Gotowe ćwiczenia siatkarskie w aplikacji: filtruj według tego, kto dziś przyszedł

Przygotowałeś program na dwunastu zawodników. Za kwadrans ósma stoi siedmiu: dwóch chorych, troje ma jutro sprawdzian. Blok, po którym spodziewałeś się najwięcej, właśnie odpadł, a ty przeliczasz wszystko od nowa, kiedy pierwsze piłki już lecą przez halę. To przeliczanie może zrobić za ciebie zbiór ćwiczeń — o ile wie, ilu zawodników potrzebuje każde z nich.

Co jest w zbiorze

W Koach wbudowanych jest dwieście ćwiczeń. Nie musisz ich pobierać, kupować ani importować: są od pierwszego dnia, obok tych, które tworzysz sam. Na liście poznasz je po pomarańczowym znaczku Koach pod nazwą. Jeśli chcesz widzieć wyłącznie własną pracę, wybierz Klub w sekcji Źródło, w Filtruj i sortuj.

Dziewięć kategorii jest tych samych co przy twoich ćwiczeniach: atak, obrona, zagrywka, przyjęcie, blok, rozgrzewka, mecz, praca zespołowa i inne. Prawie połowa ćwiczeń ma więcej niż jedną, bo seria pepper w parach jest po prostu i rozgrzewką, i obroną; filtrowanie po kategorii daje więc wszystko, co ma tę etykietę.

Ciekawszy od kategorii jest rozkład według wielkości grupy, bo to właśnie tu uwiera większość trenerów. Sto osiem z dwustu ćwiczeń powstało dla grup od ośmiu do dwunastu zawodników — obsada zwykłego treningu drużyny. Sześćdziesiąt trzy działają przy trzech zawodnikach albo mniej, a dwadzieścia dziewięć mieści się pośrodku, przy czterech do siedmiu. Czego nie ma: ćwiczeń dla więcej niż dwunastu osób naraz. Zbiór kończy się na dwunastu i jest to świadoma granica, do której jeszcze wrócimy.

Ćwiczenie, które się rusza, zamiast stać w miejscu

Każde ćwiczenie ze zbioru składa się z faz: od pięciu do trzynastu ustawień na boisku, a przy każdym notatka o tym, co się dzieje. Naciśnij odtwarzanie, a zawodnicy i piłka przesuną się z jednego ustawienia do następnego i zobaczysz ćwiczenie w ruchu. Możesz też przechodzić przez fazy krok po kroku przyciskami Poprzednia faza i Następna faza; wiersz obok mówi, w której fazie jesteś.

Różnica między działającą animacją a nieruchomym rysunkiem boiska wygląda na kosmetyczną, a nie jest. Rysunek ze strzałkami trzeba objaśnić; ktoś, kto odczyta go inaczej niż ty, dowie się o tym dopiero wtedy, gdy ćwiczenie idzie źle już od trzech minut. Animacji nie trzeba tłumaczyć. Podchodzisz z telefonem do siatki, włączasz ją, a zawodnicy, którzy nie zrozumieli, jednym spojrzeniem widzą, gdzie mają stać i dokąd leci piłka. Potem odkładasz telefon i ćwiczenie po prostu idzie.

Ta sama animacja siedzi też w twoim planie treningu: blok wzięty ze zbioru pokazuje miniaturę boiska zamiast numeru porządkowego, a dotknięcie tego bloku i potem Zobacz ćwiczenie otwiera ćwiczenie razem z przyciskiem odtwarzania. Podczas treningu nie musisz więc wracać po nie do biblioteki.

Najpierw obecni

To jest funkcja, o którą chodzi w wieczorze z wprowadzenia. Obok pola wyszukiwania w segmencie Ćwiczenia stoi przycisk Filtruj i sortuj. Wybierz tam w sekcji Sortuj opcję Najpierw obecni. Pojawi się wtedy wiersz Obecny z przyciskami minus i plus i liczbą pośrodku, a lista stawia na górze to, co pasuje do tej liczby.

Liczba nie zaczyna się od zera. Koach od razu wpisuje, ilu zawodników zapisało się na najbliższy trening; jeśli nikt jeszcze nie odpowiedział, liczbę aktywnych zawodników w twojej kadrze. Stamtąd klikasz dalej: dwóch chorych i trzech nieobecnych mniej i jesteś przy siedmiu. Licznik idzie od jednego do trzydziestu, więc wpiszesz też wspólny trening dwóch drużyn albo podwójny trening w czwórkę.

Potem dostajesz jedną listę w stałej kolejności:

• Najpierw to, co pasuje: ćwiczenia dla twojej liczby zawodników lub mniejszej, największe na górze. Te z dokładnie twoją liczbą są więc z przodu, a przy każdym pasującym ćwiczeniu liczba zawodników stoi w zielonym znaczku.
• Na dole to, co wymaga więcej zawodników, od najmniejszych do największych: na górze tej części jest to, co dałoby się jeszcze przeprowadzić z jednym zawodnikiem z innej drużyny.

Przy każdym ćwiczeniu na liście stoi liczba zawodników, których wymaga, a nad listą widzisz, ile jest ćwiczeń, z zielonym znaczkiem z liczbą obecnych, według której lista jest sortowana. To cała decyzja w jednym spojrzeniu.

Co mówi ci ta kolejność

Sortowanie nie działa w oderwaniu od reszty. Hasło wyszukiwania, chip kategorii i twój wybór w sekcji Źródło nadal działają; kolejność powstaje z tego, co zostanie po filtrowaniu. Wybierzesz kategorię blok przy ośmiu wpisanych zawodnikach, a zobaczysz tylko ćwiczenia blokowe, na górze te, które pasują do ośmiu.

Dwa wyniki wymagają uprzedzenia. Wpisz małą liczbę, cztery, pięć albo sześć, a większość listy nagle wyląduje na dole, wśród ćwiczeń wymagających więcej zawodników, bo sto osiem z dwustu ćwiczeń powstało dla ośmiu do dwunastu osób. To nie usterka, tylko uczciwa odpowiedź: przy pięciu zawodnikach część zbioru zwyczajnie nie zadziała. Co jest ci wtedy potrzebne, opisuje tekst o treningu w małej grupie.

A wpisz dużą liczbę, dwadzieścia albo dwadzieścia cztery, a pasuje wszystko, ale żadne ćwiczenie nie trafia dokładnie w twoją liczbę. To skutek tej granicy przy dwunastu. W zbiorze nie ma ćwiczenia, które zajmie dwadzieścia osób naraz, bo takie ćwiczenie właściwie nie istnieje: przy dwudziestu zawodnikach prowadzisz dwie grupy obok siebie albo formę z rotacją. Jak to zorganizować bez kolejki, opisuje dwudziestu zawodników, jedno boisko. Sortowanie akurat w tym pomaga: stawia na górze to, co najbliżej twojej liczby, żebyś wybrał dwa ćwiczenia po dziesięć zamiast szukać jednego na dwadzieścia, którego nie ma.

Jedną rzecz musisz wiedzieć o tej liczbie startowej: bierze się z zapisów na najbliższy trening, tak jak w tej chwili stoją na liście obecności. Jeśli planujesz kilka dni wcześniej, ta lista często nie jest jeszcze pełna, a kto nie przyjdzie, nie wypisawszy się, i tak się liczy. Na hali poprawiasz liczbę w dwie sekundy.

Z listy do bloku treningowego

Wybrać ćwiczenie to jedno, wstawić je do swojego wieczoru to następna rzecz. Otwórz trening z danej daty, a pod planem znajdziesz przycisk + Ćwiczenie. Otwiera on arkusz z tą samą listą co biblioteka, twoje ćwiczenia plus dwieście dołączonych, z polem wyszukiwania i tymi samymi chipami kategorii. Plusem przy ćwiczeniu wybierasz jedno albo kilka, a przycisk na dole wstawia je na koniec twojego planu, z nazwą i opisem już wpisanymi.

Czas trwania wpisujesz sam, bo zna go tylko ty: ten sam blok przy ograna ekipie trwa osiem minut, a przy drużynie młodzieżowej, która formy dopiero się uczy, dwadzieścia. Robisz to, dotykając bloku; do tego czasu widnieje przy nim Bez czasu. Uchwytem po lewej przeciągasz kolejność, aż budowa treningu się zgadza — jak tę budowę dobierać, opisuje bloki treningowe: budowanie treningu jak programu.

Uwaga: arkusz wyboru w planie treningu filtruje tylko po nazwie, kategorii i autorze. Sortowanie według obecnych zawodników mieszka w segmencie Ćwiczenia zakładki Trening. Praktyczna kolejność jest więc taka: najpierw tam spojrzeć z właściwą liczbą, otworzyć ćwiczenie, które się wyróżnia, i dotknąć na dole Dodaj do treningu. Najbliższy trening jest już wybrany, a ćwiczenie trafia na koniec jego planu.

Zbieranie kosztuje sezon, wybieranie kosztuje minutę

Kto buduje własną bibliotekę ćwiczeń, dostaje tam radę, żeby zatrzymać się na trzydziestu do pięćdziesięciu dobrych ćwiczeniach. Zbieranie setek na własną rękę to kolekcjonerstwo, a nie przygotowanie: każde ćwiczenie, które sam zapisujesz, kosztuje cię czas pisania, a sporej części tego, co uzbierasz przez sezon, nigdy nie poprowadzisz. Ta rada nadal obowiązuje.

Nie ma tu jednak sprzeczności. Ułożenie i narysowanie dwustu ćwiczeń samemu kosztuje sezon; wybranie z dwustu, które już są, kosztuje minutę. Drogie w dużym zbiorze jest jego tworzenie i utrzymywanie, a nie samo istnienie. Zbiór jest po to, żeby z niego czerpać, a nie żeby go domykać. Twoja własna biblioteka zostaje tym, czym była: trzydziestoma do pięćdziesięciu formami pasującymi do twojej ekipy, z twoim liczeniem i twoimi pułapkami w środku.

Te dwie rzeczy naprawdę w siebie przechodzą. Dołączonego ćwiczenia nie da się edytować — zmieniłoby to zbiór dla wszystkich — ale pod opisem każdego ćwiczenia stoi Utwórz wariant. Dzięki temu w twojej bibliotece ląduje kopia, którą wolno ci przestawić: zawodnik więcej, faza mniej, inne liczenie. Od tej chwili to twoje ćwiczenie i działa jak każde inne zrobione w edytorze ćwiczeń. W praktyce to najszybszy sposób, żeby zacząć własną bibliotekę: nie od pustego boiska, tylko od czegoś, co już działa.

Te same ćwiczenia są też na stronie

Wszystkie dwieście ćwiczeń jest poza aplikacją również na stronie internetowej, każde z tą samą animacją, a do tego z punktami dla trenera i wariantami napisanymi zwykłymi zdaniami. Można je oglądać swobodnie: bez konta, bez logowania, bez instalowania czegokolwiek. Na każdą kategorię jest strona zbiorcza, a cały zbiór stoi tam w sześciu językach — niderlandzkim, angielskim, niemieckim, hiszpańskim, włoskim i polskim.

To wygodniejsze, niż brzmi. Współtrener, który aplikacji jeszcze nie ma, asystent wchodzący w sobotę na zastępstwo, rodzic pytający, co jego córka może poćwiczyć w domu: wysyłasz link i on się po prostu otwiera. Nie musisz nikogo najpierw przekonywać do instalowania czegoś, żeby pokazać, o co ci chodzi. A jeśli w twoim klubie trenuje ktoś, kto nie mówi po polsku, wysyłasz mu to samo ćwiczenie w jego języku — nazwa, notatki do faz i punkty dla trenera są przetłumaczone, boisko i animacja są identyczne.

W aplikacji działa to tak samo: gdy trener wybierze tam inny język, dwieście ćwiczeń jest przetłumaczonych razem z nim. Kategorie pod spodem zostają te same, więc filtr ustawiony przez polskiego trenera da jego niemieckiemu koledze dokładnie te same ćwiczenia. To jeden zbiór, do czytania w sześciu językach — a w wieczór, w którym zamiast dwunastu stoi siedem osób, w trzy dotknięcia sprowadzony do garstki, która dziś zadziała.

Częste pytania

Czytaj dalej

Siatkówka: ćwiczenia na wideo, rysunek czy animacja? Ćwiczenia siatkarskie bez siatki: trening w pustej hali Ćwiczenia siatkarskie dla dorosłych początkujących

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni