Historie stojące za KoachHistorie stojące za Koach

Zegarek przy terminie pokazuje, kto się zapisał, kiedy i kto to potem zmienił. Jest po to, żeby uniknąć kłótni, a nie żeby ją wygrać.

Co rodzic widzi na swoim ekranie: pięć najbliższych terminów dziecka, status słowami i wszystko, czego na tej karcie świadomie nie ma.

Dlaczego Koach prosi o dwa tapnięcia w środku akcji — i czego bez tego drugiego po prostu nie ma.

Dlaczego trener nie ma wolnej ręki do liczenia, jak oddać punktację zawodnikowi i z jakich danych dokładnie wtedy rezygnujesz.

Dlaczego ekran czasu w Koachu pokazuje okno ostatnich kilku minut zamiast liczb z całego seta i co wtedy powiedzieć drużynie.

Gdzie stoi libero, dlaczego nie zagrywa i jak Koach sam pilnuje dziś zmiany libero w trakcie meczu.

Co możesz zmienić między setami tak, żeby nie kosztowało to zmiany zawodnika? Dennis omawia ekran przerwy krok po kroku.

Dlaczego Koach wskazuje najsłabszą rotację, ale nigdy nie mówi, gdzie zacząć — i co pokazuje sześć pasków, które ukrywa jedna średnia.

O tym, jak powstają statystyki po meczu siatkówki: czas gry w akcjach, wyliczona lista obecności i granica między trenerem a zawodnikiem.

Dennis Boekhout myślał, że zmienia sprawiedliwie, dopóki nie zsumował całego sezonu. O akcjach, setach i przechylonej ławce.

Brak zasięgu, pusta bateria albo aplikacja, która się zamyka: gdzie jest wtedy twój mecz i co naprawdę znika.

Ułożone w środę, w sobotę kogoś brakuje: jak Dennis trzyma kilka zapisanych składów i przełącza się w hali trzema kliknięciami.

Trzy przyciski przy każdym zawodniku, jeden procent — i pytanie, które wieczory treningowe naprawdę trafiają pod kreskę.

Jak się okazało, że 194 z 200 ćwiczeń miały błąd, i dlaczego to właśnie nieruchomy obraz go ukrywa.

Pięć rzędów gwiazdek po każdym treningu, średnia widoczna tylko dla trenera i dwie odznaki, które dla zawodnika znikają z gabloty.

Dlaczego ćwiczenie w Koach składa się z faz, skąd biorą się strzałki i czemu przy zadaniu domowym nie ma odhaczania.

Co zostaje po zamknięciu sezonu, co wraca do zera i jak poprzedni rok staje obok bieżącego.

Jak w dwadzieścia minut ułożyć trening z bloków, szablonów i powtórek — i dlaczego zaczynanie co tydzień od zera cię wykańcza.

O różnicy między odhaczaniem obecności po fakcie a wiedzą z wyprzedzeniem, ilu zawodników naprawdę pojawi się na sali.

Jak w połowie sezonu sprawdzić, czy zawodnik naprawdę się rozwija — i dlaczego rosnąca linia bywa tylko terminarzem.

Jak Dennis pilnuje ustaleń: jedna notatka z datą przy zawodniku, napisana rzeczowo, i czego nigdy w niej nie ma.

Rozmowa, która czeka każdego trenera młodzieży, i to, co się zmienia, gdy czas gry można pokazać w akcjach.

Od jakiego wieku mierzy się młodego zawodnika i ile z tego powinien widzieć on sam? Dwa pytania, dwie odpowiedzi.

Co zawodnik widzi w aplikacji swojego trenera, a czego nie — i dlaczego ta granica jest wyznaczona tak ostro.

Dwadzieścia cztery odznaki, z których tylko cztery dotyczą punktów, i głosowanie, w którym trener celowo nie ma głosu.

Bez kartoteki członków i bez maili: jak zaprosić czternastu zawodników jedną wiadomością i dlaczego gość nigdzie się nie liczy.

Dwóch trenerów w jednym zespole: jak dołączyć kolegę, co mu wolno i co musicie ustalić między sobą.

Przejęcie drużyny w trakcie sezonu: co zostaje po poprzedniku i dlaczego przez pierwsze tygodnie tego nie ruszasz.

Dlaczego Koach dzieli jazdę według kilometrów, a nie kolejek, i czego bez odległości świadomie nie zrobi.

Dlaczego podział na zespoły w Koach zostaje szkicem do ostatniej chwili i co dzieje się w chwili jego zatwierdzenia.

Co się zmienia, kiedy prowadzisz nie jedną, lecz trzy drużyny: tydzień ze wszystkich drużyn i terminy dla jednego zawodnika.

Drużyna ma jednego właściciela i możesz ją przekazać. Dennis Boekhout o tym, kto ma dostęp do danych drużyny i co widzi klub.

Dwa treningi, mecz i grupa, która nigdy nie milknie: Dennis wylicza, ile naprawdę kosztuje trenowanie siatkówki po pracy.

Dlaczego wolontariusze odpadają po jednym sezonie i co Dennis oddał innym, żeby wytrwać: drugiego trenera, liczenie punktów i dojazdy.

Nie siedzisz przez cały mecz w telefonie? Dennis o cenie liczenia na żywo i o dwóch wyjściach z sytuacji.

U nas nie ma czego mierzyć, słyszy Dennis najczęściej. Przyznaje rację w połowie i zostawia trzy liczby, które się bronią.

O wieczorach, w których jego wrażenie nie zgadzało się z liczbami, i o regule, którą stosuje, gdy jedno przeczy drugiemu.

Dlaczego nie ma darmowej wersji z reklamami, ile kosztuje subskrypcja i kiedy trener lepiej wyjdzie, nie wydając nic.

Rozmowa o 16 latach siatkówki, drużynie pełnej potencjału i czterech aplikacjach, które nic o sobie nie wiedziały.