. W Koach przygotowujesz zajęcia jako plan, z każdą grą jako blokiem z nazwą, czasem trwania i zasadami w opisie. Jeśli zajęcia się udały, w następnym tygodniu przywołujesz je przyciskiem Kopiuj plan.

Rodzice zgłaszają albo wypisują dziecko na swoim dashboardzie lub w terminarzu, więc przed zajęciami wiesz, ile dzieci przyjdzie. Na sali odhaczasz obecność i ją zapisujesz. Ile kosztuje Koach po 14 dniach za darmo, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Od jakiego wieku dziecko może grać w siatkówkę? Trening siatkówki z dziećmi i młodzieżą: co działa w każdej grupie wiekowej? 12 gier siatkarskich dla dzieci od 8 do 11 lat

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni