Ból nadgarstka w siatkówce: rozegranie, przyjęcie i upadki

Ból nadgarstka w siatkówce jest mniej znany niż skręcona kostka czy obolały bark, ale kto dużo rozgrywa, blokuje albo pada w obronie, dobrze go zna. Pierwsze pytanie nie brzmi, jak bardzo boli, tylko jak się zaczęło: od uderzenia czy stopniowo. To decyduje o tym, co robisz. Ten artykuł nie stawia diagnozy; pomaga wybrać następny krok.

Ból nadgarstka w siatkówce: zaczęło się od uderzenia czy stopniowo?

Ból nadgarstka u siatkarzy ma z grubsza dwie historie. Pierwsza zaczyna się w jednej chwili: upadek na rękę przy padzie, mocna piłka w luźne dłonie przy bloku, lądowanie, przy którym podpierasz się ręką. Druga narasta: po tygodniu z dużą ilością wystawiania, po turnieju, po przejściu na inną piłkę. Przy pierwszej historii potrzebna jest szybka kontrola, przy drugiej zmiana techniki i obciążenia.

Co dokładnie się dzieje, może powiedzieć tylko ktoś, kto zbada nadgarstek. Brytyjska służba zdrowia wymienia przy bólu nadgarstka między innymi złamanie, skręcenie, zapalenie pochewki ścięgien po stronie kciuka, ucisk nerwu w nadgarstku i ganglion (gładki guzek na nadgarstku) jako możliwe przyczyny i odradza samodzielne ustalanie przyczyny (NHS, Wrist pain). Dotyczy to także tego artykułu.

Po upadku albo uderzeniu: nie graj dalej na „skręconym” nadgarstku

Przy padzie, zderzeniu albo lądowaniu do tyłu często podpierasz się wyprostowaną ręką i otwartą dłonią. Tak powstaje też złamanie kości łódeczkowatej, małej kości po stronie kciuka. Według amerykańskiego stowarzyszenia chirurgów ortopedów takie złamanie daje ból i obrzęk w dołku u podstawy kciuka, czasem przypomina zwykłe skręcenie, nie zawsze widać je na pierwszym zdjęciu rentgenowskim i gorzej się goi, jeśli leczenie zacznie się późno, bo kość ma słabe ukrwienie (OrthoInfo, Scaphoid fracture of the wrist). To samo źródło radzi, żeby ból nadgarstka, który trwa dłużej niż dzień, pokazać lekarzowi, nawet jeśli wciąż możesz nim grać.

Według strony NHS o bólu nadgarstka od razu szukasz pomocy medycznej, u lekarza albo na izbie przyjęć, jeśli występuje któraś z tych rzeczy:

• ból jest silny;
• przy upadku usłyszałeś trzask, chrupnięcie albo zgrzyt;
• nie możesz ruszać nadgarstkiem ani niczego utrzymać;
• dłoń jest całkiem albo częściowo zdrętwiała.

Przy linii boiska możesz zrobić niewiele, ale to, co trzeba: przestać grać, zdjąć pierścionki i bransoletki, zanim dłoń spuchnie, i trzymać nadgarstek w spokoju, dopóki ktoś go nie obejrzy. Owinięcie taśmą i dalsza gra nie wchodzą w grę: taśma nie zmienia nieznanego urazu w znany.

Ból przy wystawianiu: dużo piłek na nadgarstku, który za bardzo się odgina

Przy odbiciu sposobem górnym piłka odpycha dłonie do tyłu; palce i nadgarstki na chwilę sprężynują, zanim odepchną piłkę. To działa, dopóki piłka trafia w „koszyczek” nad czołem, a nogi pomagają w odbiciu. Problem pojawia się w czterech sytuacjach:

• Dłonie są za nisko. Kto gra piłkę przed twarzą albo klatką piersiową, musi odginać nadgarstki znacznie bardziej do tyłu. Jak powinny być ustawione dłonie, przeczytasz w artykule wystawa sposobem górnym.
• Piłka trafia w środek dłoni. Wtedy nadgarstek przyjmuje to, co powinny zrobić palce.
• Wystawienie idzie tylko z rąk. Bez pchnięcia z nóg całą siłę dają nadgarstki i palce, zwłaszcza przy długim wystawieniu na skrzydło.
• Za dużo naraz. Rozgrywający, który po przerwie na jednym treningu wystawia setki piłek, albo drużyna, która nagle gra twardszą piłką. Sprawdź też ciśnienie w swoich piłkach: zbyt mocno napompowana piłka mocniej odbija się w dłoniach.

Co pomaga: dłonie wyżej, kontakt opuszkami palców, więcej pracy nóg i po przerwie stopniowe zwiększanie liczby wystawień na treningu. U dzieci różnicę często robi lżejsza albo bardziej miękka piłka.

Ból przy przyjęciu: piłka trafia w nadgarstek zamiast w przedramiona

Przy odbiciu sposobem dolnym piłka powinna trafiać w płaską część przedramion, kawałek nad nadgarstkiem, z kciukami obok siebie. Jeśli trafia w nadgarstki albo dłonie, boli i robią się siniaki. Dzieje się tak, gdy grasz piłkę za późno albo za blisko ciała, gdy dłonie się rozchodzą albo gdy zginasz nadgarstki w górę, zamiast spokojnie skierować je w dół. To sprawa techniki, a rozwiązanie opisuje artykuł siniaki na przedramionach od siatkówki.

Ból przy bloku, ataku i obronie

• Blok. Gdy mocny atak trafia w luźne dłonie, piłka odgina nadgarstki i palce do tyłu. Sztywne nadgarstki, rozstawione palce i dłonie lekko przeniesione nad siatkę przejmują to obciążenie. Jeśli chodzi głównie o palce, zajrzyj do artykułu taping palców w siatkówce.
• Atak i zagrywka. Jeśli nadgarstek boli przy samym uderzeniu, sprawdź, czy uderzasz piłkę twardą, otwartą dłonią, a nie luźnym nadgarstkiem, który się odgina. Jeśli ból wraca przy każdym uderzeniu, daj go zbadać.
• Obrona i pady. Kto przy każdym upadku podpiera się jedną wyprostowaną ręką, przenosi cały impet na jeden nadgarstek. Naucz się padać z przewrotem przez bark i plecy albo ze ślizgiem na klatce piersiowej i brzuchu; technikę opisuje artykuł obrona i pady w siatkówce.

Dolegliwości narastające: co zmienić i kiedy iść do lekarza

Jeśli ból zaczyna się bez upadku, najpierw zmieniasz obciążenie: mniej tej akcji, która boli, a nie mniej wszystkiego. Rozgrywający może przez tydzień mniej wystawiać i więcej pracować nad pracą nóg i obroną; zawodnik z bólem przy przyjęciu poprawia ułożenie przedramion. Nie graj przez ból, który w trakcie treningu się nasila. Stabilizator nadgarstka albo taping może przy niektórych dolegliwościach dać wsparcie, ale najpierw ustal, co to jest. Przepis 4.5 Official Volleyball Rules 2025-2028 zabrania przedmiotów, które mogą spowodować uraz albo dać sztuczną przewagę, a zezwala na wyściełane ochraniacze służące ochronie lub wsparciu. Casebook 2025 FIVB podaje twardy gips na kontuzjowanym nadgarstku jako przykład tego, czego nie wolno; wyściełany stabilizator jest dozwolony, o ile nie daje dodatkowej kontroli nad piłką. W meczu decyduje pierwszy sędzia.

Według NHS idziesz do lekarza rodzinnego, jeśli ból przeszkadza ci w codziennych czynnościach, nie jest lepiej po dwóch tygodniach oszczędzania nadgarstka albo masz mrowienie lub drętwienie w dłoni czy nadgarstku (NHS, Wrist pain). Ból, który ciągle wraca albo się nasila, też daj zbadać. Dla sportowców pierwszym krokiem często jest lekarz medycyny sportowej albo fizjoterapeuta z doświadczeniem w sporcie; jak to wygląda, zależy od kraju. U dzieci i nastolatków w okresie wzrostu próg jest niższy: u nich chrząstki wzrostowe na końcach kości są jeszcze otwarte i wrażliwe.

Zapisywanie problemów z nadgarstkami w drużynie

Jako trener widzisz wzorzec dopiero wtedy, gdy go zapisujesz: ten sam rozgrywający trzy razy w miesiącu albo trzech zawodników z obolałymi nadgarstkami po przejściu na nowe piłki. W Koach zapisujesz to po treningu w notatce w sekcji Uwagi o zawodnikach: który nadgarstek, przy jakiej akcji i co zmieniłeś. Zawodnicy i rodzice tych uwag nie widzą, a w profilu zawodnika są zebrane w jednym miejscu. W planie następnego treningu wstawiasz zmieniony blok dla tego zawodnika, żeby wiedział o tym też twój drugi trener. Jeśli dopiero zostałeś trenerem, w artykule start jako trener siatkówki przeczytasz, co od początku załatwić poza samymi treningami.

Ile Koach kosztuje po 14 darmowych dniach, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Taping palców w siatkówce: kiedy tak, a kiedy nie Siniaki od siatkówki na przedramionach: czy to normalne? Wystawa sposobem górnym: technika rozgrywającego

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni