Zagrywka na strefy

Sześć materacy leży na sześciu strefach, a łapiący staje zawsze na tym materacu, na który przypada kolej. Dzięki temu zagrywający celuje w żywy cel, a nie w plamę na podłodze. Nie zagrywasz „jak najmocniej w boisko”, zagrywasz pod konkretny adres.

2 zawodnicy 7 faz ± 15 min 6 materacy, 6 piłek, całe boisko z siatką Od U15, gdy zagrywka pewnie przechodzi przez siatkę

Faza 1 z 7Sześć stref z matami; zagrywający gotowy z dwiema piłkami, łapiący w strefie 5

Zagrywający i łapiący; łapiący stoi przy materacu, na który przypada kolej Sprzęt Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Sześć stref oznaczonych matami; celowa zagrywka, liczenie celnych piłek i przechodzenie przez strefy.

Celowanie w pole dwa na dwa metry zamiast „gdziekolwiek w boisko”.
Wyczucie różnicy między strefą głęboką (1, 6, 5) a krótką (2, 3, 4) — tkwi ona w podrzucie, a nie w sile.
Najpierw wybór, dopiero potem uderzenie: nazwij strefę, zanim piłka opuści rękę.

Wskazówki dla trenera

Powiedz na głos, którą strefę bierzesz, zanim podrzucisz piłkę.

Zagrywka, która przypadkiem spadnie dobrze, niczego nie uczy. Dopiero gdy zawodnik zadeklaruje się z góry, wie potem, czy trafił w swoją własną piłkę.

Do krótkiej strefy podrzucasz niżej, a nie uderzasz słabiej.

Słabsze uderzenie zabiera prędkość i piłka długo wisi w powietrzu — wtedy łatwo ją odczytać. Niższy podrzut i płaszczy tor lotu utrzymują piłkę szybką i krótką jednocześnie.

Ustaw stopy w kierunku swojego celu.

Prawie każdy zagrywający celuje ramieniem i koryguje nadgarstkiem. Kierunek wyznaczają biodro i przednia stopa; ramię tylko za nimi podąża.

Najpierw strefy głębokie, dopiero potem krótkie.

Głęboka zagrywka wymaga pełnego zamachu ramienia. Kto zacznie od krótkich piłek, zostaje z tym krótkim zamachem do końca serii; w odwrotnej kolejności wychodzi to samo z siebie.

Warianty

Łatwiej: Pracuj z trzema materacami zamiast sześcioma: tylko 1, 6 i 5. Zagrywający, którzy nie sięgają jeszcze na taką odległość, zaczynają z linii trzeciego metra.
Trudniej: Trener podaje strefę dopiero wtedy, gdy piłka jest już w powietrzu. Zagrywający musi wtedy zmienić cel jeszcze w trakcie podrzutu.
Przy ośmiu zawodnikach: Dwóch zagrywających po każdej stronie i czterech łapiących, z których każdy pilnuje dwóch materacy. Zagrywający zmieniają strony po każdej rundzie, żeby celowali z obu narożników zza linii.
Jako rywalizacja: Każdy materac to jeden punkt, ale każdy zdobywasz tylko raz. Kto pierwszy trafi we wszystkie sześć stref, kończy; reszta zagrywa dalej.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: w co zagrywasz i dlaczego · linie i strefy boiska w jednym miejscu · budowanie presji zagrywką strefa po strefie