Koach

            ENNLDEESITPL
          

Inloggen Start 14 dagen gratis

Interviews

Interview · 13 september 2026

“Ik kreeg veertien namen en verder niks, en dat was eigenlijk een cadeau”

Over een team overnemen dat al een half seizoen loopt: wat je van je voorganger meekrijgt, en waarom je daar de eerste weken niks mee doet.

Halverwege het seizoen

Een team overnemen als volleybalcoach gebeurt zelden op een rustig moment. Iemand stopt in november, en twee weken later sta jij in de zaal met veertien spelers die elkaar al een half seizoen kennen en jou niet. De ploeg heeft een geschiedenis: trainingen, wedstrijden, afspraken, een reputatie per speler. Alleen zat jij daar niet bij.

Dennis Boekhout nam zelf een team over dat al liep, en bouwde later de app waarin zo’n overdracht niet meer bij één trainer blijft hangen. Een gesprek over wat je overneemt, en wat je beter opnieuw begint.

Je hebt zelf een team overgenomen dat al liep. Hoe ging dat?

“Slecht voorbereid, om te beginnen. [lacht] De trainer stopte na de winterstop, om redenen die niets met volleybal te maken hadden, en iemand moest het overnemen. Ik kreeg veertien namen en verder niks. Geen opstelling, geen idee wie er geblesseerd was, geen idee wie er al drie weken niet meer kwam.

“Ik dacht toen: wat vervelend, ik begin met een achterstand. Achteraf denk ik daar anders over. Ik heb die eerste drie weken alleen maar gekeken, omdat ik niks anders kón. Dat was toevallig precies wat ik moest doen.”

Wat kreeg je dan wél aangeleverd?

“Een groepsapp waar ik in werd gezet, en een lijst met namen en rugnummers. Die lijst klopte voor de helft. Twee spelers waren gestopt, één was erbij gekomen, en bij drie stond een rugnummer dat ze allang niet meer droegen. Dat is niet omdat die trainer slordig was. Dat is omdat zo’n lijst in precies één telefoon zit en nergens anders.

“Dat is het eerste wat ik in Koach anders wilde. De selectie hoort bij het team, niet bij de trainer. Rugnummer, positie, leeftijd, of iemand actief of geblesseerd is — dat staat er gewoon, en het blijft staan als de trainer wisselt.”

De spelerslijst van een team: per speler het rugnummer, de naam, de positie en de leeftijd onder elkaar. — Geen los lijstje in iemands telefoon: de selectie hoort bij het team en blijft staan als de trainer wisselt.

Wat komt er dan precies mee als een team van trainer wisselt?

“Alles wat aan het team hangt. De spelers met hun positie en hun status, de trainingen die zijn geweest en wie er waren, de wedstrijden met de setstanden, de statistieken per speler, de notities. Dat is geen export en geen bestand dat iemand moet doorsturen. Het staat er al; jij krijgt er alleen toegang toe.

“Je ziet ook meteen welke spelers een gekoppeld account hebben en wie er alleen als naam in de lijst staat. Dat is handig om te weten voordat je een bericht stuurt en aanneemt dat iedereen het gelezen heeft.”

De spelerslijst met per speler een label: uitgenodigd of gekoppeld, actief of geblesseerd, en bovenin een knop om spelers uit te nodigen. — Wie heeft er een account en wie staat er alleen als naam in? Dat wil je weten vóór je je eerste bericht stuurt.

En praktisch: hoe kom je erbij zonder dat je voorganger alles moet overtypen?

“Hij nodigt je uit. Je krijgt een link die je kunt doorsturen, en wie die link opent wordt trainer van dat team — ook als diegene nog geen Koach-account heeft. Dat was belangrijk voor mij, want de nieuwe trainer heeft meestal nog helemaal niks.

“Daarna sta je er samen in. Dat mag ook gerust een tijdje zo blijven: op het Coach-abonnement kunnen twee trainers op één team, bij Club is het onbeperkt. Die overlap is het beste moment om vragen te stellen. En als hij klaar is, verlaat hij het team en blijft alles gewoon staan.”

Je zegt: laat de vorige trainer er nog even bij. Maar zijn notities lees je niet meteen?

“Nee. En dat is de enige echt onverstandige regel die ik heb. [lacht] Ik zou zeggen: lees ze niet in je eerste week. Kijk eerst zelf.”

Waarom niet? Het staat er toch?

“Omdat het dossier van je voorganger een mening is, geen feit. Er staat ‘kiest bij 20 punten vaak voor de veilige bal’ of ‘komt moeilijk op gang’. Dat is wat iemand zag onder zijn regime, in zijn opstelling, met zijn oefenstof. Verandert dat regime, dan kan die observatie morgen onzin zijn.

“En het gevaarlijkste eraan is dat je het gelooft voordat je gekeken hebt. Lees je op maandag dat iemand niet te coachen is, dan zie je op dinsdag een speler die niet te coachen is. Zo werkt je hoofd nu eenmaal. Dus ik lees het wel, alleen later.”

Het notitieblok op het profiel van een speler: drie notities met een datum en een label — training, wedstrijd en gesprek — en onderaan een veld om een notitie toe te voegen. — Drie regels van je voorganger. Waardevol, en precies daarom lees je ze pas als je zelf hebt gekeken.

En de cijfers dan? Die zijn wel objectief.

“Cijfers zijn feiten over het verleden, ja. Er staat dat iemand bij 88 procent van de trainingen was, en dat is gewoon zo. Er staat hoeveel punten hij maakte en hoeveel fouten, en dat is ook gewoon zo.

“Maar een profiel vat ook samen. Er rolt een sterkste rol uit, en een persoonlijk doel dat iemand een half jaar geleden met een andere trainer heeft afgesproken. Die samenvatting gaat over een periode waar jij niet bij was. De harde getallen lees ik meteen, de conclusies pas als ik zelf een mening heb.”

Het profiel van een speler: positie en tweede positie, een persoonlijk doel, drie achievements en de seizoensstatistieken met punten, fouten en aanwezigheid. — Aanwezigheid en punten zijn feiten. Het persoonlijke doel eronder is een afspraak met iemand anders.

Wat doe je dan wel, die eerste weken?

“Kijken en opschrijven. In die eerste drie trainingen maak ik per speler één notitie, niet meer. Eén zin over wat mij opviel. Niet ‘moet beter passen’, maar ‘draait bij de tweede bal altijd weg van het net’. Iets wat je kunt nakijken.

“En ik verander zo min mogelijk. De opstelling laat ik staan zoals hij was, ook als ik denk dat hij niet klopt. Niet uit beleefdheid, maar omdat ik anders nooit te weten kom wat er níét werkte. Verander je in week één vijf dingen tegelijk, dan weet je in week vier nog steeds niks.”

En dan lees je het dossier alsnog?

“Ja, na een week of drie. En dan is het ineens nuttig, want nu heb je er iets om naast te leggen. Waar jullie het eens zijn, weet je: dat is stabiel, dat is die speler, wie er ook voor de groep staat.

“Waar jullie het oneens zijn, wordt het interessant. Of jij zit ernaast omdat je drie trainingen hebt gezien, of hij zat ernaast, of — en dat komt het vaakst voor — die speler is veranderd. Dat is precies het gesprek dat je met hem wilt voeren.”

Moet je halverwege het seizoen ook in de app iets opnieuw beginnen?

“Nee, en dat moet je juist niet doen. Het seizoen loopt door. De trainingen en wedstrijden van vóór jouw komst blijven staan en de statistieken tellen gewoon door. Een nieuw seizoen starten zet alles op nul en bewaart het oude apart — dat is iets voor de zomer, niet voor november.

“Ik snap de verleiding wel, een schone lei voelt prettig. Maar je gooit dan het enige weg wat je over die eerste helft weet, en daar heb je het juist voor nodig.”

En als je voorganger helemaal niks heeft bijgehouden?

“Dat komt vaker voor dan je denkt, en het is minder erg dan het klinkt. Dan begin je met een lege lijst en veertien namen, net als ik. Je zet de selectie erin, je vinkt de eerste training af, en na vier weken heb je meer op papier staan dan de trainer vóór jou in een half seizoen had.

“Wat ik dan wél zou doen: vraag hem één keer om een half uur. Niet om het dossier, maar om de dingen die in geen enkele app passen. Wie er met wie meerijdt, wie er op zaterdag altijd te laat is, en welke ouder je beter zelf even belt. Dat staat in geen enkel systeem en het scheelt je een maand.”