Zagrywka do 21

Numer strefy to liczba punktów: strefa 6 daje sześć, strefa 2 tylko dwa. Musisz wyjść dokładnie na 21, więc mniej więcej od piętnastu punktów każda zagrywka staje się zadaniem z rachunku. To jedyna forma treningu zagrywki, w której zawodnik świadomie wybiera niższą strefę.

2 zawodnicy 5 faz ± 15 min 6 obręczy, 6 piłek, całe boisko z siatką Od U15

Faza 1 z 5Sześć obręczy: numer strefy to liczba punktów; łapiący gotowy w strefie 2

Zagrywający i łapiący; łapiący stoi przy obręczy, na którą przypada kolej Sprzęt Piłka

Ta animacja pochodzi z aplikacji Koach. Tam odtwarzasz ją we własnym tempie i podpisujesz zawodników ich prawdziwymi imionami.

Otwórz w aplikacji

Tak przebiega ćwiczenie

Co trenujesz

Numer strefy = punkty; trafienie dokładnie 21 wymusza świadomy wybór strefy.

Wybór strefy z góry i umiejętność uzasadnienia tego wyboru.
Umiejętność obsłużenia sześciu różnych celów, także tych stref, których normalnie unikasz.
Utrzymanie takiej samej zagrywki jak na początku, mimo rosnącego wyniku.

Wskazówki dla trenera

Zaplanuj swoją drogę do 21, zanim zaczniesz.

Kto zaczyna bez planu, staje na 18 i ma w arsenale już tylko strefę 6. Myślenie dwie–trzy piłki do przodu to dokładnie ten nawyk, którego chcesz też w meczu.

Strefy 2 i 3 nie mogą być twoją ostatnią deską ratunku.

Krótkie strefy dają mało punktów, więc zawodnicy je pomijają. A to właśnie ta krótka piłka tuż za linią ataku jest w meczu najtrudniejsza do przyjęcia.

Pudło nie kosztuje punktów, ale kosztuje kolejkę.

Kara za pudło czyni zawodników ostrożnymi i wtedy wszyscy zostają przy strefie 1. Odliczanie kolejek utrzymuje ryzyko w grze, a bezpieczna gra i tak się nie opłaca.

Przy 19 nie zagrywasz staranniej niż przy 4.

Tuż przed metą zawodnicy zaczynają korygować technikę: trochę słabiej, trochę większy łuk. Sprawę kończy dokładnie ta sama piłka co przy pierwszej zagrywce.

Warianty

Łatwiej: Graj do 12 zamiast do 21 i użyj czterech obręczy. Przekroczenie wyniku końcowego nie jest wtedy błędem, ale też nic dodatkowego nie daje.
Trudniej: Każdej strefy możesz użyć tylko dwa razy. Kto zbyt szybko sięga po wysokie numery, zostaje pod koniec bez użytecznych stref.
Przy dziesięciu zawodnikach: Pięć par, każda z własnym zestawem stref docelowych na dwóch boiskach. W parze zagrywają na zmianę i wspólnie liczą do 21.
Jako rywalizacja: Dwóch zawodników gra jednocześnie do 21. Jeśli przekroczysz, spadasz do 15 i zagrywasz dalej — dokładnie w tym momencie prowadzenie może się odwrócić.

Ćwiczenia siatkarskie

4 zawodnicy · 6 faz Podstawowa runda bezpiecznej siatkówki Rozgrzewka 3 zawodnicy · 5 faz Aktywacja barków z gumą Rozgrzewka 2 zawodnicy · 6 faz Dynamiczne formy biegowe Rozgrzewka 5 zawodników · 5 faz Deska bokiem z otwarciem tułowia Rozgrzewka

Czytaj dalej w bazie wiedzy: którą strefę wybierasz w jakiej sytuacji · numeracja stref od 1 do 6 · mierzenie presji zagrywki i asów