„Nie chciałem darmowej aplikacji, w której twoja drużyna jest produktem”„Nie chciałem darmowej aplikacji, w której twoja drużyna jest produktem”

Zacznijmy od niewygodnego pytania: dlaczego Koach nie jest darmowy?

„Bo darmowe nie istnieje. Brzmi jak wykręt, ale tak to działa. Jeśli ty nie płacisz, płaci ktoś inny, a ten ktoś czegoś w zamian chce. Zwykle twojej uwagi albo twoich danych. Nie chciałem darmowej aplikacji, w której twoja drużyna jest produktem.”

„Aplikacje na iPhone’a i Androida nie mają kodu reklamowego ani kodu analitycznego. Wersja webowa, ta w przeglądarce, ładuje za to te same tagi Google i Meta co strona internetowa; wolę to powiedzieć od razu. Ale reklamy w Koachu nie zobaczysz nigdzie i nie odsprzedaję danych. To nie jest ładne zdanie do ulotki, tylko decyzja techniczna — a taką możesz podjąć tylko wtedy, gdy rachunek pokrywa coś innego. U mnie pokrywa go subskrypcja.”

Ale darmowa wersja z paskiem reklam na dole byłaby możliwa?

„Technicznie tak. Tylko pomyśl o chwili, w której naprawdę otwierasz tę aplikację. Stoisz przy linii, zostało dwadzieścia sekund do zagrywki i chcesz wiedzieć, kogo możesz jeszcze wpuścić. Wtedy baner to nie drobna niedogodność, tylko przeszkoda.”

„Dlatego cały ekran oddałem drużynie. Otwierasz ekran startowy i widzisz cel drużyny, ogłoszenia, które rozesłałeś, i frekwencję swoich zawodników. Ani centymetr nie jest wynajęty. To właśnie kupujesz za kilka euro.”

Ile właściwie kosztuje utrzymanie takiej aplikacji?

„Więcej, niż ludzie myślą, i mniej, niż się obawiają. [śmiech] Działają serwery. Czeka miejsce na każdy mecz, jaki kiedykolwiek zapisałeś, a te trzymam latami. Są dwa konta deweloperskie, w Apple i w Google, które co roku trzeba odnowić. A sklepy zatrzymują część każdego euro.”

„Do tego część, której nikt nie widzi: sam odpowiadam na maile ze wsparcia, sam naprawiam błędy, sam buduję nowe funkcje. Jeden człowiek, dużo wieczorów. Dlatego to nie jest jednorazowa opłata, tylko subskrypcja — koszty też wracają co miesiąc.”

I wtedy podajesz cenę. Jaką?

„Coach kosztuje € 2,99 miesięcznie. To jedna drużyna z dwoma trenerami i masz w tym wszystko: ustawienia i rotacje, punktację na żywo, treningi i frekwencję, statystyki każdego zawodnika, bibliotekę ćwiczeń. Przy rocznej płatności to € 29,88, czyli € 2,49 miesięcznie.”

„Dla klubu jest Club, € 9,99 miesięcznie, z nielimitowaną liczbą drużyn i trenerów. Innych wariantów nie ma. Nie znoszę cenników, nad którymi trzeba przesiedzieć pół popołudnia.”

Dlaczego liczysz za subskrypcję, a nie za zawodnika?

„Bo liczenie za zawodnika karze cię za coś dobrego. Masz kadrę czternastu osób i przy piętnastej zaczynasz się zastanawiać. To dokładnie ta myśl, której nie chcę wkładać trenerowi do głowy.”

„Więc zawodnicy i rodzice nie płacą nic. Zero. Dostają własne konto, widzą swoje liczby, zapisują się na trening albo się wypisują, a ciebie to nie kosztuje ani centa więcej. Jedenastu czy dwudziestu: ta sama cena.”

Płaci za to trener z własnej kieszeni czy klub?

„Zdarza się i tak, i tak, i obie opcje są w porządku. Trener, który płaci sam — to mniej więcej jedna kawa miesięcznie, nie będę nikomu mówił, że to za dużo. Ale bądźmy szczerzy: to jest praca na rzecz klubu.”

„Prowadzisz frekwencję, organizujesz dojazd na mecz wyjazdowy, ustawiasz skład. To nie jest twoje hobby, tylko zadanie klubu. Więc po prostu o to poproś. Przy tym, ile kosztuje sezon piłek i wynajmu hali, ta kwota w ogóle nie istnieje.”

Co dostaje klub, czego brakuje pojedynczemu trenerowi?

„Przede wszystkim ogląd całości. W planie Club wszystkie drużyny są pod jednym dachem. Ekran startowy pokazuje nadchodzący tydzień wszystkich twoich drużyn naraz — że JB 2 gra o szóstej, że Dames 5 trenuje o ósmej, na jednej liście.”

„Jest też raport klubowy: wszystkie drużyny, które prowadzisz, jedna pod drugą, z liczbą rozegranych meczów, bilansem zwycięstw i porażek oraz frekwencją każdej drużyny. Do tego rzeczy, których pojedynczy trener nie potrzebuje — lista członków całego klubu, podział na drużyny na nowy sezon, dyżury, hale, składki i kilku administratorów, każdy z własnymi uprawnieniami.”

A jeśli zacznę od planu Coach i w środku sezonu dojdzie druga drużyna?

„Wtedy trafiasz na ekran z pytaniem, czy potrzebujesz więcej drużyn. Coach jest na jedną drużynę, więc gdy tworzysz drugą, dostajesz propozycję planu Club. Subskrypcja zmienia się od razu, a różnica w cenie jest rozliczana proporcjonalnie. Nie płacisz dwa razy.”

Jest moment, w którym mówisz: tego nie kupuj?

„Tak, i wolę powiedzieć to wcześniej niż później. Jeśli twoja drużyna gra trzy turnieje w roku, nie kupuj tego. Koach staje się wartościowy dopiero wtedy, gdy jest co odkładać: frekwencja z całego sezonu, statystyki, które skądś pochodzą, rozwój, który możesz pokazać na wykresie.”

„W grupie rekreacyjnej, która gra głównie dla przyjemności, tego nie ma, i wtedy płacisz za wykres, który zostaje pusty. Dlatego najpierw to sprawdź: czternaście dni, wszystko w środku, bez karty. Jeśli po tych dwóch tygodniach pomyślisz „właściwie tego nie używam” — masz odpowiedź.”

A jeśli po sezonie przestanę płacić, tracę wszystko?

„Nie od razu. Jeśli płaciłeś i przestajesz, wszystko zostaje na miejscu; dopiero gdy nie zalogujesz się przez 90 dni, możemy usunąć twoje konto i drużyny. Z okresem próbnym, który nigdy nie przechodzi w subskrypcję, jest surowiej, i aplikacja mówi to wprost, gdy kończy się okres próbny: jeśli nie wykupisz subskrypcji, usuniemy twoje konto i drużyny 8 dni po zakończeniu okresu próbnego. Wcześniej dostaniesz dwa e-maile.”

„Trzymanie całego sezonu meczów jako zakładnika uważam za nieprzyzwoite. Ten sezon należy do ciebie i twoich zawodników, nie do mnie. Zaloguj się choć raz w ciągu tych 90 dni, a we wrześniu wszystko nadal tam będzie.”

Co chciałbyś, żeby trener z tego zapamiętał?

„Że cena to także obietnica. Dopóki płacisz ty, to dla ciebie to buduję. Nie dla reklamodawcy, nie dla firmy skupującej dane. Jeśli jutro dojdzie nowa funkcja, to dlatego, że poprosił o nią trener. Cała umowa jest właśnie taka.”