Joust

Dwóch zawodników, jedna piłka, dokładnie nad taśmą siatki. Walka nad siatką (joust) to jedyna sytuacja, w której dwóch zawodników trzyma piłkę jednocześnie i nie jest to błąd. Wygrywa zwykle nie ten silniejszy, tylko ten, kto na koniec podniesie się jeszcze o szerokość dłoni — a reszta ćwiczenia dotyczy tego, co robisz, gdy przegrasz.

2 zawodnicy 6 faz ± 12 min 4 piłki, połowa boiska z siatką Od U17

Faza 1 z 6Piłka wisi nad taśmą, obaj gotowi do joustu

Zawodnik po własnej stronie Zawodnik po drugiej stronie Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Jousting: stabilizacja piłki 50/50 na taśmie siatki, przepchnięcie jej i rozegranie lądowania, aż piłka będzie martwa.

Utrzymanie piłki stabilnie nad taśmą siatki bez chwytania jej.
Popychanie piłki pracą tułowia zamiast nadgarstkami.
Gra po walce nad siatką: kto przegra, musi natychmiast cofnąć się po spadającą piłkę.

Wskazówki dla trenera

Dwie dłonie, sztywne palce, nadgarstki za piłką.

Jedną ręką przegrasz każdą taką walkę. A dłoń, która ustępuje, sprawia, że piłka spada na twoje własne boisko zamiast na boisko rywala.

Popychaj tułowiem, a nie palcami.

Pchanie z nadgarstków jest słabe i często kończy się przytrzymaniem piłki, a to sędzia już odgwiżdże. Siła bierze się z brzucha i barków.

Walka nad siatką to ani podwójne odbicie, ani błąd siatki.

Sędzia pozwala grać dalej, dopóki nikt nie dotknie siatki. Zawodnicy, którzy myślą, że popełniają błąd, przestają pchać w połowie i przez to tracą piłkę.

Jeśli przegrasz walkę, natychmiast cofnij się o metr.

Przegrana piłka spada prawie pionowo tuż za siatką. Kto stoi i patrzy, dostanie ją pod nogi; kto się cofnie, jeszcze zdąży ją wybronić.

Warianty

Łatwiej: Jeden zawodnik trzyma piłkę nieruchomo na taśmie siatki, a drugi powoli przepycha ją na drugą stronę, żeby najpierw ustawić ułożenie dłoni.
Trudniej: Trener rzuca piłkę losowo w lewo lub w prawo nad taśmę siatki, więc obaj muszą się najpierw przemieścić, zanim wyskoczą.
Przy sześciu zawodnikach: Trzy pary naraz, rozstawione na całej szerokości siatki, albo dwie pary walczące na zmianę, podczas gdy reszta asekuruje za nimi.
Jako rywalizacja: Wygrana walka nad siatką to punkt, wybronienie spadającej piłki również. Gra do dziesięciu.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: dlaczego walka nad siatką nie jest podwójnym odbiciem · kiedy dotknięcie siatki naprawdę jest błędem · sięganie nad siatkę przy bloku