Gry zadaniowe w treningu siatkówki: 8 form z własną punktacją

Gry zadaniowe w treningu siatkówki kończą prawie każdy trening, a mimo to często są jego najmniej przemyślaną częścią. Gdy zmieniasz punktację, zmieniasz to, co zawodnicy uważają w akcji za ważne. Poniżej osiem form z ich punktacją, z tym, co trenują, i dla ilu zawodników się sprawdzają.

Czym gra zadaniowa różni się od zwykłej gry?

W zwykłej grze każdy punkt waży tyle samo. As, atak obok bloku i piłka, która przypadkiem przetoczy się przez siatkę, dają po jednym punkcie. Zawodnicy robią wtedy to, co najszybciej daje punkt, a to rzadko jest to, nad czym tego wieczoru pracowałeś.

Gra zadaniowa zmienia jedną rzecz w punktacji lub w zasadach, żeby twój cel pojawiał się częściej i ważył więcej. To pokrętło punktacji z artykułu ćwiczenia zbliżone do meczu: forma bez konsekwencji to forma bez presji. Trzy zasady sprawiają, że gra zadaniowa działa:

• Jedna zmiana naraz. Przy dwóch nowych zasadach w jednej formie zawodnicy myślą o zasadach, a nie o piłce.
• Do wyjaśnienia w trzydzieści sekund. Jeśli się nie da, uprość formę.
• Liczcie na głos. Niech kapitan podaje wynik. Przy punktacji z bonusami inaczej po pięciu minutach zgubisz wątek.

Osiem gier zadaniowych z ich punktacją

Każda forma poniżej działa na normalnym boisku. Tam, gdzie da się grać mniejszą liczbą zawodników, jest to zaznaczone. Dwie znane formy mają własny artykuł: punktacja wash, w której drużyna dostaje duży punkt dopiero wtedy, gdy wygra zarówno akcję po swojej zagrywce, jak i akcję po przyjęciu, oraz Queen of the Court dla grup z czekającymi drużynami.

1. Gra na trzy odbicia

• Punktacja: punkt liczy się tylko wtedy, gdy zwycięska drużyna w swoim ostatnim ataku zagrała piłkę trzy razy. Jeśli piłka przejdzie na drugą stronę po jednym lub dwóch odbiciach i spadnie, akcję się powtarza.
• Trenuje: budowanie akcji, komunikację i drugą piłkę.
• Zawodnicy: od trzech na trzech do sześciu na sześciu.
• Uwaga: w zaawansowanych drużynach odbierasz w ten sposób rozgrywającemu atak drugą piłką. Tam niech punkt po trzech odbiciach liczy się podwójnie, zamiast liczyć tylko takie punkty.

2. Bonus za side-out

• Punktacja: zwykła punktacja, ale jeśli drużyna przyjmująca zdobędzie punkt pierwszym atakiem po przyjęciu, dostaje dodatkowy punkt.
• Trenuje: przyjęcie, wystawę i atak jako jeden ruch: side-out, którego potrzebujesz w każdym meczu.
• Zawodnicy: pięciu na pięciu lub sześciu na sześciu, zawsze z prawdziwą zagrywką.
• Uwaga: niech as też liczy się podwójnie. Wtedy zagrywającym opłaca się wywierać presję, a przyjęcie zostaje pod prawdziwą presją.

3. Gra na breakpointy: punkty tylko z własnej zagrywki

• Punktacja: punkt może zdobyć tylko drużyna zagrywająca, jak w dawnym systemie liczenia w siatkówce. Jeśli akcję wygra drużyna przyjmująca, dostaje zagrywkę, ale nie punkt. Grajcie do 7 albo do 10.
• Trenuje: presję zagrywką, blok i obronę oraz budowanie ataku z obronionej piłki. Drużyna przyjmująca uczy się, że side-out to tylko warunek, żeby móc zdobywać punkty.
• Zawodnicy: sześciu na sześciu, z rotacją.
• Uwaga: runda może trwać długo. Ustaw zegar na dziesięć minut.

4. Końcówka od 20-20

• Punktacja: każda runda zaczyna się przy 20-20 i trwa do 25, z dwoma punktami przewagi. Potem następuje nowa runda, z zagrywką po stronie drugiej drużyny.
• Trenuje: końcówkę seta: zagrywkę pod presją, decyzje atakującego i spokój w przyjęciu.
• Zawodnicy: sześciu na sześciu.
• Uwaga: zmieniaj wynik początkowy, na przykład 20-22 albo 22-22, żeby obie drużyny grały też ze stratą. Co zmienia się od 20 punktów i jak to mierzyć, przeczytasz w artykule końcówka seta.

5. Gra w odrabianie: start ze stratą

• Punktacja: jedna drużyna zaczyna ze stratą od pięciu do ośmiu punktów, na przykład 12-18, a runda trwa do 25. W następnej rundzie stratę dostaje druga drużyna.
• Trenuje: odrabianie strat bez forsowania, a dla prowadzącej drużyny dokończenie przewagi bez rozluźnienia.
• Zawodnicy: od czterech na czterech do sześciu na sześciu.
• Uwaga: jeśli drużyny nie są równe, daj stratę mocniejszej drużynie. Dzięki temu nierówna gra i tak robi się wyrównana. Więcej o tym w artykule sprawiedliwy podział na drużyny na treningu.

6. Wyzwanie rotacji

• Punktacja: drużyna A przyjmuje, drużyna B zagrywa, za każdym razem innym zagrywającym. A zostaje w tej samej rotacji, dopóki nie zrobi w niej dwa razy side-outu, a potem przechodzi o pozycję. Policz, ilu zagrywek potrzebuje B, zanim A przejdzie wszystkie sześć rotacji. Potem role się zmieniają: wygrywa drużyna, która przeszła wszystkie sześć rotacji przy najmniejszej liczbie zagrywek rywala.
• Trenuje: side-out w każdej rotacji, a zwłaszcza w tej, w której twojej drużynie idzie najtrudniej, bo tam utkniesz najdłużej.
• Zawodnicy: sześciu na sześciu, z prawdziwą zagrywką.
• Uwaga: zapisz, w której rotacji trwało to długo. To zwykle także rotacja, która kosztuje cię punkty w meczu.

7. Tylko zasłużone punkty

• Punktacja: błąd rywala nie daje punktu, tylko zagrywkę. Błąd zagrywki, atak w aut albo dotknięcie siatki oddaje piłkę drugiej stronie, ale wynik się nie zmienia. Liczy się tylko punkt z ataku, punkt blokiem albo as.
• Trenuje: samodzielne kończenie akcji zamiast czekania na błąd rywala.
• Zawodnicy: od czterech na czterech do sześciu na sześciu.
• Uwaga: wynik rośnie powoli. Grajcie do 10 albo na czas.

8. Bonus za przyjęcie

• Punktacja: po każdym przyjęciu trener woła, czy było wystarczająco dobre. Przyjęcie, z którego rozgrywający może wystawić każdemu atakującemu, daje drużynie przyjmującej punkt bonusowy, niezależnie od tego, jak skończy się akcja.
• Trenuje: przyjęcie pod prawdziwą zagrywką i przyjmujących, którzy wołają do siebie piłkę.
• Zawodnicy: sześciu na sześciu albo trzech przyjmujących przeciw rzędowi zagrywających.
• Uwaga: ocenia jedna osoba, inaczej każda akcja zamienia się w dyskusję o ocenie. Jak dawać przyjęciu stałą ocenę, przeczytasz w artykule o ocenie przyjęcia.

Która gra zadaniowa pasuje do celu twojego treningu?

Graj formę po bloku technicznym i taktycznym, na ten sam temat. Wtedy to, co trenowaliście wcześniej tego wieczoru, wraca w akcji z wynikiem. Jak wygląda budowa całego treningu, opisujemy w artykule jak prowadzić trening siatkówki. Gotowe formy meczowe z animacją znajdziesz w kategorii Formy meczowe na stronie z ćwiczeniami.

Tak prowadzisz grę zadaniową w Koach

Każdą grę zadaniową grasz w Koach jako grę treningową: twoi zawodnicy w drużynie A i B, a gra uruchomiona z elementu planu treningu. Kroki opisujemy w artykule gra treningowa w siatkówce. Przy grach zadaniowych przydają się cztery rzeczy:

• Nadaj elementowi nazwę formy. Dotknij w planie elementu Gra treningowa i zmień nazwę, na przykład na Końcówka od 20-20. Pod tą nazwą gra będzie później na twojej liście Gry treningowe. W opisie wpisz punktację jednym zdaniem.
• Rotacja wyłączona dla form dowolnych. Z włączoną opcją Rotacja zagrywasz i przechodzisz jak w meczu. Jeśli grasz ze stałymi pozycjami albo w małej formie, wyłącz ją.
• Nowa runda dla każdego wyniku początkowego. Nowa runda zapisuje wynik i ustawia licznik z powrotem na 0-0. Przy końcówce albo grze w odrabianie wynik początkowy doliczasz sam.
• Zakres ocen w trybie Ekspert. Przy bonusie za przyjęcie wybierz Ekspert z zakresem ocen Przyjęcie. Wtedy każdemu przyjęciu dajesz ocenę od 0 do 5, a w pozostałej części akcji wybierasz tylko, kto ją wygrywa.

Jedna uczciwa uwaga: aplikacja liczy każdą wygraną akcję jako jeden punkt. Punktów bonusowych i akcji, które się nie liczą, nie zna. Jeśli akcja się nie liczy, niczego nie dotykasz; punkt bonusowy liczysz na głos. Aplikacja pokazuje natomiast, kto wygrał akcje i kto zdobył punkt lub popełnił błąd, a przy większości form właśnie to chcesz wiedzieć. Gra treningowa jest w planach Coach i Club; ile kosztują po 14 darmowych dniach, sprawdzisz na stronie z cennikiem.

Częste pytania

Czytaj dalej

Gra treningowa w siatkówce: A kontra B, która czegoś uczy Ćwiczenia jak w meczu: dlaczego trening się nie przenosi Ćwiczenia wash: forma, w której punkty znikają

Zobacz 200 ćwiczeń siatkarskich z animacją Pobierz pełny plan treningowy na 8–28 tygodni