Plan postępowania w nagłych wypadkach: szablon dla drużyny

Plan bezpieczeństwa twojego klubu sportowego obejmuje budynek, ale kto dzwoni, gdy twój środkowy źle wyląduje na treningu? Tutaj znajdziesz darmowy szablon planu postępowania w nagłych wypadkach dla własnej drużyny siatkarskiej, do wypełnienia i wydrukowania, i zobaczysz, gdzie w Koach są kontakty alarmowe twoich zawodników.

Darmowy szablon: plan postępowania w nagłych wypadkach w PDF i Wordzie

Najpierw to, po co przyszedłeś: plan postępowania w nagłych wypadkach dla twojej drużyny siatkarskiej, za darmo i bez zostawiania gdziekolwiek adresu e-mail.

• Plan postępowania w nagłych wypadkach dla drużyny siatkarskiej do wydruku (PDF): dwie kartki A4 z numerem alarmowym, halą, podziałem zadań, kontaktami alarmowymi 18 zawodników i tym, co załatwiasz potem.
• Ten sam szablon w Wordzie (.docx): do wypełnienia na komputerze i dopasowania do twojej drużyny i twojej hali.

Szablon możesz swobodnie używać, kopiować i zmieniać. Na górze wpisujesz drużynę, sezon i datę. Zrób to przed pierwszym treningiem, razem z asystentem, i wydrukuj go dwa razy: jeden egzemplarz trafia do torby z piłkami, drugi nosi przy sobie asystent. Papier ma jedną zaletę, której nie ma żadna aplikacja: działa także wtedy, gdy telefon się rozładuje.

Kartka 1 z 2: numer alarmowy, hala i kto co robi. Na kartce 2 są kontakty alarmowe zawodników i lista kontrolna na czas po zdarzeniu.

Plan bezpieczeństwa klubu czy plan dla twojej drużyny?

Kto szuka planu na wypadek zagrożenia w klubie sportowym, znajduje głównie plany dla budynku: jak ewakuować halę w razie pożaru, gdzie są drogi ewakuacyjne, kto wita służby ratunkowe i kto zamyka drzwi. Taki plan przygotowuje klub albo zarządca obiektu, i obowiązuje on wszystkich, którzy są w środku.

Jako trener masz mniejsze pytanie. Zawodnik po bloku ląduje na stopie kolegi albo osuwa się na ziemię podczas rozgrzewki. W tej chwili nie chcesz się dopiero zastanawiać, kto dzwoni, gdzie wisi AED i jak skontaktować się z rodzicami. To ustalasz w planie postępowania w nagłych wypadkach dla własnej drużyny: dwie kartki, które idą z tobą na każdy trening i każdy mecz. Nie zastępuje on planu klubu ani hali. Zapytaj, gdzie on jest, i zapisz to na swojej kartce, żeby wiedzieć, gdzie szukać.

Co powinien zawierać plan postępowania w nagłych wypadkach dla drużyny?

Plan dla drużyny nie musi być gruby. Odpowiada na pięć pytań, a szablon ma na każde z nich osobną część.

1. Pod jaki numer dzwonisz i co mówisz? W Polsce i w całej UE dzwonisz pod 112 (źródło: Komisja Europejska, sprawdzone w październiku 2026). W szablonie jest też 999, numer pogotowia ratunkowego. Jeśli grasz turniej w innym kraju, sprawdź numer wcześniej. Na kartce jest też to, co chce usłyszeć dyspozytor: gdzie jesteś, z adresem i wejściem do hali, co się stało i kto dzwoni. Rozłącz się dopiero wtedy, gdy dyspozytor ci powie.
2. Gdzie dokładnie jesteś? Nazwa hali to nie adres. Zapisz adres tak, jak podasz go dyspozytorowi, a do tego wjazd, przy którym może stanąć karetka, miejsce, gdzie wisi AED, gdzie leży apteczka, kto jest gospodarzem obiektu i gdzie jest najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Zrób to dla swojej hali i dla drugiej hali albo meczu wyjazdowego. Dlaczego sama nazwa hali może cię wysłać w złe miejsce, wyjaśniamy w artykule jak wpisać adres hali.
3. Kto co robi? Siedem zadań, każde z imieniem, numerem telefonu i zastępcą: zostać przy zawodniku i kierować działaniami, zadzwonić pod numer alarmowy, przynieść AED i apteczkę, czekać na karetkę przy wejściu, zabrać resztę drużyny z dala od miejsca zdarzenia, zadzwonić do kontaktu alarmowego i poinformować klub. Pierwszej pomocy udziela ten, kto się jej uczył. Jeśli nie wiesz, kto to jest w twojej drużynie, zapytaj zawodników i rodziców przed sezonem.
4. Do kogo musisz zadzwonić? Dla każdego zawodnika kontakt alarmowy z informacją, kim jest (rodzic, partner, współlokator), i numer telefonu, który nie jest numerem samego zawodnika. Kolumnę o tym, co muszą wiedzieć ratownicy, wypełniasz tylko wtedy, gdy zawodnik lub rodzic sam to poda. Jakich danych naprawdę do tego potrzebujesz, a jakich nie, opisujemy w artykule jakich danych zawodników potrzebujesz jako trener.
5. Co załatwiasz potem? Krótka lista kontrolna: do kontaktu alarmowego zadzwoniono, klub wie, drużyna i rodzice zostali krótko poinformowani bez szczegółów medycznych, a gospodarz obiektu wie, że użyto AED albo apteczki. Pod spodem zapisujesz, co się stało: datę i godzinę, kto pomagał i do kogo dzwoniono.

Druga kartka zawiera dane osobowe, czasem osób niepełnoletnich. Jest tylko dla ciebie i twojego asystenta. Wymieniaj ją co sezon, a starą zniszcz. Jak klub postępuje z takimi danymi, przeczytasz w artykule RODO w klubie sportowym.

Papier, telefon czy aplikacja: gdzie trzymać kontakty alarmowe?

Większość trenerów ma już gdzieś te numery: na liście w telefonie, w czacie grupowym z rodzicami albo na wydrukowanej kartce. Każde z tych miejsc ma słaby punkt.

Koach robimy my, więc czytaj to jako zdanie twórcy. Mimo to uczciwy wniosek jest taki, że potrzebujesz obu rzeczy. Wydrukowana kartka to twoja rezerwa: działa bez baterii i bez zasięgu, a są na niej zadania i miejsce AED, których Koach nie przechowuje. Aplikacja to twoje źródło: zawodnik z nowym numerem telefonu sam zmienia swój kontakt alarmowy, i wtedy u ciebie też wszystko się zgadza. Na początku sezonu przepisz dane z aplikacji na kartkę i odnów kartkę, gdy coś się zmieni.

Listę we własnym telefonie zrobisz szybko, ale twój asystent jej nie ma. A numer alarmowy w czacie grupowym z rodzicami widzi każdy w tej grupie.

Gdzie w Koach są dane na nagłe wypadki?

Koach nie ma osobnego planu postępowania w nagłych wypadkach. Dane, których potrzebujesz do takiego planu, są jednak w stałych miejscach, więc nie musisz ich wyciągać z trzech rozmów na czacie.

Kontakt alarmowy wpisuje sam zawodnik

Każdy zawodnik z własnym kontem otwiera swój profil i w Edytuj profil wpisuje swój numer telefonu, Kontakt alarmowy i Telefon alarmowy. Jak to wygląda u zawodnika, opisujemy w artykule jak zawodnik zarządza swoimi danymi. Ty widzisz to na liście zawodników: stuknij zawodnika i przewiń do bloku Kontakt i sytuacje awaryjne. Jednym stuknięciem w numer dzwonisz.

Jeśli zawodnik ma konto, ale jeszcze nic nie wpisał, zobaczysz tam: „Brak jeszcze danych kontaktowych. Zawodnik dodaje je sam w Edytuj profil.” Bez konta tego bloku w ogóle nie ma. Przyciskiem Zaproś zawodników wysyłasz wszystkim własny link w jednej wiadomości, a dla zawodników i rodziców konto jest darmowe. Młodzi zawodnicy bez własnego konta nie mają w Koach kontaktu alarmowego; numery ich rodziców zapisujesz więc na wydrukowanej kartce.

Twój asystent widzi to samo

W planie Coach w tej samej drużynie pracuje dwóch trenerów. Twój asystent widzi tych samych zawodników i te same kontakty alarmowe, na własnym telefonie. To pasuje do planu postępowania: gdy ty zostajesz przy zawodniku, on może dzwonić.

Adres hali

Gdy planujesz mecz, pod miejscem wypełniasz pole Adres hali (opcjonalnie). W szczegółach meczu adres pojawia się wtedy pod nazwą hali i obowiązuje dla każdego kolejnego meczu w tej hali. Na meczu wyjazdowym masz więc adres, który podajesz dyspozytorowi. W Moje drużyny twoja drużyna ma też pole Własna hala, ale służy ono jako punkt startowy do liczenia odległości na mecze wyjazdowe; wystarczy tam kod pocztowy. Pełny adres i wjazd dla karetki zapisujesz więc na kartce.

Po kontuzji: status i krótkie ogłoszenie

Jeśli zawodnik po kontuzji przez jakiś czas nie może grać, ustaw mu przez Edytuj zawodnika status Kontuzjowany. Na liście zawodników na górze zobaczysz wtedy, ilu zawodników jest kontuzjowanych. Ten status ustawia trener, nie zawodnik. Jeśli chcesz dać znać drużynie i rodzicom, co się stało, dodaj krótką wiadomość w Ogłoszenia i pomiń szczegóły medyczne. Jak uzupełnić resztę profilu zawodnika, przeczytasz w artykule jak tworzyć profile zawodników.

Dla kogo to jest i czego Koach nie robi

Szablon jest dla każdego trenera, z aplikacją czy bez. Koach pasuje, jeśli i tak szukasz aplikacji dla swojej drużyny: kontakty alarmowe są aktualne, bo zawodnicy sami je uzupełniają, a twój asystent też je ma. Do samego planu postępowania aplikacja nie jest potrzebna; wtedy wystarczy kartka. Jak plan pasuje do reszty pracy z drużyną, przeczytasz w przeglądzie zarządzanie drużyną siatkarską jako trener.

Czego Koach nie robi:

• W aplikacji nie ma planu postępowania w nagłych wypadkach. Zadania, miejsce AED i wjazd dla karetki są tylko na kartce.
• Koach nie rejestruje zdarzeń i nie prowadzi dokumentacji medycznej. Co się stało, zapisujesz na kartce i zgłaszasz w klubie.
• Nie zastępuje planu bezpieczeństwa klubu ani hali.
• Nie licz na to, że otworzysz dane bez zasięgu albo z rozładowaną baterią. Dlatego kartka jedzie w torbie z piłkami.

Ile kosztuje Koach?

Szablon jest darmowy. Koach wypróbujesz przez 14 dni za darmo z jedną drużyną, bez karty kredytowej. Potem wybierasz Coach za 2,99 € miesięcznie (jedna drużyna, dwóch trenerów) albo Club za 9,99 € miesięcznie (dowolna liczba drużyn i trenerów). W planie rocznym płacisz 2,49 € lub 8,33 € miesięcznie. W App Store i Google Play zobaczysz cenę w swojej walucie. Zawodnicy i rodzice nic nie płacą: ich konto jest darmowe, więc wpisanie kontaktu alarmowego nikogo nic nie kosztuje. Kwoty są na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Jakich danych zawodników trener naprawdę potrzebuje? Zarządzanie własnym profilem i danymi jako zawodnik Mapy Google prowadzą do złej hali? Wpisz adres hali

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni