“Veertien spelers, en de helft van ze leest nooit een mail”“Veertien spelers, en de helft van ze leest nooit een mail”

Waar begint een nieuwe coach in Koach?

“Bij één invoerveld. Je logt in en er staat: je hebt nog geen team, maak je eerste team aan. Eén vakje voor de teamnaam, een knop eronder, klaar. Geen vragen over je club, je competitie of je bond. Die kun je later invullen, op het moment dat je ze nodig hebt.

“Daarna zet je je spelers erin als namen met een rugnummer. Niet als accounts. Dat onderscheid is eigenlijk het hele verhaal: een speler is in Koach gewoon een regel in je selectie, en die regel werkt volledig zonder dat er ooit iemand anders inlogt.”

Dus uitnodigen hoeft niet?

“Nee, en dat is een bewuste keuze. Je kunt een heel seizoen met Koach werken terwijl jij de enige bent met een account. Aanwezigheid tik je zelf aan, opstellingen maak je zelf, de score houd je zelf bij.

“Uitnodigen is er voor het moment dat je iets terug wilt. Dat spelers zich zelf aan- en afmelden, dat ze hun eigen cijfers zien, dat jij niet meer hoeft te turven wie er dinsdag komt. Ik ken coaches die eerst twee maanden alleen werken en pas daarna uitnodigen. Prima. De volgorde is aan jou.”

En als je dan wél gaat uitnodigen, hoe werkt dat?

“Je tikt boven je spelerslijst op Spelers uitnodigen, je vinkt aan wie er mee moeten, en Koach maakt in één keer een link per speler. Die links komen niet los bij jou binnen, ze staan samen in één bericht dat je kunt plakken in je teamgroep. Bovenaan staat wie het stuurt en voor welk team, daaronder regel voor regel een naam met zijn eigen link.

“Het idee is simpel: iedereen tikt op zijn eigen naam. Geen mailadressen verzamelen, geen accounts aanmaken voor anderen, geen uitlegvideo. Eén bericht in het kanaal waar het team toch al de hele dag in zit.”

Zo’n bericht staat dan wel in een open groepsapp. Is dat niet onveilig?

“Die vraag krijg ik vaak, en hij is terecht. Mijn antwoord is: de beveiliging zit in de link, niet in het kanaal. Elke link hoort bij één naam, werkt maar één keer en is dertig dagen geldig. Dat staat ook letterlijk als voetregel onder het bericht, zodat niemand het hoeft te raden.

“Zodra iemand een link inwisselt, is hij dood. Maak je nieuwe links voor dezelfde spelers, dan vervallen de oude. En na dertig dagen vervalt hij vanzelf, ook als er niets mee is gebeurd. Een oude screenshot in een groepsapp is daarmee gewoon een kapotte link.”

En als Sem per ongeluk de link van Finn aantikt?

“Dan zit Sem in Koach als Finn. Dat is de eerlijke keerzijde van dit systeem: de link bepaalt de naam, niet het mailadres. Daarom noemt het bericht de naam vóór de link en niet erachter, en daarom staat die waarschuwing er in gewone taal onder.

“Gaat het toch mis, dan zie je het meteen: in je spelerslijst heeft ineens de verkeerde naam een vinkje. Als teameigenaar ontkoppel je dat account van het team — het account zelf blijft gewoon bestaan, het verliest alleen de toegang — en daarna stuur je allebei een nieuwe link. Dat is een minuut werk, maar het ís werk. Ik doe niet alsof het niet kan gebeuren.”

Hoe zie je wie er al binnen is?

“In je spelerslijst. Achter een naam staat een geel label Uitgenodigd zolang de uitnodiging openstaat, en een zwart vinkje zodra het account gekoppeld is. Staat er niets, dan heb je die speler nog nooit uitgenodigd.

“Dat leest sneller dan een lijst mailadressen. Ik scan hem voor de training even door en stuur de drie zonder vinkje opnieuw een link. Meer hoef je er niet achteraan te zitten.”

Ouders willen ook meekijken. Hoe los je dat op?

“Bij een jeugdteam is dat de helft van je berichtenverkeer. In Koach nodig je een ouder uit via de naam van het kind: op het spelersprofiel staat een knop Ouder uitnodigen, en in het uitnodigingsscherm staat er dan boven dat het gaat om de ouder of verzorger van díe speler. Zo weet de app bij welke speler die ouder hoort.

“Wat die ouder ziet, is bewust weinig: het beginscherm en de agenda, en bardiensten als de club die gebruikt. Geen statistieken, geen opstellingen, geen notities over andere kinderen. Wel het belangrijkste: bij de eerstvolgende wedstrijd staat of zijn kind is aangemeld of afgemeld, en hij kan dat daar zelf omzetten. Daar was het hem om te doen.”

Dan de invallers. Iemand van een ander team die één keer meedoet.

“Dat is een meespeler, en die zet je bij de training zelf erbij. Je zoekt in de club op naam — vanaf twee letters zie je iedereen met die naam, met zijn eigen team erachter — en je tikt hem aan. Staat hij niet in de club, dan tik je gewoon zijn naam en rugnummer in.

“En daar staat de belangrijkste zin van dat hele blok boven: eenmalig, voor deze keer, ze tellen nergens in mee — niet in de opkomst en niet in de statistieken.”

Dat niet-meetellen klinkt als een beperking.

“Het is juist de functie. Kijk wat er gebeurt als je zo’n invaller wél als gewone speler toevoegt. Hij staat één dinsdag in de zaal en de rest van het seizoen niet. Vanaf dat moment heeft hij een opkomst van een paar procent, en die paar procent staat tussen je eigen spelers in je seizoensoverzicht. Je eigen cijfers zijn dan vervuild door iemand die er één keer was.

“Dus: wie één keer komt is een meespeler en verdwijnt daarna weer. Wie elke week meetraint maar niet in de selectie zit, zet je wél in het team en geef je de schakelaar Meetrainer. Die traint mee, maar wordt bij het neerzetten van een opstelling pas gekozen als er geen vaste speler beschikbaar is. Twee verschillende dingen, twee verschillende plekken.”

Eén advies voor een coach die vandaag begint?

“Nodig niet meteen iedereen uit. Zet je selectie erin, gebruik hem twee trainingen zelf, en kijk of het bij je past. Werkt het, dan plak je één bericht in de groepsapp en ben je binnen een week klaar. Werkt het niet, dan heb je niemand lastiggevallen. Dat scheelt een hoop uitleg — en een hoop excuses. [lacht]”